Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Foreign Affairs for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC

Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC

EUROPEJSKI TRYBUNAŁ PRAW CZŁOWIEKA

Nota informacyjna nt. orzecznictwa Trybunału nr 244

Październik 2020 r.

Napotnik p. Rumunii – skarga nr 33139/13

Wyrok z 20.10.2020 r. [Czwarta Sekcja]

Art. 1 Protokołu nr 12

Ogólny zakaz dyskryminacji

Uzasadniona konieczność odwołania skarżącej z placówki dyplomatycznej za granicą po ogłoszeniu, że jest w ciąży: brak naruszenia

Fakty – Oddelegowanie skarżącej na placówkę dyplomatyczną za granicą zostało zakończone natychmiast po ogłoszeniu przez nią drugiej ciąży.

Prawo – Art. 1 Protokołu nr 12

Zasady ogólne: Do spraw wniesionych na podstawie art. 1 Protokołu nr 12 zastosowanie mają co do zasady te same standardy, co wypracowane przez Trybunał w orzecznictwie dotyczącym ochrony przyznanej przez art. 14. W tym duchu Trybunał poprzednio uznał, choć pośrednio, potrzebę ochrony ciąży i macierzyństwa (zob. Petrovic p. Austrii, 27 marca 1998 r., nr 20458/92; Konstantin Markin p. Rosji [WI], nr 30078/06, 22 marca 2012 r., Nota informacyjna nr 150; Khamtokhu i Aksenchik p. Rosji [WI], nr 60367/08 i 961/11, 24 stycznia 2017 r., Nota informacyjna nr 203 [1]; Alexandru Enache p. Rumunii, nr 16986/12, 3 października 2017 r., Nota informacyjna nr 211 [2]).

Zastosowanie do obecnej sprawy:

Tylko kobiety mogą być traktowanie odmiennie z uwagi na ciążę i z tego powodu taka różnica w traktowaniu, jeśli nie jest uzasadniona, stanowi bezpośrednią dyskryminację z uwagi na płeć. Podobne podejście zostało przyjęte także przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) (zob. wyrok w sprawie Dekker z 8 listopada 1990 r., C-177/88; wyrok w sprawie Webb z 14 lipca 1994 r., C-32/93).

Po ustaleniu, że skarżąca podlegała różnemu traktowaniu z uwagi na płeć, Trybunał zgodził się, że decyzja o odwołaniu skarżącej miała uprawniony cel ochrony praw innych osób, w szczególności obywateli rumuńskich potrzebujących pomocy konsularnej w Słowenii. Władze krajowe oraz rząd uznały, że wcześniejsze zakończenie oddelegowania skarżącej na placówkę dyplomatyczną za granicą było uzasadnione tym, że jej nieobecności wynikające z wizyt lekarskich oraz urlopu macierzyńskiego zagroziłyby możliwości funkcjonowania wydziału konsularnego ambasady. Podczas poprzedniej nieobecności skarżącej w pracy usługi konsularne zostały zawieszone, a wnioski o pomoc zostały przekierowane do państw sąsiednich. Było więc jasne, że z uwagi na charakter pracy skarżącej i pilność wniosków, jakimi miała się zajmować, jej nieobecność w pracy poważnie wpłynęła na działalność konsularną ambasady.

Chociaż warunki pracy skarżącej zmieniły się z powodu wcześniejszego odwołania jej z placówki zagranicznej, zmiany tej nie można zrównywać z utratą zatrudnienia. Skutki tego traktowania dla skarżącej nie miały tego samego charakteru co skutki wprost zakazane na podstawie ustawodawstwa krajowego dotyczącego równych szans oraz zobowiązań międzynarodowych państwa w obszarze ochrony ciąży i macierzyństwa. Zważywszy że mimo wydłużonej nieobecności w dalszym ciągu była awansowana przez swojego pracodawcę, nie wydaje się, by doznała długotrwałych problemów w swej karierze dyplomatycznej. Ponadto sądy krajowe wyraźnie powtórzyły, że zaskarżona decyzja nie stanowiła środka dyscyplinarnego.

Trybunał orzekł, że choć decyzja była motywowana ciążą skarżącej, nie miała na celu postawienia jej w niekorzystnej sytuacji. Pomimo wąskiego marginesu oceny przyznanego władzom krajowym podały one istotne i wystarczające powody, by uzasadnić konieczność środka.

Rozstrzygnięcie: brak naruszenia (jednogłośnie).

(Zobacz także Przewodnik na temat art. 14 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz art. 1 Protokołu nr 12 do Konwencji)

Link do Not informacyjnych nt. orzecznictwa

[1] Tłumaczenie streszczenia wyroku na język polski jest dostępne na stronie: https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-181660

[2] Tłumaczenie wyroku na język polski jest dostępne na stronie: https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-199417