COUNCIL  
AVRUPA  
OF E U R O P E  
KONSEYĐ  
AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ  
ĐKĐNCĐ DAĐRE  
MUSTAFA KOÇER – TÜRKĐYE  
(B a vuru no. 9738/06)  
KARARIN ÖZET ÇEVĐRĐSĐ  
STRAZBURG  
21 Nisan 2009  
Đꢀbu karar AĐHS’nin 44/2 maddesinde belirtilen koullar çerçevesinde kesinleecektir.  
ekli düzeltmelere tabi olabilir.  
______________________________________________________________________________________  
© T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2009. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan  
Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,  
davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile  
Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak  
suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.  
USUL  
Bu dava, Mustafa Koçer (“bavuran”) adlı T.C. vatandaı tarafından Türkiye Cumhuriyeti  
aleyhine, 21 ubat 2006 tarihinde, Đnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilikin  
Sözleme’nin (“Avrupa Đnsan Hakları Sözlemesi - AĐHS”) 34. maddesi uyarınca yapılan  
9738/06 numaralı bavuru sonucu görülmektedir. Bavuran Bursa Barosu avukatlarından C.  
Torun tarafından temsil edilmektedir.  
OLAYLAR  
Bavuranın Mudanya sahili yakınında (3 ve 4 no’lu) iki arsası ve yine burada bir evi  
bulunmaktaydı. Mudanya Đlk Derece Mahkemesi 9 Eylül 2003 tarihinde, kıyı eridi özel  
mülkiyete konu olamayacağından dolayı 46.60 metrekare büyüklüğündeki 4 no’lu arsanın  
tapusunun iptal edilmesine karar vermitir. Yargıtay 27 Eylül 2004 tarihinde kararı onamıtır.  
Bavuranın kararın düzeltilmesi talebi 24 Kasım 2005 tarihinde reddedilmitir.  
HUKUK  
Bavuran, yetkili makamların AĐHS’ye Ek 1 No’lu Protokol’ün 1. maddesini ihlal  
ederek kendisini tazminat ödemeden mülkiyetinden mahrum bıraktıklarından ikayetçi  
olmutur. Hükümet bu iddiaya itiraz etmitir.  
AĐHM, benzer davalarda, hüsnüniyetle edinilip daha sonra tazminat ödenmeksizin  
Hazine adına tapuya kaydedilen taınmazlara ilikin bavuruları (bkz. N.A. ve Diğerleri -  
Türkiye, 37451/97) daha önce kabuledilebilir bulmuve (özellikle bkz. Abacı ve Türkiye,  
33431/02 ve Turgut ve Diğerleri, 1411/03) ve Ek 1 No’lu Protokol’ün 1. maddesinin ihlal  
edildiğini tespit etmitir. AĐHM, ayrıca benzer durumlarda tazminatın ödendiği örnek ulusal  
mahkeme kararlarının bulunmadığını da kaydeder. Buna göre AĐHM farklı karar vermesi için  
gerekçe olmaması nedeniyle bavurunun kabuledilebilir olduğuna karar verir. Esasa ilikin  
olarak AĐHM, yukarıda belirtilen davalarda varılan sonuçlardan farklı bir sonuca varması için  
bir neden görmemektedir. Dolayısıyla Ek 1 No’lu Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiği  
kanısına varmıtır.  
Adil tazmine ilikin olarak AĐHM, süresi içinde tazminat talelplerini iletmediği için  
bavurana tazminat ödenmemesine karar vermitir (bkz. Taner - Türkiye, 38414/02).  
BU GEREKÇELERE DAYANARAK, AĐHM, OYBĐRLĐĞĐYLE  
1. Bavurunun kabuledilebilir olduğuna;  
2. AĐHS’ye Ek 1 No’lu Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiğine;  
3. Bavuranın adil tatmine ilikin talebinin reddedilmesine  
KARAR VERMĐꢀTĐR.  
1
Đꢀbu karar, Đngilizce olarak hazırlanmıve Mahkeme Đç Tüzüğü’nün 77. maddesinin 2. ve  
3. fıkraları uyarınca 21 Nisan 2009 tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmitir.  
François Elens-Passos  
Zabıt Katibi  
Françoise Tulkens  
Bakan  
2