CONSEIL  
AVRUPA  
DE L’EUROPE  
KONSEYĐ  
AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ  
ĐKĐNCĐ DAĐRE  
SAKARYA -TÜRKĐYE DAVASI  
(Baꢀvuru no:11912/04)  
KARARIN ÖZET ÇEVĐRĐSĐ  
STRAZBURG  
20 Mayıs 2008  
Đꢀbu karar AĐHS’nin 44§2 maddesinde belirtilen koꢀullar çerçevesinde kesinleꢀecektir. ꢁekli  
düzeltmelere tabi olabilir.  
______________________________________________________________________________________  
© T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2008. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan  
Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,  
davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile  
Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak  
suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.  
USUL  
Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine açılan (11912/04) no’lu davanın nedeni T.C. vatandaꢀı  
Ali Sakarya’nın (baꢀvuran) Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi’ne 14 ꢁubat 2004 tarihinde  
Temel Đnsan Hakları ve Özgürlüklerini güvence altına alan Avrupa Đnsan Hakları  
Sözleꢀmesi’nin (AĐHS) 34. maddesi uyarınca yapmıꢀ olduğu baꢀvurudur.  
Baꢀvuran, Balıkesir Barosu avukatlarından F. Đnal ve T. Đnal tarafından temsil edilmektedir.  
OLAYLAR  
I. DAVANIN KOꢁULLARI  
Baꢀvuran, 1950 doğumludur ve Đzmir’de ikamet etmektedir.  
5 Ocak 2000 tarihinde baꢀvuran aracı ile durduğu sırada Balıkesir polisine ait bir polis otosu  
baꢀvuranın aracına çarpmıꢀtır.  
Baꢀvuran tarafından açılan tazminat davasına iliꢀkin olarak, 17 Ekim 2001 tarihli bir karar ile  
Balıkesir Asliye Hukuk Mahkemesi, 5 Ocak 2000 tarihinden itibaren iꢀlemeye baꢀlayacak  
gecikme faizi ile birlikte Devlet’i baꢀvurana 823.300.000 TL1 maddi tazminat ödemeye  
mahkum etmiꢀtir.  
14 Ocak 2003 tarihli bir karar ile Yargıtay sözkonusu kararı onamıꢀtır.  
25 Nisan 2003 tarihli bir kararla, Yargıtay, Savcılık tarafından yapılan karar düzeltme  
baꢀvurusunu reddetmiꢀtir.  
Ardından baꢀvuran, 17 Ekim 2001’de icra takibi baꢀlatmıꢀtır.  
11 Kasım 2003 tarihinde, Đcra Dairesi, Đçiꢀleri Bakanlığının ödemeyi yapmasını istemiꢀtir.  
10 Aralık 2003 tarihinde, Đçiꢀleri Bakanlığı, baꢀvurana, toplam miktarı 3.198.472.800 TL2  
olan borçtan 2.884.000.000 TL 3tutarında ödeme yapmıꢀtır. Devlet’in halen, baꢀvurana bakiye  
kalan 314.472.800 TL4 borcu bulunmaktaydı.  
1 Yaklaꢀık 433 Euro  
2 Yaklaꢀık 1.681 Euro  
3 Yaklaꢀık 1.516 Euro  
4 Yaklaꢀık 165 Euro  
2
I. 1 NO’LU EK PROTOKOL’ÜN 1. MADDESĐNĐN ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ HAKKINDA  
Baꢀvuran, 17 Ekim 2001 tarihli bir kararla ödenmesine hükmedilen tazminatın  
ödenmemesinden ꢀikayetçidir. Baꢀvuran, 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesini ileri  
sürmektedir.  
Hükümet, bu iddiaya karꢀı çıkmaktadır.  
A. Kabuledilebilirliğe iliꢀkin  
AĐHS’nin 35. maddesinin 3. paragrafı çerçevesinde baꢀvurunun dayanaktan yoksun  
olmadığını kaydeden AĐHM, ayrıca baꢀka açılardan bakıldığında da kabuledilemezlik unsuru  
bulunmadığını tespit eder. Bu nedenle baꢀvuru kabuledilebilir niteliktedir.  
B. Esas  
Hükümet, baꢀvuranın iddialarına karꢀı çıkmaktadır. Hükümete göre, baꢀvuran, 22 Aralık 2003  
tarihinde, iç hukuk kararı ile kendisine ödenmesine hükmedilen tazminatın tamamını almıꢀtır.  
Bu bağlamda, Hükümet, baꢀvuranın avukatının tazminatın ödendiğine dair bir belge  
imzaladığını belirtmektedir.  
Baꢀvuran, iddialarını yinelemektedir.  
AĐHM, içtihadından doğan ilke uyarınca, istenilebilir olduğu yeterince ortaya konulduğunda,  
1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesi anlamında bir “alacağın” “mülk” olarak  
nitelendirilebileceğini hatırlatmaktadır (Bkz. Yunan Rafinerileri Stran ve Stratis Andreadis-  
Yunanistan, 9 Aralık 1994 tarihli karar; Bourdov-Rusya, baꢀvuru no: 59498/00; Kanioğlu ve  
diğerleri). Mevcut davada böyle bir durum sözkonusudur.  
AĐHM, özellikle bir devlet kurumunun, yargı kararına dayanan bir borcu ödememek için  
kaynak yokluğunu bahane edemeyeceğini ve kararın uygulanmasındaki ciddi gecikmelerin,  
AĐHS’nin ve 1 No’lu Ek Protokol’ünün hükümleri ile güvence altına alınmıꢀ haklara yönelik  
ihlal oluꢀturacağını hatırlatmaktadır (Burdov; Çoban ve diğerleri-Türkiye; baꢀvuru no:  
2620/05, 24 Ocak 2008).  
AĐHM, baꢀvuranın sunduğu ꢀikayete benzer bir ꢀikayeti daha önce incelediğini ve 1 No’lu Ek  
Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiği sonucuna ulaꢀtığını hatırlatmaktadır. AĐHM,  
Hükümet’in, baꢀvuranın tazminatın tamamını aldığına dair itirazını hiçbir belge ile  
desteklemediğini tespit etmektedir. Baꢀvuran, Đçiꢀleri Bakanlığı aleyhinde cebri icra takibi  
baꢀlatmıꢀ ancak ödemenin yalnızca bir kısmını elde edebilmiꢀtir. AĐHM, Đçiꢀleri Bakanlığı’nı  
baꢀvurana tazimat ödemeye mahkum eden Balıkesir Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 17 Ekim  
2001 tarihli kararının yalnızca kısmen yerine getirildiğini belirtmektedir. AĐHM, Hükümet’in  
mevcut davada farklı bir sonuca ulaꢀmak için ikna edici hiçbir tespit ve delil sunmadığını  
saptamaktadır.  
Bu durumda 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesi ihlal edilmiꢀtir.  
3
II. AĐHS’NĐN 41. MADDESĐNĐN UYGULANMASI HAKKINDA  
A. Tazminat  
Baꢀvuran, tazminat miktarının Savunmacı Devlet tarafından ödenmemiꢀ kısmının ödenmesini  
yani kendisine 165 Euro tutarında ödeme yapılmasını talep etmiꢀtir.  
Hükümet, ihlal tespitinin yeterli olacağı kanaatindedir.  
AĐHM, baꢀvuran tarafından talep edilen miktarın maddi tazminat olarak baꢀvurana ödenmesi  
gerektiği kanaatindedir.  
B. Yargılama masraf ve giderleri  
Baꢀvuran, AĐHM, önünde yapmıꢀ olduğu yargılama masraf ve giderleri için hiçbir miktar  
belirtmemektedir.  
Bu durumda, AĐHM, yargılama masraf ve giderleri için baꢀvurana ödeme yapılmasına gerek  
olmadığına kanaat getirmektedir.  
C. Gecikme faizi  
Gecikme faizi Avrupa Merkez Bankası’nın marjinal kredi kolaylıklarına uyguladığı orana üç  
puanlık bir artıꢀ eklenerek belirlenecektir.  
BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK, AĐHM, OYBĐRLĐĞĐYLE,  
1. Baꢀvurunun kabuledilebilir olduğuna;  
2. 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiğine;  
3. a) AĐHS’nin 44/2 maddesi gereğince kararın kesinleꢀtiği tarihten itibaren üç ay içinde,  
ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden YTL’ ye çevrilmek üzere, Savunmacı Devlet  
tarafından baꢀvurana 165 Euro (yüz altmıꢀ beꢀ Euro) maddi tazminat ödenmesine;  
b) sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödemenin yapılmasına kadar Hükümet  
tarafından, Avrupa Merkez Bankası’nın o dönem için geçerli olan faiz oranının üç  
puan fazlasına eꢀit oranda basit faiz uygulanmasına;  
KARAR VERMĐꢁTĐR.  
Đꢀbu karar Fransızca olarak hazırlanmıꢀ ve AĐHM’nin iç tüzüğünün 77. maddesinin 2. ve 3.  
paragraflarına uygun olarak 20 Mayıs 2008 tarihinde yazılı olarak bildirilmiꢀtir.  
4