© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, www.gov.pl/diplomacy. Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Foreign Affairs for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC

© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, www.gov.pl/dyplomacja. Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC

EUROPEJSKI TRYBUNAŁ PRAW CZŁOWIEKA

Nota informacyjna nt. orzecznictwa Trybunału nr 217

Kwiecień 2018 r.

Lozovyye p. Rosji – skarga nr 4587/09

Wyrok z 24.04.2018 r. [Trzecia Sekcja]

Art. 8 Konwencji[1]

Obowiązki pozytywne

Art. 8 ust. 1

Poszanowanie życia rodzinnego

Poszanowanie życia prywatnego

Pochówek ofiary przestępstwa bez podjęcia uzasadnionych kroków w celu powiadomienia jego krewnych: naruszenie

Fakty – Syn skarżących został zamordowany w Petersburgu. Choć władze podjęły pewne próby ustalenia tożsamości krewnych zmarłego, syn został pochowany w Petersburgu przed zakończeniem dochodzenia. Skarżący dowiedzieli się o tym później, dokonali jego ekshumacji i pochowali go ponownie w mieście rodzinnym. Odpowiadając na ich zarzuty dotyczące braku powiadomienia ich przez władze o śmierci syna, sąd rejonowy stwierdził, że śledczy nie podjął wystarczających kroków w celu znalezienia krewnych zmarłego, choć akta sprawy karnej zawierały wystarczające do tego informacje. Następnie skarżący wszczęli postępowanie odszkodowawcze, jednak bez powodzenia.

Prawo – art. 8: Prawo skarżących do poszanowania ich życia prywatnego i rodzinnego zostało dotknięte przez brak powiadomienia, a nawet brak próby powiadomienia ich przez władze o śmierci syna przed jego pochowaniem. W sytuacjach takich, jaka miała miejsce w obecnej sprawie, kiedy to władze krajowe, ale nie członkowie rodziny, wiedzą o śmierci, obowiązkiem właściwych władz jest przynajmniej podjęcie uzasadnionych kroków w celu powiadomienia pozostałych członków rodziny.

W mających zastosowanie przepisach prawa krajowego brak było wyraźnego obowiązku, nałożonego na władze, powiadomienia krewnych osoby, która zmarła w wyniku przestępstwa, choć istniał pewien obowiązek poszukiwania tych osób w celu przyznania statusu ofiary w postępowaniu karnym. Brak jasności prawa krajowego i praktyki jego stosowania był jednak sam w sobie niewystarczający do stwierdzenia naruszenia przez pozwane Państwo obowiązków pozytywnych na gruncie art. 8 Konwencji.

Odnośnie do tego, czy władze podjęły uzasadnione starania – z ustaleń sądów krajowych wynika, że władze mogły wykorzystać kilka możliwości znalezienia skarżących, ale nie uczyniły tego. Decyzja o pochowaniu syna skarżących została podjęta, zanim urzędowo zakończono poszukiwanie jego krewnych. W tych okolicznościach i zważywszy, że dostępne były dane osobowe zmarłego, władze nie działały z uzasadnioną starannością, a zatem nie wypełniły w obecnej sprawie swego obowiązku pozytywnego.

Rozstrzygnięcie: naruszenie (jednomyślnie).

© Council of Europe/European Court of Human Rights
Niniejsze streszczenie przygotowane przez Kancelarię nie wiąże Trybunału.

Link do Not informacyjnych nt. orzecznictwa

[1] Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzona w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, z późn. zm.).