© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/sprawiedliwosc [Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice]. Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Justice for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC

© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/sprawiedliwosc [Tłumaczenie zostało już opublikowane na oficjalnej stronie Ministerstwa Sprawiedliwości]. Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Sprawiedliwości wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC

EUROPEJSKI TRYBUNAŁ PRAW CZŁOWIEKA

SEKCJA PIERWSZA

SPRAWA LEWIŃSKI PRZECIWKO POLSCE

(Skarga nr 24730/20)

WYROK

STRASBURG

13 kwietnia 2023 r.

Wyrok ten jest ostateczny, lecz może podlegać korekcie wydawniczej.

W sprawie Lewiński przeciwko Polsce

Europejski Trybunał Praw Człowieka (Sekcja Pierwsza), zasiadając jako Komitet w składzie:

 Alena Poláčková, Przewodnicząca,
 Gilberto Felici,
 Raffaele Sabato, Sędziowie,

oraz Viktoriya Maradudina, p.o. Zastępca Kanclerza Sekcji,

obradując na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2023 r.,

wydaje następujący wyrok, który został przyjęty w tym dniu:

POSTĘPOWANIE

1. Sprawa wywodzi się ze skargi przeciwko Polsce, wniesionej do Trybunału w dniu 28 maja 2020 r. na podstawie art. 34 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności („Konwencja”).

2. Skarżący był reprezentowany przez p. M. Gąsiorowską, adwokat prowadzącą kancelarię w Warszawie.

3. Skarga została zakomunikowana Rządowi („Rząd”).

FAKTY

4. Dane skarżącego oraz informacje istotne dla skargi zostały przedstawione w załączonej tabeli.

5. Skarżący zarzucił przewlekłość postępowania cywilnego oraz brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym. Skarżący podniósł również na podstawie art. 6 ust. 1 Konwencji, że długość postępowania wpłynęła na jego prawo dostępu do sądu.

PRAWO

1. ZARZUCANE NARUSZENIE ART. 6 UST. 1 I 13 KONWENCJI

6. Skarżący zarzucił przede wszystkim, że długość przedmiotowego postępowania cywilnego była niezgodna z wymogiem „rozsądnego terminu” i że w związku z tym był pozbawiony skutecznego środka odwoławczego. Skarżący powołał się na art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji, które stanowią:

Artykuł 6 ust. 1

„Każdy ma prawo do [...] rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie przez [...] sąd [...] przy rozstrzyganiu o jego prawach i obowiązkach o charakterze cywilnym [...]”.

Artykuł 13

„Każdy, czyje prawa i wolności zawarte w niniejszej Konwencji zostały naruszone, ma prawo do skutecznego środka odwoławczego do właściwego organu państwowego także wówczas, gdy naruszenia dokonały osoby wykonujące swoje funkcje urzędowe”.

7. Trybunał podkreśla, że rozsądny czas postępowania należy oceniać w świetle okoliczności sprawy i z uwzględnieniem następujących kryteriów: złożoności sprawy, postępowania skarżącego i właściwych organów oraz znaczenia sprawy dla interesów skarżącego (zob. m.in. Frydlender przeciwko Francji [WI], nr 30979/96, § 43, ETPC 2000-VII).

8. W wiodącej sprawie Rutkowski i Inni przeciwko Polsce, nr 72287/10 i 2 inne, w wyroku z dnia 7 lipca 2015 r., Trybunał stwierdził już naruszenie w odniesieniu do kwestii podobnych do tych w niniejszej sprawie.

9. Po zapoznaniu się z całym przedstawionym mu materiałem Trybunał nie stwierdził żadnego faktu ani argumentu mogącego uzasadnić łączną długość postępowania krajowego. Mając na względzie swoje orzecznictwo, Trybunał stwierdza, że długość postępowania w przedmiotowej sprawie była nadmierna i nie spełniała wymogu „rozsądnego terminu”.

10. Trybunał zauważa ponadto, że skarżący nie miał do dyspozycji skutecznego środka odwoławczego w odniesieniu do tych zarzutów.

11. Zarzuty skargi są zatem dopuszczalne i ujawniają naruszenie art. 6 ust. 1 oraz art. 13 Konwencji.

2. POZOSTAŁE SKARGI

12. Skarżący zarzucił również na podstawie art. 6 ust. 1 Konwencji, że długość postępowania wpłynęła na jego prawo dostępu do sądu.

13. Mając na uwadze fakty sprawy, oświadczenia stron oraz swoje ustalenia poczynione powyżej, Trybunał uważa, że zajął się głównymi kwestiami prawnymi podniesionymi w sprawie i nie ma potrzeby rozpatrywania skargi w pozostałym zakresie (zob. Centre for Legal Resources w imieniu Valentina Câmpeanu przeciwko Rumunii [WI], nr 47848/08, § 156, ETPC 2014).

3. ZASTOSOWANIE ART. 41 KONWENCJI

14. Artykuł 41 Konwencji stanowi:

„Jeśli Trybunał stwierdzi, że nastąpiło naruszenie Konwencji lub jej protokołów, oraz jeśli prawo wewnętrzne zainteresowanej Wysokiej Układającej się Strony pozwala tylko na częściowe usunięcie konsekwencji tego naruszenia, Trybunał orzeka, gdy zachodzi potrzeba, słuszne zadośćuczynienie pokrzywdzonej stronie”.

15. Uwzględniając dokumenty znajdujące się w jego posiadaniu oraz swoje orzecznictwo ‑ (zob. w szczególności wyrok w sprawie Rutkowski i Inni, cyt. powyżej), Trybunał uważa za zasadne zasądzenie kwot wskazanych w załączonej tabeli.

Z POWYŻSZYCH WZGLĘDÓW TRYBUNAŁ JEDNOGŁOŚNIE

1. uznaje zarzuty skargi dotyczące przewlekłości postępowania cywilnego i braku skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym za dopuszczalne i postanawia, że nie ma potrzeby badania pozostałych zarzutów skargi podniesionych przez skarżącego na podstawie art. 6 Konwencji;
2. stwierdza, że powyższe zarzuty skargi ujawniają naruszenie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji dotyczące przewlekłości postępowania cywilnego i braku skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym;
3. stwierdza

(a)  że pozwane państwo powinno, w terminie trzech miesięcy, uiścić na rzecz skarżącego kwoty wskazane w załączonej tabeli, przeliczone na walutę pozwanego państwa według kursu obowiązującego w dniu płatności:

(b)  że od upływu wyżej wskazanego terminu trzech miesięcy aż do momentu uregulowania należności, należne będą odsetki zwykłe od określonej powyżej kwoty, naliczone według stopy równej marginalnej stopie procentowej Europejskiego Banku Centralnego obowiązującej w tym okresie, powiększonej o trzy punkty procentowe;

Sporządzono w języku angielskim i obwieszczono pisemnie w dniu 13 kwietnia 2023 r. zgodnie z Regułą 77 § 2 i 3 Regulaminu Trybunału.

 Viktoriya Maradudina Alena Poláčková

p.o. Zastępca Kanclerza Sekcji Przewodnicząca

ZAŁĄCZNIK

Skarga podnosząca zarzuty na podstawie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji

(przewlekłość postępowania cywilnego oraz brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym)

[1] powiększona o należne podatki.

[2] powiększona o należne podatki.