Μεταφραστική Υπηρεσία Υπουργείου Εξωτερικών, Αθήνα

SERVICE DES TRADUCTIONS DU MINISTERE DES AFFAIRES ETRANGERES DE LA REPUBLIQUE HELLENIQUE, ATHENES

HELLENIC REPUBLIC, MINISTRY OF FOREIGN AFFAIRS, TRANSLATION SERVICE, ATHENS

 

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

1959-2009

 

 

ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ

 

 

 

Υπόθεση Παραπονιάρης κατά της Ελλάδας

(Προσφυγή υπ’αρ. 42132/06)

 

Απόφαση

(Δίκαιη Ικανοποίηση)

 

 

Στρασβούργο 22 Οκτωβρίου 2009

 

 

Η απόφαση αυτή θα γίνει οριστική υπό τους όρους που ορίζονται στο άρθρο 44 § 2 της Σύμβασης. Μπορεί να επέλθουν μερικές αλλαγές στην μορφή.


Στην υπόθεση Παραπονιάρης κατά της Ελλάδας

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του ανθρώπου (Πρώτο Τμήμα) που συνεδρίασε σε Συμβούλιο με την ακόλουθη σύνθεση:

Κα Nina VAJIC Πρόεδρο

Και τους δικαστές

Κο Χρήστο ΡΟΖΑΚΗ

Κο Khanlar Hajiyev

Κο Dean Spielman

Sverre Erik Jebens

Ko Giorgio Malinverni

Κο Γεώργιο Νικολάου

Και τον κο Soren Nielsen , Γραμματέα του Τμήματος

Αφού συσκέφθηκε σε συμβούλιο την 1η Οκτωβρίου 2009,

Εξέδωσε την παρούσα απόφαση, που υιοθετήθηκε την ίδια ημερομηνία :

 

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

1. Η υπόθεση προέκυψε μετά από την προσφυγή αρ. 42132/06 που ασκήθηκε κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας και της οποίας ο υπήκοος κ. Βασίλειος Πανορμίτης Παραπονιάρης («ο προσφεύγων») προσέφυγε στο Δικαστήριο στις 4 Οκτωβρίου 2006, με βάση το άρθρο 34 της Σύμβασης προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών («Η Σύμβαση»).

2. Με απόφασή του της 25ης Σεπτεμβρίου 2008 («απόφαση επί του κυρίου μέρους»), το Δικαστήριο έκρινε ότι το Συμβούλιο Εφετών της Δωδεκανήσου δεν είχε εξασφαλίσει στον προσφεύγοντα πλήρεις εγγυήσεις δίκαιης δίκης και σεβασμού των δικαιωμάτων υπεράσπισης, και ότι ο συλλογισμός του προσομοίαζε σε δήλωση ενοχής και επομένως ήταν ασυμβίβαστος με τον σεβασμό του τεκμηρίου αθωότητας. Συνεπώς, το Δικαστήριο συμπέρανε ομόφωνα την παραβίαση του άρθρου 6 §§ 1, 2 και 3 γ) της Σύμβασης.

3. Βασιζόμενος στο άρθρο 41 της Σύμβασης, ο προσφεύγων ζητούσε δίκαιη ικανοποίηση ύψους 54.086 ευρώ για την υλική ζημία, που αντιπροσώπευε το ποσό της καταδίκης που θα έπρεπε να καταβάλει, επαυξημένου με τους τόκους από την άσκηση της προσφυγής του ενώπιον του Δικαστηρίου. Ζητούσε επίσης 200.000 € για την ηθική ζημία που είχε υποστεί.

4. Το Δικαστήριο επιφυλάχθηκε ως προς την εφαρμογή του άρθρου 41 της Σύμβασης, και κάλεσε την Κυβέρνηση και τον προσφεύγοντα να υποβάλουν γραπτώς, μέσα σε προθεσμία τριών μηνών από την ημέρα που η απόφαση θα γινόταν οριστική, τις παρατηρήσεις τους στο συγκεκριμένο θέμα και κυρίως να του γνωστοποιήσουν κάθε συμφωνία στην οποία θα κατέληγαν τα μέρη (ibidem, §37 και σημείο 5 του διατακτικού).

5. Η Κυβέρνηση κατέθεσε τις παρατηρήσεις της αλλά όχι και ο προσφεύγων.

 

ΕΠΙ ΤΟΥ ΝΟΜΙΚΟΥ ΜΕΡΟΥΣ

6. Σύμφωνα με το άρθρο 41 της Σύμβασης,

«Εάv τo Δικαστήριo κρίvει ότι υπήρξε παραβίαση της Σύµβασης ή τωv Πρωτoκόλλωv της, και αv τo εσωτερικό δίκαιo τoυ Υψηλoύ Συµβαλλόµεvoυ Μέρoυς δεv επιτρέπει παρά µόvo ατελή εξάλειψη τωv συvεπειώv της παραβίασης αυτής, τo Δικαστήριo χoρηγεί, εφόσov είvαι αvαγκαίo, στov παθόvτα δίκαιη ικαvoπoίηση.»

 

7. Το Δικαστήριο σημειώνει ότι ο προσφεύγων δεν υπέβαλε παρατηρήσεις ως προς την εφαρμογή του άρθρου 41 της Σύμβασης μέσα στην προθεσμία των τριών μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία η απόφαση επί του κυρίου μέρους θα γινόταν οριστική, ούτε μέσα στη νέα προθεσμία που του τάχτηκε με γράμμα που στάλθηκε στον συνήγορό του στις 20 Ιουλίου 2009, παρόλο που το Δικαστήριο επέστησε την προσοχή του τελευταίου στο ότι η πρακτική του Δικαστηρίου συνίσταται στο να επιδικάζει δίκαιη ικανοποίηση μόνο όταν μια αίτηση υποβάλλεται στην προθεσμία που έχει ταχθεί και σύμφωνα με την διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 60 του Κανονισμού του. Καθώς δεν έλαβε απάντηση στη νέα προθεσμία που ορίστηκε στην επιστολή της 20ης Ιουλίου 2009, το Δικαστήριο θεωρεί ότι δεν συντρέχει λόγος να επιδικάσει ποσό σύμφωνα με το άρθρο 41 της Σύμβασης (βλ. mutatis mutandis, Willekens κατά Βελγίου, αρ. 50859/99, § 27, 24 Απριλίου 2003, Κωνσταντόπουλος ΑΕ και λοιποί κατά Ελλάδας, αρ. 58634/00, §35, 10 Ιουλίου 2003, Interoliva ABEE κατά Ελλάδας, αρ. 58642/00, §35, 10 Ιουλίου 2003, Λιτοσελίτης κατά Ελλάδας, αρ. 62771/00, § 34, 5 Φεβρουαρίου 2004, Jarvenic & Profit κατά Ελλάδας, αρ. 28338/02, § 40, 7 Απριλίου 2005, Ouwounoglou κατά Ελλάδας, αρ. 32730/03, § 45, 24 Νοεμρβίου 2005).

 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, ΟΜΟΦΩΝΑ,

 

Απορρίπτει το αίτημα δίκαιης ικανοποίησης.

 

Συντάχτηκε στην γαλλική γλώσσα, και κοινοποιήθηκε γραπτώς στις 22 Οκτωβρίου 2009, σύμφωνα με το άρθρο 77 §§ 2 και 3 του Κανονισμού.

 

Soren Nielsen      Nina Vajic

Γραμματέας      Πρόεδρος

(υπογραφές)