© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, www.gov.pl/diplomacy - Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Foreign Affairs for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC

© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, www.gov.pl/dyplomacja - Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC

EUROPEJSKI TRYBUNAŁ PRAW CZŁOWIEKA

Nota informacyjna nt. orzecznictwa Trybunału nr 228

Kwiecień 2019 r.

Guimon p. Francji, skarga nr 48798/14

Wyrok z 11.04.2019 r. [Piąta Sekcja]

Art. 8

Art. 8 ust. 1

Poszanowanie życia rodzinnego

Odmowa udzielenia zgody osobie skazanej za przestępstwa terrorystyczne i pozbawionej wolności w zakładzie karnym na opuszczenie więzienia pod eskortą w celu pożegnania zmarłego ojca: brak naruszenia

Fakty – Skarżącą była członkini organizacji terrorystycznej ETA, skazana za poważne przestępstwa terrorystyczne i od jedenastu lat przebywająca w zakładzie karnym. Wniosła ona o wydanie przepustki pod eskortą w celu pojechania do domu pogrzebowego, by pożegnać swego zmarłego ojca. W odpowiedzi na jej wniosek wydano decyzję odmowną uzasadnioną względami logistycznymi. Decyzja ta została podtrzymana we wszystkich postępowaniach odwoławczych.

Prawo – Art. 8: Odmowa przyznania skarżącej przepustki pod eskortą w celu udania się do domu pogrzebowego i pożegnania zmarłego ojca stanowiła ingerencję w jej prawo do poszanowania życia rodzinnego. Ingerencja ta była przewidziana przez ustawę i miała na celu zapobieganie ryzyku ucieczki i zakłóceniu porządku publicznego, a także zapewnienie bezpieczeństwa publicznego, ochronę porządku i zapobieganie przestępstwom.

Władze sądowe dokładnie rozpatrzyły wniosek skarżącej i stwierdziły, że śmierć jej ojca stanowiła wyjątkową przesłankę, która mogła uzasadnić przyznanie przepustki pod eskortą. Niemniej jednak oddaliły ten wniosek.

Organizacja eskorty musiałaby być szczególnie staranna, mając na względzie wszystkie okoliczności sprawy, w tym profil karny skarżącej, która odbywała kilka kar za akty terroryzmu i nadal potwierdzała, że jest członkiem ETA. Do tego dochodził kontekst, w jakim należałoby zorganizować przepustkę, oraz okoliczności faktyczne, takie jak odległość prawie 650 km.

Skarżąca złożyła swój wniosek bezzwłocznie, co dało władzom 6 dni na zorganizowanie eskorty. Jednak od momentu ostatecznego udzielenia przepustki z eskortą władze więzienia nie miałyby wystarczająco dużo czasu na zorganizowanie eskorty złożonej z funkcjonariuszy specjalnie przeszkolonych do przewożenia i nadzorowania więźniów skazanych za przestępstwa terrorystyczne, a także na wcześniejsze przeprowadzenie inspekcji pomieszczeń.

Okoliczności sprawy nie zezwalały w praktyce na uwzględnienie wniosku skarżącej w inny sposób niż poprzez przyznanie przepustki z eskortą.

Ponadto, chociaż skarżąca nie widziała swego ojca od 2009 r., była regularnie odwiedzana przez członków rodziny i przyjaciół. W związku z powyższym władze rozważyły wszystkie wchodzące w grę interesy, a mianowicie prawo skarżącej do poszanowania życia rodzinnego z jednej strony oraz względy bezpieczeństwa publicznego, ochrony porządku i konieczność zapobiegania przestępstwom z drugiej strony. Pozwane państwo nie przekroczyło przysługującego mu w tym obszarze marginesu oceny.

Odmowa uwzględnienia wniosku skarżącej o przepustkę z eskortą w celu udania się do domu pogrzebowego i pożegnania swego zmarłego ojca nie była zatem nieproporcjonalna w stosunku do uprawnionych celów, które realizowała.

Rozstrzygnięcie: brak naruszenia (jednogłośnie)

(Zobacz także Płoski p. Polsce, nr 26761/95, 12 listopada 2002 r., Nota informacyjna nr 47 [1]; Kubiak p. Polsce, nr 2900/11, 21 kwietnia 2015 r.; oraz Kanalas p. Rumunii, nr 20323/14, 6 grudnia 2016 r.)

Link do Not informacyjnych nt. orzecznictwa

[1] Tłumaczenie wyroku na język polski jest dostępne na stronie: http://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-99120 (przyp. red.).