CONSEIL  
AVRUPA  
DE L’EUROPE  
KONSEYİ  
AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ  
İKİNCİ DAİRE  
YAVUZ ve diğerleri -TÜRKİYE DAVASI  
(Başvuru no: 9923/05, 13021/05, 13186/05, 13809/05, 13810/05, 14622/05, 14650/05,  
14662/05, 14698/05, 14704/05, 14707/05, 14837/05 ve 26912/05 )  
KARARIN ÖZET ÇEVİRİSİ  
STRAZBURG  
5 Mayıs 2009  
İşbu karar AİHS’nin 44/2 maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecektir. Şekli  
düzeltmelere tabi olabilir.  
______________________________________________________________________________________  
© T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2009. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan  
Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,  
davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile  
Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak  
suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.  
USUL  
Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine açılan (9923/05, 13021/05, 13186/05, 13809/05,  
13810/05, 14622/05, 14650/05, 14662/05, 14698/05, 14704/05, 14707/05, 14837/05 ve  
26912/05) no’lu on üç başvurunun nedeni (T.C. vatandaşları) Bekir Yavuz, Ahmet Uysal,  
Osman Toksöz, Recep Toksöz, Cevdet Toksöz, Şükrü Toksöz, Mustafa Toksöz, Hanifi  
Toksöz, Sadin Toksöz, Hazime Uysal, Abdulvehap Toksöz, Mustafa Çimen, İslim Kendirci  
ve Elif Toksöz’ün (başvuranlar) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne İnsan Hakları ve Temel  
Özgürlüklerin Korunmasına ilişkin Sözleşme’nin (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi - AİHS)  
34. maddesi uyarınca yapmış oldukları başvurulardır. Başvuranların doğum tarihleri ve  
başvuru tarihleri ek 2 de gösterilmektedir.  
Başvuranlar, Şanlıurfa Barosu avukatlarından M. Birlik tarafından temsil edilmektedirler.  
OLAYLAR  
I. DAVANIN KOŞULLARI  
Başvuranlar Şanlıurfa’da ikamet etmektedirler. Başvuranlar, Şanlıurfa Birecik’te muhtelif  
yerlerde bulunan taşınmazların sahibidirler.  
1999 yılında, Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı (idare), hidroelektrik barajı inşası için  
başvuranların taşınmazlarını kamulaştırmıştır.  
İdareye bağlı bir bilirkişi komisyonu taşınmazların değerini tespit etmiş ve kamulaştırma  
bedelleri başvuranlara ödenmiştir.  
Sözkonusu miktarlardan memnun olmayan başvuranlar, Birecik Asliye Hukuk  
Mahkemesi’nde (mahkeme) bedel artırım davası açmışlardır.  
Mahkeme başvuranların taleplerini haklı bulmuş ve Yargıtay, sözkonusu kararları onamıştır.  
İdarenin tazminatları ödememesi üzerine, başvuranlar, alacakların tahsil edebilmek amacıyla  
icra dairesine başvuruda bulunmuşlardır. Farklı tarihlerde icra dairesi idareye ödeme emirleri  
göndermiştir. Sözkonusu ödeme emirlerinde, başvuranların, borçlarına, Anayasa’nın 46.  
maddesi ile öngörülen en yüksek gecikme faizi oranının uygulanması talebinde bulundukları  
belirtilmiştir.  
İhtilaflı tazminat miktarlarının hesaplanma yöntemine ve uygulanan gecikme faizi miktarına  
itiraz eden idare icra hakimliğinde dava açmış ve ödeme emirlerinin iptalini talep etmiştir.  
Yargıtay’ın, ödeme emrinin iptali talebini reddeden icra hakimliğinin kararlarını onamasının  
ardından idare, 2002 ve 2003 yıllarında tazminatların bir kısmını ödemiştir.  
2005 yılında, önceden yapılan ödemeleri ve başvuranların avukatının talebini göz önüne  
alarak icra dairesi sözkonusu tazminat miktarlarını yeniden hesaplamış ve kalan borç  
miktarları hususunda idareye ödeme emri göndermiştir.  
Farklı tarihlerde, idare kalan borçları ödemiştir.  
2
İç hukuktaki yargılamaların seyrine ve ödeme tarihine ilişkin detaylar ek 1’de yer almaktadır.  
Miktarlar, Türk Lirası (TL), Yeni Türk Lirası (YTL)1 ve Euro olarak verilmektedir.  
HUKUK  
I. DAVALARIN BİRLEŞTİRİLMESİ  
Olaylara ve esasa ilişkin ortaya koydukları sorun bakımından davaların benzerliğini dikkate  
alan AİHM, davaların birleştirilmesi gerektiğine kanaat getirmekte ve ortaklaşa olarak tek bir  
kararda incelenmesine karar vermektedir.  
II. 1 NO’LU EK PROTOKOL’ÜN 1. MADDESİNİN İHLAL EDİLDİĞİ İDDİASI  
HAKKINDA  
A. Kabuledilebilirliğe ilişkin  
1. 13021/05, 13186/05, 13809/05, 13810/05, 14622/05, 14650/05, 14662/05, 14698/05,  
14704/05, 14707/05, 14837/05 ve 26912/05 numaralı başvurular  
Başvuranlar mülkiyete saygı haklarının ihlalinden şikayetçidir ve Türkiye’deki yüksek  
enflasyon oranı karşısında gecikme faizlerinin yetersiz kalması nedeniyle ulusal merciler  
tarafından başvuranlara ödenmesine hükmedilen tazminat miktarlarının değer kaybettiğini  
ileri sürmektedirler. Bu bağlamda başvuranlar, 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesinin  
ihlalinden şikayetçidir.  
Hükümet, başvuranların Anayasa’nın 46 in fine maddesi uyarınca alacaklarına yüksek  
tazminat oranı uygulanmasını talep etmediklerinden iç hukuk yolları tüketilmediğini,  
sözkonusu şikayetin kabuledilemez ilan edilmesini talep etmektedir.  
AİHM, aşağıda belirtilen gerekçelerden dolayı sözkonusu şikayetin kabuledilemez olması  
nedeniyle işbu başvurular ile ilgili olarak Hükümet’in yapmış olduğu itirazın incelenmesine  
gerek olmadığı kanaatindedir.  
AİHM, yerleşik içtihadına göre, maruz kalınan maddi zararı hesaplamak için başvuranlara  
gerçekten yapılmış ödeme tutarı ile gecikme dönemindeki paranın değer kaybı dikkate  
alınarak belirlenseydi başvuranların ellerine geçecek miktar arasındaki farkın göz önüne  
alınması gerekmektedir (Akkuş-Türkiye, 9 Temmuz 1997).  
1 1 Ocak 2005 tarihinde, eski Türk Lirası’nın yerini alan Yeni Türk Lirası yürürlüğe girmiştir. 1 YTL 1 milyon  
TL değerindedir.  
3
 
Sözkonusu hesaplama yöntemi göz önüne alındığında, AİHM, ek kamulaştırma bedellerine  
ilişkin hiçbir kayıp tespit edememekte ve başvuranların eline geçen miktarlar, maddi zarar  
miktarın tamamına hatta daha fazlasına tekabül etmektedir. Ulusal hukuk kararları ile ek  
kamulaştırma bedellerinin ödenmesi arasında geçen süre 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesi  
uyarınca enflasyonun etkisi ile tazminatların değerini düşürecek bir süre zarfı olarak  
değerlendirilemez.  
Sözkonusu başvurular ile ilgili bu şikayetin açıkça dayanaktan yoksun olduğu ve AİHS’nin  
35. maddesinin 3. ve 4. paragrafları uyarınca reddedilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.  
2. 9923/05 numaralı başvuru  
Sözkonusu başvuru ile ilgili olarak, AİHM, Anayasa’nın 46 in fine maddesi ile atıfta  
bulunulan gecikme faizi oranlarının ihtilaflı tazminata uygulanan gecikme faizi oranından  
yüksek olduğunu belirtmektedir. Buna karşın AİHM, Yargıtay yerleşik içtihadına göre  
sözkonusu miktarların başvuranın alacağına, ancak ek kamulaştırma bedeli ödenmesi  
kararının kesinleşmesinden itibaren uygulanabileceğini gözlemlemektedir. Ancak Hükümet’in  
ifadelerinin aksine, dosya unsurlarının incelenmesinden, icra dairesi önünde cebri icra işlemi  
başladığı sırada başvuranın böyle bir talepte bulunduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Ek  
kamulaştırma bedelinin Anayasa’nın 46 in fine maddesi ile öngörülen oranlar göz önüne  
alınarak hesaplanmış olmasına rağmen AİHM, alacağının ödendiği sırada başvuranın Akkuş  
kararında benimsenen hesaplama yöntemi uyarınca maddi kaybı bulunduğunu gözlemler.  
Sonuç olarak, işbu başvuruya ilişkin olarak Hükümet’in yapmış olduğu itiraz kabuledilemez.  
AİHM, içtihadından çıkan kriterler ışığında (bkz, sözü edilen Akkuş ve Aka-Türkiye, 23 Eylül  
1998) ve sahip olduğu unsurların tamamını dikkate alarak sözkonusu başvurunun esastan  
inceleme konusu yapılması gerektiği kanaatindedir. AİHM, kabuledilemezliğe dair hiçbir  
gerekçe tespit edememektedir.  
B. Esas  
AİHM, mevcut davadakine benzer sorunları ortaya koyan davaları incelemiş ve 1 No’lu Ek  
Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiğine karar vermiştir (bkz, Akkuş ve Aka).  
Mevcut davada, AİHM, Hükümet’in görüşlerinde farklı bir sonuca ulaşmak için ikna edici  
hiçbir tespit ve argüman sunmadığını kaydetmektedir. AİHM ayrıca, ulusal mahkemeler  
tarafından ödenmesine hükmedilen ve başvuranı mülkün kamulaştırılmasına ilaveten ayrı bir  
zarara daha uğratan ek kamulaştırma bedelinin ödenmesindeki gecikmenin kamulaştırmayı  
gerçekleştiren idareye isnat edilebileceğini tespit etmektedir. AİHM, başvuranın toplum  
yararının gerektirdikleri ile mülkiyet hakkına saygının korunması arasında hüküm sürmesi  
gereken adil dengeyi bozan, alışılmışın dışında ve ölçüsüz bir yüke katlanmak zorunda kaldığı  
kanaatindedir.  
Sonuç olarak, 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesi ihlal edilmiştir.  
4
III. AİHS’NİN 6/1 MADDESİNİN İHLAL EDİLDİĞİ İDDİASI HAKKINDA  
Başvuranlar, kendileri lehine verilen kararların idare tarafından uzun bir süre yerine  
getirilmemesinden şikayetçilerdir. Başvuranlar bu bağlamda AİHS’nin 6/1 maddesine atıfta  
bulunmaktadırlar.  
A. Kabuledilebilirliğe ilişkin  
Hükümet, altı ay kuralına riayet edilmediğini savunmaktadır. Hükümet, idare tarafından  
yapılan ilk ödemenin ardından başvuranların birkaç yıl harekete geçmediğini ve  
tazminatlarının kalan kısımlarını tahsil etmek amacıyla hiçbir girişimde bulunmadıklarını  
belirtmektedir.  
Başvuranlar, Hükümet’in argümanlarına karşı çıkmaktadırlar.  
AİHM, idarenin aleyhinde verilen bir kararı yerine getirmekle yükümlü olduğunu (Hornsby-  
Yunanistan, 19 Mart 1997) ve hiçbir başvuru yolunun açık olmadığı süregiden bir durum  
sözkonusu olduğunda altı ay süresinin bu durumun sona erdiği tarihten itibaren işlemeye  
başladığını hatırlatmaktadır. Sözkonusu durum devam ettiği sürece altı ay kuralı  
uygulanmamaktadır (Hornsby ve Marikanos-Yunanistan, başvuru no: 49282/99, 29 Mart  
2001).  
Mevcut davada AİHM, bu başvuruların yapıldığı sırada (bkz. ek 1 ve ek 2), ek kamulaştırma  
bedellerinin tamamının başvuranlara ödenmediğini ve başvuranların idare hakkında şikayetçi  
olmak için hiçbir başvuru yoluna sahip olmadıklarını belirtmektedir. Sözkonusu tarihte devam  
eden bir ademi ifa durumu sözkonusudur. Bu itibarla, başvurunun gecikmeli olarak yapıldığı  
hususunda Hükümet’in yapmış olduğu itirazın reddedilmesi gerekmektedir.  
AİHS’nin 35. maddesinin 3. paragrafı çerçevesinde başvurunun dayanaktan yoksun  
olmadığını kaydeden AİHM, ayrıca, başka açılardan bakıldığında da kabuledilemezlik unsuru  
bulunmadığını tespit eder. Bu nedenle başvuru kabuledilebilir niteliktedir.  
B. Esas  
AİHM, mevcut davadakine benzer sorunlar ortaya koyan pek çok dava incelemiş ve AİHS’nin  
6/1 maddesinin ihlal edildiğine karar vermiştir (bkz, diğerleri arasından Bourdov-Rusya,  
başvuru no: 59498/00, M. Kaplan-Türkiye, başvuru no: 29016/04, 9 Aralık 2008 ve Mehmet  
Ali Kaplan ve diğerleri-Türkiye, başvuru numaraları: 3224/05, 4884/05, 9504/05, 9545/05,  
9568/05, 9600/05, 9658/05, 9695/05, 9720/05 ve 13516/05, 16 Aralık 2008).  
Mevcut davada, AİHM, 2002 ve 2003 yıllarında ihtilaflı tazminatların kısmen ödenmesinin  
ardından, idarenin kalan miktarları ancak 2007 ve 2008 yıllarında başvuranların bir kısmına  
ödediğini belirtmektedir. Ayrıca AİHM, başvuranların bir kısmının ise bu kararın kabul  
edildiği tarihte halen alacaklarının geriye kalan kısmını alamadıklarını tespit etmektedir.  
Yukarıda sözü edilenler göz önüne alındığında, AİHM, mevcut davada nihai hukuk kararlarını  
yerine getirmek amacıyla makul sürede gerekli tedbirleri almayan ulusal makamların  
AİHS’nin 6/1 maddesinin hükümlerini etkinlikten kısmen yoksun bıraktığı kanaatindedir.  
5
Sözkonusu unsurlar, mevcut davada AİHS’nin 6/1 maddesinin ihlal edildiği sonucuna  
ulaşmak için AİHM açısından yeterlidir.  
IV. AİHS’NİN 41. MADDESİNİN UYGULANMASI HAKKINDA  
A. 9923/05, 13186/05, 14622/05, 14662/05 ve 14704/05 numaralı başvurular  
Tazminat, yargılama masraf ve giderleri  
Başvuranlar, toplamda 75.800 Euro maddi tazminat talebinde bulunmaktadırlar. Başvuranlar  
ayrıca 27.000 Euro’ya tekabül eden manevi zararlarının da giderilmesi gerektiğini  
belirtmektedirler.  
Hükümet, sözkonusu miktarlara karşı çıkmaktadır.  
9923/05 numaralı başvuru ile ilgili olarak, 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesi kapsamında  
yapmış olduğu tespiti göz önüne alan AİHM, başvuran Bekir Yavuz’a 4.000 Euro maddi  
tazminat ödenmesine hükmetmektedir.  
Diğer başvurular ile ilgili olarak AİHM, tespit edilen ihlalle iddia edilen maddi tazminat  
arasında bir illiyet bağı görememekte ve sözkonusu talebi reddetmektedir.  
Manevi tazminata ilişkin olarak, iç hukuktaki yargılamaların bazıları ve ek 1’de gösterilen  
parseller ile ilgili olarak AİHM, başvuranların, kalan alacaklarının ödeme tarihlerindeki  
belirsizlikten dolayı belli bir manevi zarara maruz kaldıklarını kabul etmektedir. 2002 ve 2003  
yıllarında alacaklarının büyük bir kısmını (%90, bkz ek 1) almış olan başvuranları dikkate  
alarak ve hakkaniyete uygun incelemede bulunarak, AİHM, aşağıdaki miktarların ödenmesine  
karar vermiştir:  
-
-
-
Bekir Yavuz’a 2.000 Euro (başvuru no: 9923/05);  
Ahmet Uysal’a 4.500 Euro (başvuru no: 13186/05 ve 14622/05, parsel no: 331);  
Osman Toksöz ve Recep Toksöz’e ortaklaşa olarak 4.000 Euro (başvuru no: 14662/05,  
parsel no: 79);  
-
Abdulvehap Toksöz’e 2.000 Euro (başvuru no: 14704/05, parsel no: 155).  
AİHM, gecikme faizi oranının Avrupa Merkez Bankası’nın marjinal kredi kolaylıklarına  
uygulanan üç puanlık artış eklenerek belirlenmesine hükmetmektedir.  
Yargılama masraf ve giderlerine ilişkin olarak ise başvuranlar, hiçbir belge sunmadan  
avukatlık ücreti olarak 10.000 Euro talep etmektedirler. Sonuç olarak AİHM, yargılama  
masraf ve giderleri kapsamında başvuranlara ödeme yapmaya gerek olmadığı kanaatindedir.  
B. 13021/05, 13186/05, 13809/05, 13810/05, 14622/05, 14650/05, 14662/05, 14698/05,  
14704/05, 14707/05, 14837/05 ve 26912/05  
AİHM, başvuranların avukatlarına gönderdikleri 17 Eylül 2008 tarihli mektupta iç tüzüğün  
60. maddesine dikkat çekmelerine rağmen, hiçbir adil tatmin (iç hukuktaki yargılamaların  
bazıları ile ek 1’de söze edilen parseller ile ilgili olarak) talebinde bulunmadıklarını  
6
kaydetmektedir. Sonuç olarak, AİHM, AİHS’nin 41. maddesi uyarınca başvuranlara ödeme  
yapmaya gerek olmadığı kanaatindedir.  
BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK, AİHM, OYBİRLİĞİYLE,  
1. Başvuruların birleştirilmesine;  
2. 9923/05 numaralı başvurunun kabuledilebilir olduğuna;  
3. Diğer başvuruların AİHS’nin 6/1 maddesi kapsamında yapılan şikayetlere ilişkin  
kısmının kabuledilebilir geri kalan kısmının kabuledilemez olduğuna;  
4. 9923/05 no’lu başvuruda AİHS’nin 6/1 maddesinin ve 1 No’lu Ek Protokol’ün 1.  
maddesinin ihlal edildiğine;  
5. Diğer başvurularda AİHS’nin 6/1 maddesinin ihlal edildiğine;  
6. a) AİHS’nin 44/2 maddesi gereğince kararın kesinleştiği tarihten itibaren üç ay içinde,  
ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden Türk Lirası’na çevrilmek üzere, Savunmacı  
Devlet tarafından aşağıdaki miktarların ödenmesine:  
i . Bekir Yavuz’a (başvuru numarası: 9923/05) her türlü vergiden muaf tutularak  
4.000 Euro maddi tazminat (dört bin Euro) ve 2.000 Euro (iki bin Euro) manevi  
tazminat  
ii. Ahmet Uysal’a (başvuru numaraları 13186/05 ve 14622/05) her türlü vergiden  
muaf tutularak 4.500 Euro (dört bin beş yüz Euro) manevi tazminat  
iii. Osman Toksöz ve Recep Toksöz’e (başvuru numaraları: 14662/05) her türlü  
vergiden muaf tutularak ortaklaşa olarak 4.000 Euro (dört bin Euro) manevi tazminat  
iv. Abdulvhap Toksöz’e (başvuru numarası 14704/05) her türlü vergiden muaf  
tutularak 2.000 Euro (iki bin Euro) manevi tazminat ödenmesine  
b) sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödemenin yapılmasına kadar Hükümet  
tarafından, Avrupa Merkez Bankası’nın o dönem için geçerli olan faiz oranının üç  
puan fazlasına eşit oranda basit faiz uygulanmasına;  
7. Adil tatmine ilişkin diğer tüm taleplerin reddine;  
KARAR VERMİŞTİR.  
İşbu karar Fransızca olarak hazırlanmış ve AİHM’nin iç tüzüğünün 77. maddesinin 2. ve 3.  
paragraflarına uygun olarak 5 Mayıs 2009 tarihinde yazılı olarak bildirilmiştir.  
7
EK 1  
1
2
3
4
5
Başvuru  
ve parsel  
no’ları  
İlk derece mahkeme  
kararlarının nihai  
hale geldiği tarih ve  
ödenen miktarlar  
Miktarlar ve ilk  
ödeme tarihleri ;  
Euro karşılığı  
İcra Dairesi  
tarafından  
düzenlenen resmi  
belgelere göre  
kalan borç  
Miktarlar ve  
kalan  
borçların  
ödeme  
tarihleri  
miktarları  
377 444 000 000 TL  
(29.11.2002)  
9923/05  
103  
25.10.2000  
114 539 095 729 TL  
73 196,64 YTL  
31.5.2007  
23 442 434 557 TL  
247 743 Euro  
13021/05  
326  
83 028 000 000 TL  
(27.11.2002)  
6.11.2000  
28 000 000 000 TL  
2 047 000 000 TL + 19 304,60 YTL  
3 684 600 000 TL  
24.3.2008  
332  
54 498 Euro  
24 237 000 000 TL  
(27.11.2002)  
13.12.2000  
8 347 521 000 TL  
5 805,32 YTL  
24.3.2008  
562  
1 723 622 629 TL  
15 908 Euro  
23 581 000 000 TL  
(27.11.2002)  
13186/05  
25.10.2000  
7 170 746 554 TL  
5 109,14 YTL  
24.3.2008  
1 516 924 953 TL  
328  
15 319 Euro  
16 264 000000 TL  
(27.11.2002)  
10 565 Euro  
71 167 000 0000 TL  
(27.11.2002)  
46 233 Euro  
27 282 000 000 TL  
(5.11.2002)  
16 668 Euro  
125 142 000 000 TL  
(23.11.2002)  
79 725 Euro  
14 876 500 000 TL  
(27.11.2002)  
9 664 Euro  
57 592 790 000 TL  
(27.11.2002)  
13809/05  
18.12.2000  
5 610 016 000 TL  
3 982,54 YTL  
24.3.2008  
1 182 429 146 TL  
4 912 800 000 TL  
4 584 217 828 TL  
8 709 909 604 TL  
1 023 500 000 TL  
4 032 174 484 TL  
571  
13810/05  
6.11.2000  
24 000 000 000 TL  
16 546,80 YTL  
24.3.2008  
443  
14662/05  
17.4.2000  
9 683 099 000 TL  
14 788,24 YTL  
31.5.2007  
79  
6.11.2000  
42 224 669 000 TL  
29 335,85 YTL  
24.3.2008  
358  
488  
461  
6.11.2000  
5 000 000 000 TL  
3 447,25 YTL  
24.3.2008  
6.11.2000  
19 440 052 000 TL  
13 580,75 YTL  
24.3.2008  
37 415 Euro  
14650/05  
Parsel no  
yok  
30 434 000 000 TL  
(14.7.2003)  
3.5.2001  
12 687 571 000 TL  
8 009 244 190 TL  
19 561 Euro  
42 987 000 000 TL  
(5.11.2002)  
26 264 Euro  
2 698 000 000 TL  
(27.11.2002)  
1 752 Euro  
51 005 608 000 TL  
(27.11.2002)  
14622/05  
17.4.2000  
15 023 447 000 TL  
22 758,24 YTL  
31.5.2007  
7 054 846 071 TL  
703 954 400 TL  
3 413 337 683 TL  
331  
Parsel no  
yok  
13.12.2000  
1 169 000 000 TL  
2 370,70 YTL  
24.3.2008  
14698/05  
25.10.2000  
16 900 294 000 TL  
10 657,81 YTL  
31.5.2007  
212  
33 135 Euro  
16 670 000 000 TL  
(19.6.2003)  
14704/05  
3.5.2001  
4 525 276 000 TL  
26 140,40 YTL  
24.3.2008  
345 037 760 TL  
155  
10 093 Euro  
13.12.2000  
14 255 339 000 TL  
33 721 866 000 TL  
(27.11.2002)  
7 761 170 236 TL  
8
Parsel no  
yok  
21 907 Euro  
40 081 000 000 TL  
(27.11.2002)  
26 038 Euro  
93 924 000 000 TL  
(27.11.2002)  
14707/05  
13.12.2000  
13 789 323 714 TL  
9 442,40 YTL  
24.3.2008  
2 803 481 042 TL  
7 088 266 131 TL  
581  
14837/05  
13.12.2000  
32 277 532 011 TL  
23 874,00 YTL  
24.3.2008  
572  
61 018 Euro  
26912/05  
228  
5 817 000 000 TL  
(5.4.2002)  
25.10.2000  
5 235 075 840 TL  
690 200 000 TL  
348 649 372 TL  
2 150,44 YTL  
24. 3.2008  
229  
13 796 Euro  
420  
439  
440  
441  
1 535 250 000 TL  
3 070 500 000 TL  
716 450 000 TL  
1 023 500 000 TL  
91 922 000 000 TL  
(27.11.2002)  
06.11.2000  
31 000 000 000 TL  
23 228,49 YTL  
24.3.2008  
59 717 EUR  
9
EK 2  
Başvuru  
numaraları  
Başvuranlar  
Başvuru tarihi  
1Şubat 2005  
9923/05  
Bekir YAVUZ (1935)  
13021/05  
13186/05  
11 Mart 2005  
17 Mart 2005  
Ahmet UYSAL (1935)  
Osman TOKSÖZ (1949)  
Recep TOKSÖZ (1945)  
Elif TOKSÖZ (...)  
13809/05  
14837/05  
Cevdet TOKSÖZ (1963)  
Şükrü TOKSÖZ (1952)  
Mustafa TOKSÖZ (1954)  
Hanifi TOKSÖZ (1982)  
Sadin TOKSÖZ (1959).  
11 Mart 2005  
13810/05  
14662/05  
14650/05  
14622/05  
14698/05  
14704/05  
14707/05  
26912/05  
Hazime UYSAL (1941)  
11 Mart 2005  
11 Mart 2005  
11 Mart 2005  
11 Mart 2005  
11 Mart 2005  
11 Mart 2005  
11 Mart 2005  
6 Temmuz 2005  
Osman TOKSÖZ (1949)  
Recep TOKSÖZ (1945)  
Osman TOKSÖZ (1949)  
Ahmet UYSAL (1935)  
Recep TOKSÖZ (1945)  
Abdulvehap TOKSÖZ (1968)  
Mustafa Çimen (1965)  
İslim KENDİRCİ (1928)  
10