C O N S E I L D E  
L ' E U R O P E  
AVRUPA  
KONSEYĐ  
AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ  
ÜÇÜNCÜ DAĐRE  
YÜCEL - TÜRKĐYE DAVASI  
(Baꢀvuru no: 6686/03 )  
KARARIN ÖZET ÇEVĐRĐSĐ  
STRAZBURG  
8 Nisan 2008  
Đꢀbu karar AĐHS’nin 44§2. maddesinde belirtilen koꢀullar çerçevesinde kesinleꢀecek olup bazı  
ꢀekli düzeltmelere tabi olabilir.  
______________________________________________________________________________________  
© T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2008. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan  
Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,  
davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile  
Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak  
suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.  
USUL  
Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine açılan (6686/03) no’lu davanın nedeni T.C. vatandaꢀı  
Erdinç Yücel’in (baꢀvuran) Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi’ne (AĐHM) 30 Aralık 2002  
tarihinde Avrupa Đnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunması Sözleꢀmesi’nin (AĐHS)  
34. maddesi uyarınca yapmıꢀ oldukları baꢀvurudur.  
Adli yardımdan faydalanan baꢀvuran, AĐHM önünde Đstanbul Barosu avukatlarından Y. Bayrak  
tarafından temsil edilmektedir.  
AĐHM, 6 Ekim 2005’te baꢀvuruyu Hükümet’e tebliğ etmiꢀtir.  
OLAYLAR  
I. DAVANIN KOꢀULLARI  
1976 doğumlu olan baꢀvuran halen Tekirdağ F Tipi Cezaevi’nde tutuklu olarak  
bulunmaktadır.  
A. Baꢁvuranın yakalanması ve gözaltına alınması  
Baꢀvuran yasadıꢀı TĐKB (Türkiye Đhtilalci Komünistler Birliği) örgütüne karꢀı düzenlenen bir  
operasyonu müteakip 21 Ocak 2001 tarihinde gözaltına alınmıꢀtır. Aynı gün düzenlenen ve  
ilgilinin de imzasının bulunduğu yakalama tutanağında, ilgilinin ‘Katil polis, iꢀkenceci polis  
beni gözaltına alıyor, faꢀist polis’ ꢀeklinde slogan attığı belirtilmiꢀtir. Kendisini sorgulamak  
isteyen polislere fiziki direniꢀ göstermesi nedeniyle polislerle birlikte yere düꢀmüꢀ ve baꢀka  
polisler arkadaꢀlarının yardımına gelmiꢀlerdir. Tutanakta baꢀvuranın vücudunun farklı  
yerlerinde sıyrıklar bulunduğu da belirtilmiꢀtir.  
Aynı gün düzenlenen tıbbi raporda ilgilinin sağ ayak sırtı ve ayak bileğinde hiperemi ve  
ödeme, sağ kol üst kısım iç yanda, sağ dirsekte ekimotik sıyrığa, sırtta skapula üzerinde  
hiperemik çiziklere, sternum üst kısım üzerinde sarı yeꢀil renkli 3 cm. lik ekimoza rastlandığı  
bildirilmiꢀtir. Doktor ilgilinin ayağının bir ortopedist tarafından muayene edilmesini  
istemiꢀtir.  
Müteakiben baꢀvuranı muayene eden ortopedist ise raporunda, sağ ayağın ꢀiꢀ olmasına  
rağmen bilek hareketlerinin aktif açık olduğunu ancak presyona karꢀı hassasiyet olduğunu,  
nörovasküler defisite rastlanmadığını ve kemik patolojisi düꢀünülmediğini belirtmiꢀtir.  
25 Ocak 2001 tarihinde düzenlene raporda baꢀvuranın vücudunda herhangi bir darp ya da  
cebir izine rastlanmadığı belirtilmiꢀtir.  
27 Ocak 2001 tarihinde düzenlenen raporda da ilgilinin vücudunda herhangi bir darp ya da  
cebir izine rastlanmadığı ve batın ya da toraksda herhangi bir anomali tespit edilmediği  
bildirilmiꢀtir.  
B. Baꢁvuranın Kartal Cezaevi’ne tutuklu olarak konulması  
Đstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi hakimliği baꢀvuranın tutuklanarak Kartal Cezaevi’ne  
konulması talimatını vermiꢀtir. Baꢀvuran bunun üzerine açlık grevine baꢀlamıꢀtır.  
Baꢀvurana iliꢀkin 28 Ocak 2001 tarihli tıbbi kayıtta koltukaltlarında izlere rastlandığına iꢀaret  
edilmiꢀtir (tıbbi kayıt fotokopisinin geriye kalanı okunamayacak durumdadır).  
Tabipler Birliğince düzenlenen 9 ꢁubat 2001 tarihli tıbbi raporda, ilgilinin Kartal Cezaevi’nde  
açlık grevine devam ettiğini; 1997 ve 1998 yıllarında gözaltında tutulduğu sırada kafatası  
travması geçirdiğini; 2001 yılında cezaevine girer girmez dayak yediğini, koltukaltı kıllarının  
yakıldığını, kendisine copla taciz giriꢀiminde bulunulduğunu söylediği belirtilmiꢀtir. Tıbbi  
raporda baꢀvuranın sağ koltukaltında 1,5x2 cm. çapında bir yaraya, sol koltukaltında ise 2x3  
cm. çapında bir yaraya ve sol diz iç kısmında 1x4 cm.lik bir sıyrığa, sol diz ön yüzünde 0,5x1  
cm. ve 1x2 cm.’lik iki sıyrık izine ve sağ dizde 2x6 cm. çapında eski bir yara izine rastlandığı  
belirtilmiꢀtir.  
16 ꢁubat 2001 tarihli tıbbi raporda, ilgilinin 23 gündür açlık grevi yaptığı ve mide bulantısı ve  
baꢀ dönmesi sorunları yaꢀadığı belirtilmiꢀtir. Raporda ayrıca sağ koltukaltında 1,5x2 cm.  
çapında bir yaraya, sol koltukaltında ise 2x3 cm. çapında bir baꢀka yaraya, sağ dizde 1x4  
cm.lik bir lezyona, yine sağ dizde 0,5x1 cm.lik ve 1x2 cm.lik iki çiziğe ve sağ diz ön yüzünde  
2x6 cm. çapında eski bir yara izine rastlandığı belirtilmiꢀtir.  
C. Kötü muamele iddiaları konusunda yürütülen ceza soruꢁturması  
1. Adalet Bakanlığı’nın talimatı üzerine açılan ceza soruꢀturması  
12 Mart 2001 tarihinde Yeniꢀafak Gazetesi’nde ‘Tutuklular baskı altında’ baꢀlıklı bir yazının  
yayınlanması üzerine Adalet Bakanı, baꢀvuranın kötü muamelelere maruz kaldığı yönündeki  
iddiaların araꢀtırılması için Kartal Cumhuriyet Savcılığı’na talimat vermiꢀtir.  
Baꢀvuran 21 Mart 2001 tarihinde Tekirdağ F Tipi Cezaevi’ne nakledilmiꢀtir.  
Aynı gün Kartal Cumhuriyet Savcılığı 27 Ocak 2001 tarihinde kötü muamele iddialarıyla  
ilgili olarak Pendik Cumhuriyet Savcılığı lehine ratione loci görevsizlik kararı vermiꢀtir.  
12 Nisan 2001 tarihinde Pendik Cumhuriyet Savcılığı’nda baꢀvuranın ifadesi alınmıꢀtır.  
Baꢀvuran jandarmaların kendisini falakaya yatırdıklarını, koltukaltı kıllarını yaktıklarını ve  
daha sonra cezaevi revirinde tedavi edildiğini beyan etmiꢀtir. Baꢀvuran bu olayların faili  
jandarmalar hakkında suç duyurusunda bulunmuꢀtur.  
Pendik cumhuriyet Savcılığı 10 Mayıs 2001 tarihinde Pendik Kaymakamlığı’ndan  
jandarmalar Ö.D., Y.Y. ve E.C.’nin ifadelerini almak için izin talebinde bulunmuꢀtur.  
Pendik Đlçe Đdare Kurulu 8 Haziran 2001 tarihinde 4483 sayılı yasa uyarınca, baꢀvuranın  
Kartal Cezaevi’nde maruz kaldığını iddia ettiği kötü muameleler nedeniyle haklarında  
suçlamada bulunduğu üç jandarma aleyhinde takibat yapılmaması kararı almıꢀtır. Jandarma  
Ü.Đ. tarafından yürütülen soruꢀturmayı temel alan ilçe idare kurulu cezaevinin ziyaret  
edildiğini, tutukluların giriꢀ çıkıꢀ kayıtlarının incelendiğini ve tutukluların rutin olarak  
arandığını bildirmiꢀtir. Haklarında ithamda bulunulan jandarmalar verdikleri ifadelerde,  
tutukluların hiçbir kötü muameleye, iꢀkenceye sözlü ya da fiili saldırıya maruz kalmadığını,  
aramaların yasa ve yönetmeliklere uygun olarak yapıldığını ve baꢀvuranın iddialarının  
mesnetsiz olduğunu savunmuꢀlardır.  
Bölge Đdare Mahkemesi 15 Ocak 2002 tarihinde ilçe idare kurulunun kararını onamıꢀtır.  
Pendik Cumhuriyet Savcılığı baꢀvuranın kendisine kötü muamele uyguladıkları iddiasıyla  
jandarmalar aleyhinde yaptığı ꢀikayete iliꢀkin olarak yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı  
gerekçesiyle 26 Mart 2002 tarihinde takipsizlik kararı vermiꢀtir.  
Baꢀvuran 20 Mayıs 2002 tarihinde takipsizlik kararına Kadıköy Ağır Ceza Mahkemesi  
önünde itirazda bulunmuꢀtur.  
Kadıköy Ağır Ceza Mahkemesi itiraz edilen kararı 27 Haziran 2002 tarihinde onayarak bu  
kararın baꢀvurana tebliğ edilmesi talimatını vermiꢀtir. Dosyada bu kararın baꢀvurana tebliğ  
edildiği yönünde bir bilgi bulunmamaktadır.  
2. Baꢀvuranın anne babası tarafından yapılan ꢀikayet üzerine açılan ceza soruꢀturması  
Baꢀvuranın anne ve babası, oğullarının gözaltından sorumlu polisler ve 27 Ocak 2001  
tarihinde Kartal Cezaevi’nde görevli jandarmalar aleyhinde kötü muamelede bulundukları  
iddiasıyla 5 Temmuz 2001 tarihinde suç duyurusunda bulunmuꢀlardır.  
Kartal Cumhuriyet Savcılığı 25 Temmuz 2001 tarihinde jandarmalar hakkında yapılan suç  
duyurusuyla ilgili olarak Pendik Cumhuriyet Savcılığı lehine ratione loci yetkisizlik kararı  
vermiꢀtir.  
Baꢀvuran 20 Nisan 2002 tarihinde savcılıkça dinlenmiꢀtir. Baꢀvuran iddialarını yinelemiꢀtir.  
Jandarma Genel Komutanlığı Pendik Cumhuriyet Savcılığı’ndan gelen talep üzerine  
baꢀvurana cezaevinde kötü muamele uyguladıkları iddia edilen iki jandarmanın ismini  
bildirmiꢀtir.  
Sözkonusu jandarmalardan ilki A.A. olayların meydana geldiği dönemde yıllık izindeydi.  
Jandarmalardan ikincisi M.A. ise 21 Ağustos 2002 tarihinde Konya Cumhuriyet Savcılığı  
tarafından dinlenmiꢀtir. M.A. sözkonusu tarihte er olarak S.T.’nin emri altında diğer iki  
jandarma ile sevk edilen tutukluların aranması görevini yerine getirdiğini beyan etmiꢀtir.  
M.A. baꢀvuranın üzerinin aranmasını reddettiğini belirtmiꢀtir. M.A., S.T.’nin emriyle iki  
jandarmanın baꢀvuranı kolundan tuttuğunu, bir diğerinin de arama yaptığını beyan etmiꢀtir.  
M.A. kendisinin yahut diğer iki jandarmanın baꢀvurana karꢀı güç kullanmadığını ve kimsenin  
ilgiliye kötü muamelede bulunmadığını beyan etmiꢀtir.  
Eceabat Cumhuriyet Savcılığı 28 Kasım 2002 tarihinde jandarma Ö.D.’yi dinlemiꢀtir. Ö.D.  
cezaevinde jandarma eri olarak görev yaptığını ve baꢀvurana kötü muamelede bulunmadığını  
beyan etmiꢀtir.  
Đstanbul Cumhuriyet Savcılığı 17 Nisan 2003 tarihinde jandarma Y. Ü.’yü dinlemiꢀtir. Y.Ü.  
ihtilaf konusu olayların meydana geldiği dönemde giren çıkan tutukluların aranması ile  
görevli olmadığını beyan etmiꢀtir. Yapılan suçlamaları reddeden Y.Ü., masum olduğunu iddia  
etmiꢀtir.  
Çumra Cumhuriyet Savcılığı 13 Ocak 2003 tarihinde jandarma Y.Y.’yi dinlemiꢀtir. Y.Y. de  
Kartal Cezaevi’nde er olarak görev yaptığını ve baꢀvurana kötü muamelede bulunmadığını  
belirtmiꢀtir.  
Đstanbul Tabipler Odası adli tabibi 21, 25 ve 27 Ocak 2001 tarihli tıbbi raporlara istinaden 15  
Ocak 2004 tarihinde tıbbi raporlarda söz edilen darp izlerinin baꢀvuranın yakalandığı döneme  
yahut cezaevinde tutuklu bulunduğu döneme ait olduğu sonucuna varmıꢀtır.  
Pendik Cumhuriyet Savcılığı baꢀvuranın maruz kaldığını iddia ettiği kötü muamelelerle ilgili  
olarak delil yetersizliği nedeniyle 5 Ağustos 2004 tarihinde takipsizlik kararı vermiꢀtir.  
Baꢀvuranın anne babası tarafından bu takipsizlik kararına ağır ceza mahkemesi önünde itiraz  
edilip edilmediği hususunda dava dosyasında bir bilgi mevcut değildir.  
HUKUK  
I. AĐHS’NĐN 3. MADDESĐNĐN ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ ĐDDĐASI HAKKINDA  
Baꢀvuran Kartal Cezaevinde tutulduğu sırada kötü muamelelere maruz kaldığını iddia  
etmektedir. Baꢀvuran bu hususta AĐHS’nin 3. maddesine atıfta bulunmaktadır.  
Hükümet bu sava karꢀı çıkmaktadır.  
A. Kabuledilebilirliğe iliꢁkin  
Hükümet altı ay süresi kuralına riayet edilmediği itirazında bulunmaktadır. Hükümete göre  
cezai süreç Kadıköy Ağır Ceza Mahkemesi’nin itiraz edilen kararı onadığı 27 Haziran 2002  
tarihinde sona ermiꢀ ve baꢀvuran 16 Ocak 2003 tarihinde AĐHM’ye sunmuꢀtur.  
Baꢀvuran ise AĐHS’nin 35. maddesinin gereklerine uygun hareket ettiği kanaatindedir.  
AĐHM baꢀvuru tarihinin, baꢀvuru dilekçesinin Mahkeme kalemine ulaꢀtığı 16 Ocak 2003  
değil, üzerindeki PTT damgasından da anlaꢀılacağı üzere, baꢀvuru formunun gönderildiği 30  
Aralık 2002 olduğunu değerlendirmektedir.  
AĐHM, baꢀvuranın kötü muamele iddialarıyla ilgili olarak sırasıyla Adalet Bakanlığı’nın ve  
baꢀvuranın anne babasının talebi üzerine iki ceza soruꢀturması açıldığını kaydetmektedir.  
AĐHM ulusal mahkemelerin kesin kararının Kadıköy Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27 Haziran  
2002 tarihli takipsizlik kararını onama kararı olduğu hususunda tarafların hemfikir olduğunu  
tespit etmektedir. Ancak ağır ceza mahkemesinin talimatına rağmen bu kararın baꢀvurana ya  
da avukatına tebliğ edildiğini gösteren bir dosya unsuru bulunmamaktadır. Tebliğ  
yükümlülüğü yerine getirilmediğinden ve Hükümetin Kadıköy Ağır Ceza Mahkemesinin  
kararı hakkında baꢀvuranın ya da avukatının bilgi sahibi olduğunu inkar edilemez bir biçimde  
kanıtlayamaması dolayısıyla AĐHM altı ay süresi kuralına riayet edildiği kanaatine  
varmaktadır.  
Bu itibarla Hükümetin ön itirazı kabul edilmeyecektir.  
AĐHM ayrıca, AĐHS’nin 3. maddesi yönünden yapılan ꢀikayetin AĐHS’nin 35/3 maddesi  
bakımından açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ve bu ꢀikayetin baꢀka herhangi bir  
kabuledilemezlik gerekçesinin bulunmadığını tespit etmektedir. Bu itibarla ꢀikayetin  
kabuledilebilir ilan edilmesi yerinde olacaktır.  
B. Esasa iliꢁkin  
Hükümet baꢀvuranın sunduğu tıbbi raporların 21 Ocak 2001 tarihli olduğunu dolayısıyla  
ilgilinin yakalanmasının üzerinden birkaç saat geçtikten sonra düzenlendiğini savunmaktadır.  
Hükümet bu raporlarda sözü edilen hematom ve kontüzyonların baꢀvuranın iddia ettiğinin  
aksine 27 Ocak 2001 tarihine ait olmayıp yakalama iꢀlemi sırasında meydana geldiğini  
savunmaktadır. Yakalama tutanağında polislerin güç kullandıklarının belirtildiği cihetle  
yakalama tutanağı da bu savın doğruluğunu teyit etmektedir. AĐHM’nin içtihadına atıfta  
bulunan Hükümet, kullanılan gücün baꢀvuranın davranıꢀıyla orantılı olduğu kanaatindedir.  
Hükümete göre 21 Ocak 2001 tarihli raporlar gerekenden fazla güç kullanılmadığını  
göstermektedir. Bu itibarla baꢀvuranın vücudunda tespit edilen yaralar, 27 Ocak 2001  
tarihinde Kartal Cezaevi’ne geliꢀinden sonra değil yakalama iꢀlemi esnasında meydana  
gelmiꢀtir.  
Hükümetin savlarına karꢀı çıkan baꢀvuran iddialarında ısrar etmektedir.  
AĐHM öncelikle, baꢀvuranın 23 Ağustos 2004 tarihinde AĐHS’nin 3. maddesi bağlamında  
gözaltında tutulduğu sırada maruz kaldığı kötü muamelelerden ꢀikayetçi olduğu 31152/04  
no’lu baꢀvuruyu anımsatır. AĐHM 20 Mart 2007 tarihinde bu ꢀikayeti açıkça dayanaktan  
yoksun olduğu gerekçesiyle kabuledilemez ilan etmiꢀtir. Mevcut baꢀvuru çerçevesinde  
AĐHM’nin incelemesi gereken ꢀikayet ilgilinin tutukluluğu sırasında maruz kaldığını iddia  
ettiği kötü muamelelere iliꢀkin ꢀikayettir.  
AĐHM baꢀvuranın 27 Ocak 2001 tarihinde Kartal Cezaevi’ne nakledildiğini kaydetmektedir.  
Sözkonusu nakil iꢀleminden sonra düzenlenen 28 Ocak, 9 ve 16 ꢁubat 2001 tarihli tıbbi  
raporlarda, baꢀvuranın yakalanmasının ardından düzenlenmiꢀ tıbbi raporlarda belirtilenlerden  
farklı yara izleri bulunduğu belirtilmiꢀtir. Özellikle de 28 Ocak ve 16 ꢁubat 2001 tarihli tıbbi  
raporlarda, tartıꢀmaya yer bırakmayacak ꢀekilde, her iki koltukaltındaki izlerden ve sağ  
koltukaltında 1,5x2 cm. ve sol koltukaltında 2x3 cm.lik yaralardan söz edilmiꢀtir.  
Gerek yetkili makamlar tarafından düzenlenmiꢀ iki dizi rapor arasındaki tutarsızlıklarla ilgili  
olarak gerek baꢀvuranın vücudunda tespit edilen iz ve yaralar konusunda Hükümet tarafından  
makul bir izahat verilmediği göz önünde bulundurulduğunda tespit edilen izlerin ilgilinin  
Kartal Cezaevi’ne geliꢀinden daha öncesinde meydana gelmiꢀ yaralara bağlı olamayacağını  
kabul etmek gerekmektedir.  
Yetkili makamların denetimlerine bırakılmıꢀ kimselerle ilgili yükümlülüklerine dikkat çeken  
AĐHM Kartal ve Pendik Cumhuriyet Savcılıklarınca yürütülen soruꢀturmanın baꢀvuranın  
vücudunda tespit edilen yaraların kaynağına dair bir açıklama getirmediğini kaydeder.  
Böylesi bir durum, AĐHS’nin 3. maddesi açısından devletin polisin yahut bir cezaevi  
kurumunun eline bırakılmıꢀ savunmasız durumdaki kiꢀileri koruma yükümlülüğünü yerine  
getirmediği ꢀeklinde değerlendirilir. Bu durumda devlet, kötü muamele mağdurları tarafından  
haklarında suçlamada bulunulan kimselerin bu suçlardan beraat etmesini (bkz., diğerleri  
arasında, Esen – Türkiye, no: 29484/95, prg. 28, 22 Temmuz 2003) ya da sözgelimi terörle  
mücadeleye bağlı güçlükleri (Aksoy – Türkiye, 18 Aralık 1996, prg. 62) meꢀru bir surette öne  
süremez.  
Bu itibarla AĐHM, mevcut davada tespit edilen ve itiraza mahal bırakmayan maddi delillerle  
desteklenmiꢀ lezyon ve izlerin, AĐHS’nin 3. maddesi anlamında kötü muamele teꢀkil ettiği ve  
bu hükmün ihlaline neden olduğu neticesine varmaktadır.  
II. AĐHS’NĐN 41. MADDESĐNĐN UYGULANMASI HAKKINDA  
A. Tazminat  
Baꢀvuran maruz kaldığını iddia ettiği maddi ve manevi zararın tazmini için 30.000 Euro talep  
etmektedir.  
Hükümet bu taleplere itiraz etmektedir.  
Tespit edilen ihlal ile iddia edilen maddi zarar arasında bir illiyet bağı görmeyen AĐHM bu  
talebi reddeder. Buna karꢀın AĐHS’nin 3. maddesi çerçevesinde tespit edilen ihlali göz önünde  
bulunduran AĐHM baꢀvurana 8.000 Euro ödenmesine hükmeder.  
B. Yargılama masraf ve giderleri  
Baꢀvuran ayrıca AĐHM önünde yaptığı masraf ve harcamalar için 8.000 Euro talep  
etmektedir. Baꢀvuran talebini desteklemek üzere herhangi bir fatura ya da belge sunmamıꢀtır.  
Hükümet bu talebe itiraz etmektedir.  
AĐHM’nin içtihadı uyarınca yargılama masraf ve giderlerinin iadesi ancak bu masraf ve  
giderlerin gerçekliği, gerekliliği ve de makul oranda olduğu ortaya konulduğu müddetçe  
mümkündür. Yukarıda anılan kıstasları ve baꢀvuranın taleplerini desteklemek üzere herhangi  
bir belge sunmadığını göz önünde bulunduran AĐHM bu talebi reddeder.  
C. Gecikme faizi  
AĐHM, Avrupa Merkez Bankası’nın marjinal kredi kolaylıklarına uyguladığı faiz oranına üç  
puanlık bir artıꢀın ekleneceğini belirtmektedir.  
BU GEREKÇELERE DAYANARAK AĐHM, OYBĐRLĐĞĐ ĐLE  
1. Baꢀvurunun kabuledilebilir ilan edilmesine ;  
2. AĐHS’nin 3. maddesinin ihlal edildiğine ;  
3. a) AĐHS’nin 44/2 maddesi gereğince kararın kesinleꢀtiği tarihten itibaren üç ay içinde,  
ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden YTL’ye çevrilmek üzere, miktara yansıtılabilecek  
her türlü vergiden muaf tutularak Savunmacı Devlet tarafından baꢀvurana 8.000 Euro  
(sekiz bin Euro) manevi tazminat ödenmesine ;  
b) sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödemenin yapılmasına kadar Hükümet  
tarafından, Avrupa Merkez Bankası’nın o dönem için geçerli olan faiz oranının üç puan  
fazlasına eꢀit oranda basit faiz uygulanmasına;  
4. Adil tatmine iliꢀkin diğer taleplerin reddine;  
Karar vermiꢀtir.  
Đꢀbu karar Fransızca olarak hazırlanmıꢀ ve AĐHM’nin iç tüzüğünün 77. maddesinin 2. ve 3.  
paragraflarına uygun olarak 8 Nisan 2008 tarihinde yazılı olarak bildirilmiꢀtir.