COUNCIL  
A V R U PA  
OF E U R O P E  
KONSEYİ  
AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ  
ÜÇÜNCÜ DAĐRE  
YAYAN – TÜRKĐYE  
(Bavuru no. 66848/01)  
KARAR  
STRAZBURG  
2 ubat 2006  
Bu karar AĐHS’nin 44 § 2 maddesinde belirtilen artlarda kesinlik kazanacaktır. Ancak, ekle  
ilikin değiiklik yapılabilir.  
1
______________________________________________________________________________________  
© T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2006. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan  
Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,  
davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile  
Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak  
suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.  
Yayan – Türkiye davasında  
Avrupa Đnsan hakları Mahkemesi (Üçüncü Daire),  
Bakan B.M. ZUPANCIC,  
Yargıçlar L.CAFLISCH,  
R.TÜRMEN,  
M.TSATSA-NIKOLOVSKA,  
V.ZAGREBELSKY,  
A.GYULUMYAN,  
DAVID THOR BJÖRGVINSSON ve  
Yazı Đꢀleri Müdürü V.BERGER’in katılımı ile 12 Ocak 2006 tarihinde toplanmıve anılan  
tarihte izleyen kararı almıtır.  
USUL  
1. Dava, Hasan Yayan (“bavuran”) isimli Türk vatandaının, 16 Kasım 2000 tarihinde, Đnsan  
Hakları ve Temel Hürriyetlerin Korunması Sözlemesi’nin (“Sözleme”) 34. maddesine  
dayanarak Türkiye Cumhuriyeti aleyhine AĐHM’ye yaptığı bavurudan (no. 66848/01)  
kaynaklanmaktadır.  
2.Bavuran, Antalya Barosu’na bağlı Ahmet Elvan Tetik isimli avukat tarafından temsil  
edilmitir. Türk Hükümeti (“Hükümet”) AĐHM’deki yargılama için bir Ajan tayin etmemitir.  
3.7 Ekim 2004 tarihinde, AĐHM (Üçüncü Daire), bavuruyu Hükümet’e bildirmeye karar  
vermitir.7 Ekim 2004 tarihli bir yazı ile AĐHM, AĐHS’nin 29 §§ 1. ve 3. maddeleri uyarınca,  
bavurunun kabuledilebilirliği ve esaslarını birlikte ele alarak karar vereceğini taraflara  
bildirmitir.  
OLAYLAR  
I.DAVA OLAYLARI  
4.Bavuran 1942 doğumludur ve Antalya’da ikamet etmektedir.  
5.9 Temmuz 1997 tarihinde, Devlet Hava Meydanları Đꢀletmesi Genel Müdürlüğü bavurana  
ait bir arsayı kamulatırmıtır. Bir bilirkii komitesi, arsanın değerini incelemive  
kamulatırma gerçekletiğinde ilgili meblağ bavurana ödenmitir.  
6.Bavuranın artırma talebinden sonra, 20 Mart 1998 tarihinde, Antalya Asliye Hukuk  
Mahkemesi, bavurana, artırma bedeli ve yasal oran üzerinden faiz ödenmesine karar  
vermitir.  
7.16 Haziran 1998 tarihinde, Yargıtay, Antalya Asliye Mahkemesi’nin kararını bozmutur.  
8.20 Aralık 1999 tarihinde, Antalya Asliye Hukuk Mahkemesi, bavurana, arsa tapusunun  
Devlet Hava Meydanları Đꢀletmesi Genel Müdürlüğü’ne nakledildiği tarih olan 18 Aralık  
1997’den itibaren geçerli olmak üzere, 3.184.691.136 TL artırma bedelinin ve mahkeme  
kararı tarihinde geçerli olan yasal faiz oranının ödenmesine karar vermitir.  
9.4 Nisan 2000 tarihinde, Yargıtay, Asliye Mahkemesi’nin kararını onamıtır.  
2
10.18 Mayıs 2000 tarihinde, Yargıtay, tarafların kararın düzeltilmesi talebini reddetmitir.  
11.20 Temmuz 2000 tarihinde, Devlet Hava Meydanları Đꢀletmesi Genel Müdürlüğü  
bavurana 7.636.830.000 ödemitir.  
12.Bavurunun Hükümet’e bildirmesinden sonra, bavurandan 23 Mart 2005 tarihine kadar  
davanın esaslarına adil tazmine ilikin görülerini iletmesi talep edilmitir. Ancak, gerekli  
süre içinde bunları sunmamıtır. Herhangi bir süre uzatımı da talep etmemitir.  
13.27 Mayıs 2005 tarihli iadesi taahhütlü bir yazı ile bavurana, AĐHM’ye bavuranın  
görülerinin ve adil tazmin taleplerinin gelmediği ve koulların bavuranın bavuruyu takip  
etme niyeti olmadığı sonucuna varmaya sebep olduğu durumlarda AĐHM’nin davayı kayıttan  
ürebileceği bildirilmitir.  
14.8 Ağustos 2005 tarihinde, bavuran, adil tazmin taleplerini içeren görülerini sunmutur.  
II.ĐLGĐLĐ ĐÇ HUKUK VE UYGULAMASI  
15. Đlgili iç hukuk ve uygulaması, Aka – Türkiye (23 Eylül 1998 kararı, Judgments and  
Decisions 1998-VI, ss.2674-76, §§ 17-25).  
HUKUK  
I.1 NO’LU PROTOKOL’ÜN 1. MADDESĐNĐN ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ ĐDDĐASI  
16.Bavuran, yaklaık iki yıl dört ay süren mahkeme ilemlerinden sonra yetkililerden  
alabildiği artırma bedelinin, gecikme faizinin Türkiye’deki yüksek enflasyona paralel  
seyretmemesi sebebiyle, değerinin düğünü ifade ederek ikayetçi olmutur. 1 no’lu  
Protokol’ün 1. maddesine atıfta bulunmutur. Bu maddenin ilgili bölümlerine göre:  
“Her gerçek ve tüzel kiinin mal ve mülk dokunulmazlığına saygı gösterilmesini  
isteme hakkı vardır. Herhangi bir kimse, ancak kamu yararı sebebiyle ve yasada  
öngörülen koullara ve uluslararası hukukun genel ilkelerine uygun olarak mal ve  
mülkünden yoksun bırakılabilir.”  
A.Kabuledilebilirlik  
17.Hükümet, bavuranın, faydalanmasına açık Borçlar Kanunu’nun 105. maddesinden  
yararlanmaması sebebiyle, AĐHS’nin 35. maddesinin gerektirdiği üzere iç hukuk yollarını  
tüketmediğini ileri sürmütür. Bu madde kapsamında, eğer kayıpların gecikme faizini  
geçtiğini ortaya koymuolsa idi, iddia edildiği üzere artırma bedelinin ödenmesindeki  
gecikmelerden kaynaklanan kayıpların tazminine hak kazanabilirdi.  
18.AĐHM, Aka davasında benzer bir itirazı reddettiği gözlemler (yukarıda anılan ss.2678-79,  
§§ 34-37). Bu davada baka yönde hareket etmek için hiçbir gerekçe görmemektedir,  
dolayısıyla Hükümet’in itirazını reddeder.  
19.Đçtihadında yerleik olan ilkeleri ıığında (bkz. diğerlerinin yanı sıra yukarıda anılan Aka)  
ve elindeki tüm kanıtlar temelinde, bavurunun esaslarının incelenmesi gerektiğini ve  
kabuledilmez olduğunun ilanı için hiçbir temel olmadığını tespit etmitir.  
3
B.Esaslar  
20.AĐHM, bu davadakine benzer konular ortaya koyan birkaç davada 1 no’lu Protokol’ün  
ihlal edildiğini tespit etmitir (bkz. yukarıda anılan Aka, s. 2682, §§ 50-51).  
21. AĐHM, Hükümet tarafından sunulan kanıt ve argümanları inceleyerek, geçmidavalardaki  
tespitlerinden sapmayı gerektirecek hiçbir ey bulunmadığı kanısına varmıtır. Yerel  
mahkemelerin ödenmesine karar verdiği artırma bedelinin ödenmesindeki gecikmenin  
kamulatırma makamına yüklenebileceğini ve malike, kamulatırılan arsaya ek olarak baka  
bir kayıp daha getirdiğini tespit etmitir. Bu gecikmenin ve bir bütün olarak ilemlerin  
uzunluğunun sonucu olarak, AĐHM, bavuranın, kamu yararı ve mülkten yararlanma hakkı  
arasında sağlanması gereken adil dengeyi bozan, bireysel ve aırı bir külfete katlanmak  
zorunda kaldığını tespit etmitir.  
2.Sonuç olarak, 1 no’lu Protokol’ün 1. maddesi ihlal edilmitir.  
II.AĐHS’NĐN 41. MADDESĐNĐN UYGULANMASI  
23.AĐHS’nin 41. maddesine göre:  
“Mahkeme ibu Sözleme ve protokollerinin ihlal edildiğine karar verirse ve ilgili Yüksek  
Sözlemeci Tarafın iç hukuku bu ihlali ancak kısmen telafi edebiliyorsa, Mahkeme, gerektiği  
takdirde, hakkaniyete uygun bir surette, zarar gören tarafın tatminine hükmeder.”  
24.AĐHM, Mahkeme Đç Tüzüğü’nün 60. maddesi kapsamında, adil tazmin talebinin,  
bavuranın esaslara ilikin görülerinin sunulması için belirlenmiolan süre içinde  
destekleyici ilgili belgelerle birlikte yazılı olarak belirtilmesini ve sunulması gerektiğini ve bu  
artlara uymamanın Daire’nin, talebi kısmen veya tamamen reddetmesiyle  
sonuçlanabileceğine iaret eder.  
25.Bu davada, 23 ubat 2005 tarihinde, Hükümet’in bavurunun esaslarına ve  
kabuledilebilirliğine ilikin görülerini aldıktan sonra, bavurandan adil tazmin taleplerini  
belirtmesi talep edilmitir, ancak kendisi gerekli olan sürede bunu yapmamıtır. 27 Mayıs  
2005 tarihinde, bavurana, görülerinin ve adil tazmin taleplerinin AĐHM’ye gelmediği ve  
AĐHM’nin, koulların bavuranın bavuruyu takip etmeme niyetinin olduğu sonucuna  
varmaya sebep olduğu durumlarda, davayı kayıttan düürebileceği bildirilmitir. Ancak,  
bavuran AĐHM’nin uyarı yazısına üç ay boyunca cevap vermemive 8 Ağustos 2005  
tarihinde görülerini ve adil tazmin talebini sunmutur. Bu koullarda, AĐHM, zaman sınırına  
uymağı ve görüleri ile adil tazmin taleplerini sunma konusunda gerekli gayreti  
göstermediği kanısına varmıtır. Buna göre, AĐHM, AĐHS’nin 41. maddesi kapsamında,  
tazminat ödenmemesine karar vermitir.  
YUKARIDAKĐ GEREKÇELERE DAYANARAK AĐHM OYBĐRLĐĞĐYLE  
1.Bavurunun kabuledilebilir olduğunu ilan etmi;  
2.1. no’lu Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiğine karar vermi;  
3.Bavuranın adil tazmin talebini reddetmitir.  
4
Đngilizce hazırlanmıve Mahkeme Đç Tüzüğü’nün 77 §§ 2. ve 3. maddeleri uyarınca 2 ubat  
2006 tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmitir.  
Vincent BERGER  
Bostjan ZUPANCIC  
Yazı Đꢀleri Müdürü  
Bakan  
5