COUNCIL  
AVRUPA  
OF EUROPE  
KONSEYİ  
AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ  
İKİNCİ DAİRE  
SABRİ TAŞ - TÜRKİYE  
(Başvuru no. 21179/02)  
KARARIN ÖZET ÇEVİRİSİ  
(Gözden Geçirme)  
STRAZBURG  
25 Nisan 2006  
İşbu karar AİHS’nin 44§2. Maddesi’nde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecek olup  
şekli bazı düzeltmelere tabi olabilir.  
______________________________________________________________________________________  
© T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2006. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan  
Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,  
davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile  
Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak  
suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.  
USUL  
1. Davanın nedeni, Sabri Taşın, İnsan Haklarının ve Temel Özgürlüklerinin Korunmasına  
İlişkin Sözleşme’nin (“AİHS”) 34. Maddesi uyarınca, Türkiye Cumhuriyeti aleyhine, Avrupa  
İnsan Hakları Mahkemesi’ne, 15 Mayıs 2002 tarihinde yapmış olduğu 21179/02 no’lu  
başvurudur.  
2. 20 Eylül 2005 tarihinde verilen kararda, AİHM, ceza takibatının uzunluğu nedeniyle  
AİHS’nin 6 § 1. Maddesi’nin, tutuklu yargılanma süresinin uzunluğu nedeniyle ise 5 § 3.  
Maddesi’nin ihlal edildiği kararını vermiştir. Başvuran adil tazmin talebini belirlenen zaman  
diliminde sunmadığından, AİHM ayrıca başvuranın bu talebini reddetme kararı vermiştir.  
3. Başvuranın avukatı, 22 Eylül 2005 tarihinde AİHM’ye, başvurandan fiilen adil tazmin  
talebinde bulunmasının hiç talep edilmediğini bildirmiştir. Bu bağlamda, başvuranın avukatı,  
AİHS’nin 41. maddesi uyarınca tazminat ödenmemesi hakkında, kararın gözden geçirilmesini  
ya da düzeltilmesini talep etmiştir.  
4. AİHM, 8 Kasım 2005 tarihinde, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 80 § 4. Maddesi uyarınca  
kararın gözden geçirilmesi talebini kabul etmeye ve bunu Hükümet’e bildirmeye karar  
vermiş, başvuranı ise adil tazmin talebini üç hafta içinde sunmaya çağırmıştır. Bu görüşler  
sırasıyla 14 Kasım 2005 ve 4 Ocak 2006 tarihlerinde alınmıştır.  
HUKUK  
AİHM’NİN ESAS KARARI  
5. AİHM’nin 20 Eylül 2005 tarihli kararı, başvuranın tazminat ve mahkeme masrafları  
talepleriyle ilgili olarak şöyle kaydetmiştir:  
“35. 8 Temmuz 2004 tarihinde başvurandan, adil tazmin taleplerini sunması istenmiştir. Belirlenen  
zaman içerisinde, sözkonusu talepleri sunmamıştır. Dolayısıyla AİHM, sözkonusu hususta kendisine  
tazminat ödenmesi için gerekçe olmadığı kanısındadır.”  
GÖZDEN GEÇİRME TALEBİ  
6. 22 Eylül 2005 tarihinde, başvuranın avukatı, AİHS’nin 41. maddesi uyarınca tazminat  
ödenmemesi üzerine, 20 Eylül 2005 tarihli kararın gözden geçirilmesini ya da düzeltilmesini  
talep etmiştir. Başvuranın avukatı, 14 Kasım 2005 tarihinde, başvuranın adil tazmin talebini  
sunmuştur. Başvuran 14.709 Euro (Euro) karşılığı 23.520 Yeni Türk Lirası (YTL) maddi  
tazminatla, 30.000 YTL (18.761 Euro) manevi tazminat talep etmiştir. Son olarak, mahkeme  
masraflarına karşılık 8.523 YTL (5.330 Euro) talep etmiştir.  
7. Hükümet, 4 Ocak 2006 tarihli görüşlerinde, başvuranın davanın gözden geçirilmesi  
talebi konusuna yer vermemiştir. Buna karşın, başvuranın adil tazmin talebine itiraz etmiştir.  
8. AİHM, başvuranın iddialarının, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 81. Maddesi kapsamında, bir  
yazım hatası, hesaplamalarda hata ya da açık bir yanlışlıkla ilgisi olmadığı sonucuna  
varmıştır.  
1
9. AİHM ayrıca, başvuranın savunmasını incelemesinin, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 80.  
Maddesi çerçevesinde, kararın neticesi üzerinde, AİHS’nin 41. maddesi uyarınca tazminat  
ödenmemesi şeklinde belirleyici bir etkisi olduğunu kaydetmektedir.  
10. Buna göre AİHM, 20 Eylül 2005 tarihli kararın, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 80. Maddesi  
uyarınca gözden geçirilmesine karar vermiştir. Mahkeme İç Tüzüğü’nün 80. Maddesi’nin  
ilgili kısımları aşağıdaki gibidir:  
“Taraflardan biri, niteliği gereği sonkarar üzerinde belirleyici bir etkisi olan ve kararın tefhim edildiği  
tarihte Mahkeme tarafından bilinmeyen ve kendisi tarafından da bilinmesi mümkün olmayan bir olayın  
varlığını öğrendiği takdirde, … Mahkeme’den kararın düzeltilmesini talep edebilir…”  
11. AİHM bu halde, tarafların 14 Kasım 2005 ve 4 Ocak 2006 tarihli savunmaları  
gözönüne alındığında, başvurana 8.000 Euro manevi tazminat ve mahkeme masrafları için  
2.500 Euro tazminat ödenmesi kararı vermiştir.  
12. AİHM, gecikme faizi olarak Avrupa Merkez Bankası’nın kısa vadeli kredilere  
uyguladığı marjinal faiz oranına üç puan eklemek suretiyle elde edilecek oranın uygun  
olduğuna karar verir.  
BU NEDENLERLE AİHM OYBİRLİĞİYLE  
AİHS’nin 41. Maddesi uyarınca tazminat ödenmemesiyle ilgili olarak 20 Eylül 2005  
tarihli kararını düzeltmeye karar vermiştir.  
Dolayısıyla AİHM,  
(a) Sorumlu Devlet tarafından, başvurana, AİHS’nin 44 § 2. Maddesi uyarınca kararın  
kesinleştiği tarihten itibaren üç ay içinde, aşağıdaki miktarların, uygulanabilecek tüm  
vergilerle beraber, ödeme tarihinde uygulanan kur üzerinden Yeni Türk Lirası’na  
çevrilerek ödenmesine:  
(i)  
8.000 Euro (sekiz bin euro) manevi tazminat;  
(ii)  
2.500 Euro (iki bin beş yüz euro) mahkeme masrafı;  
(b) yukarıda belirtilen üç aylık sürenin sona ermesinden, ödeme gününe kadar geçen süre  
için, yukarıdaki miktarlara Avrupa Merkez Bankası’nın o dönem için geçerli faizinin üç  
puan fazlasına eşit oranda basit faiz uygulanmasına karar vermiştir.  
Başvuranın adil tazmin taleplerinin geri kalanını reddetmiştir.  
İşbu karar, İngilizce olarak hazırlanmış ve Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77 §§ 2. ve 3.  
Maddesi uyarınca 25 Nisan 2006 tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmiştir.  
S. DOLLÉ  
J.-P. COSTA  
Zabıt Katibi  
Başkan  
2