© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice] Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Justice for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC
© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Tłumaczenie zostało już opublikowane na oficjalnej stronie Ministerstwa Sprawiedliwości] Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Sprawiedliwości wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC
SEKCJA PIERWSZA
SPRAWA LEHMANN I INNI przeciwko POLSCE
(Skargi nr 52462/21 i 2 inne – zob. załączony wykaz)
WYROK
STRASBURG
6 czerwca 2024 r.
Wyrok ten jest ostateczny, lecz może podlegać korekcie wydawniczej.
W sprawie Lehmann i Inni przeciwko Polsce
Europejski Trybunał Praw Człowieka (sekcja pierwsza), zasiadając jako Komitet w składzie:
Péter Paczolay, Przewodniczący,
Gilberto Felici,
Raffaele Sabato, sędziowie,
oraz Viktoriya Maradudina, p.o. Zastępcy Kanclerza Sekcji,
obradując na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 maja 2024 r.,
wydaje następujący wyrok, który został przyjęty w tym dniu:
1. Sprawę wszczęto na podstawie skarg przeciwko Polsce, wniesionych do Trybunału w oparciu o art. 34 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności („Konwencja”) w różnych terminach wskazanych w załączonej tabeli.
2. Rząd polski („Rząd”) otrzymał zawiadomienie o złożeniu skarg.
FAKTY
3. Wykaz skarżących oraz informacje istotne dla skarg zostały przedstawione w załączonej tabeli.
4. Skarżący skarżyli się na zbyt długi okres tymczasowego aresztowania.
PRAWO
5. Mając na uwadze podobny przedmiot skarg, Trybunał uznaje za stosowne rozstrzygnąć je łącznie w jednym orzeczeniu.
6. Skarżący zarzucili na podstawie art. 5 ust. 3 Konwencji, że ich tymczasowe aresztowanie było nadmiernie długie.
7. Trybunał zauważa, że zasady ogólne dotyczące prawa do procesu w rozsądnym terminie albo zwolnienia na czas postępowania, zagwarantowane w art. 5 ust. 3 Konwencji, zostały określone w szeregu wcześniejszych wyroków (zob. między innymi Kudła przeciwko Polsce [WI], nr 30210/96, § 110 i nast., ETPCz 2000‑XI; oraz McKay przeciwko Zjednoczonemu Królestwu [WI], nr 543/03, §§ 41–44, ETPCz 2006‑X, z dalszymi odniesieniami).
8. Już w wiodących sprawach Kauczor przeciwko Polsce, nr 45219/06, 3 lutego 2009 r., oraz Celejewski przeciwko Polsce, nr 17584/04, 4 maja 2006 r., Trybunał stwierdził naruszenie w odniesieniu do kwestii podobnych do tych co w niniejszej sprawie.
9. Po zapoznaniu się z całym przedstawionym mu materiałem Trybunał nie ustalił żadnego faktu ani argumentu, które mogłyby przekonać go do wyciągnięcia innych wniosków w sprawie dopuszczalności i zasadności skarg. Uwzględniając swoje orzecznictwo w tym zakresie, Trybunał uznaje, że w niniejszej sprawie czas trwania tymczasowego aresztowania skarżących był nadmierny.
10. Skargi te są zatem dopuszczalne i wskazują na naruszenie art. 5 ust. 3 Konwencji.
11. Uwzględniając dokumenty znajdujące się w jego posiadaniu oraz swoje orzecznictwo (zob. w szczególności wyrok w sprawie Kauczor), Trybunał uważa za zasadne zasądzenie kwot wskazanych w załączonej tabeli.
POWYŻSZYCH WZGLĘDÓW TRYBUNAŁ JEDNOGŁOŚNIE
(a) że pozwane państwo winno, w terminie trzech miesięcy, uiścić na rzecz skarżących kwotę wskazaną w załączonej tabeli, przeliczoną na walutę pozwanego państwa według kursu obowiązującego w dniu płatności;
(b) że od upływu wyżej wskazanego terminu trzech miesięcy aż do momentu uregulowania należności należne będą odsetki zwykłe od określonej powyżej kwoty, naliczone według stopy równej marginalnej stopie procentowej Europejskiego Banku Centralnego obowiązującej w tym okresie, powiększonej o trzy punkty procentowe.
Sporządzono w języku angielskim i opublikowano pisemnie w dniu 6 czerwca 2024 r. zgodnie z Regułą 77 §§ 2 i 3 Regulaminu Trybunału.
Viktoriya Maradudina Péter Paczolay
p.o. Zastępcy Kanclerza Sekcji Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Wykaz skarg zawierających zarzuty na podstawie art. 5 ust. 3 Konwencji
(nadmiernie długi czas trwania tymczasowego aresztowania)
Nr skargi Data złożenia | Imię i nazwisko skarżącego Rok urodzenia
| Imię i nazwisko oraz adres zamieszkania/siedziby pełnomocnika | Okres tymczasowego aresztowania | Sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania / rozpoznał zażalenie | Długość tymczasowego aresztowania | Szczegółowe wady | Kwota zasądzona tytułem szkody niemajątkowej na jednego skarżącego (w EUR)[1] | Kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów i wydatków na skargę (w EUR)[2] | |
52462/21 18.10.2021 r. | Marcin LEHMANN 1986 | Sawicki Maciej Gorzów Wlkp. | 13.02.2018 r. do 04.10.2019 r.
02.12.2020 r. do 10.12.2021 r. | Sąd Rejonowy – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, 14.03.2018 r., sygn. akt. V Kp 156/18 (tymczasowe aresztowanie) Sąd Apelacyjny w Szczecinie, 19.11.2020 r., sygn. akt II Aka 85/20 (postępowanie główne); | 1 rok, 7 miesięcy i 22 dni
1 rok i 9 dni
| słabość i powtarzalność rozumowania sądów na dalszych etapach sprawy | 3800 | 250 | |
38002/22 22.07.2022 r. | Rafał KIZIELEWICZ 1975 | Cupiał Dawid Warszawa | 19.11.2019 r. do 28.03.2022 r. | Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, 20.11.2019 r., sygn. akt. V Kp 602/19 (pierwsze tymczasowe aresztowanie);
Sąd Okręgowy w Warszawie, sygn. akt XVIII K 136/21 (postępowanie główne); | 2 lata, 4 miesiące i 10 dni
| przyjęcie założeń, w braku jakichkolwiek podstaw dowodowych, dotyczących obawy ucieczki lub matactwa procesowego; słabość i powtarzalność rozumowania sądów na dalszych etapach sprawy; uporczywe opieranie się, w miarę postępu sprawy, na zarzutach dotyczących członkostwa w zorganizowanej grupie przestępczej | 3300 | 250 | |
42882/22 26.08.2022 r. | Łukasz BORYS 2000 | Hołubowski Aleksander Warszawa | 22.09.2020 r. do 28.09.2022 r. | Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieściaw Warszawie, 24.09.2020 r., sygn. akt. II Kp 2584/20 (pierwsze tymczasowe aresztowanie); Prokuratura Okręgowa w Gdańsku, 23.09.2022 r., sygn. akt. RP II Ds. 3.2021 (zamiana tymczasowego aresztowania na inne środki zapobiegawcze, w tym poręczenie majątkowe) | 2 lata i 7 dni
| słabość i powtarzalność rozumowania sądów na dalszych etapach sprawy; uporczywe opieranie się, w miarę postępu sprawy, na zarzutach dotyczących członkostwa w zorganizowanej grupie przestępczej | 2700 | 250 |
[1] powiększona o podatki należne od skarżących.
[2] powiększona o podatki należne od skarżących.