CONSEIL DE

L'EUROPE

AVRUPA

KONSEYĐ

AVRUPA KONSEYİ

AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ

MEHMET ŞİRİN YILMAZ/TÜRKİYE

(35875/97) KARAR

29 TEMMUZ 2004 ÖZET ÇEVİRİ

Dava, Türk vatandaşı Mehmet Şirin Yılmaz'ın 8 Nisan 1997 tarihinde Sözleşmenin eski 25.

maddesi uyarınca, Avrupa İnsan Hakları Komisyonuna 35875/97 no ile yaptığı başvurudan

kaynaklanmaktadır.

HUKUK

Hükümet'in ilk itirazları:

Hükümet iki konudaki ilk itirazlarım sunmuştur. İlk olarak başvuranın iç hukuk yollarını

tüketmediğini, ikinci olarak da başvurunun altı ay kuralına uygun olmadığını ileri sürmüştür.

İç Hukuk Yollarının Tüketilmesi

Hükümet başvurunun yapıldığı tarihte Devlet Güvenlik Mahkemesinin soruşturması devam

etmekte olduğu için iç hukuk yollarının tüketilmemiş olduğunu savunmuştur.

Altı ay kuralı

Hükümet, başvurunun 10 Nisan 1997 tarihinde yapıldığını olayın ise 7 Ekim 1996 tarihinde

gerçekleştiğim bu nedenle altı ay kuralına uyulmadığını belirtmiştir. Başvuran, iç hukuk

yollarının etkisiz olduğunu düşündüğü taktirde, olayların gerçekleştiği tarihten itibaren altı ay

içinde Mahkemeye başvurmalıydı.

Başvuran ise 8 Nisan 1997 tarihinde Komisyona başvurduğunu, dolayısıyla altı ay kuralına

uygun olduğunu belirtmiştir. Ayrıca, Mahkemenin içtihatlarına göre, altı aylık süre başvuranın iç

hukuk yollarının etkililiği hakkında fikir sahibi olduğu tarihten itibaren başlamasının mümkün

olduğunu savunmuştur. Altı aylık sürenin, eşinin öldürülmesi ve köy boşaltma hakkında ulusal

makamlara bilgi verdiği 16 Ekim 1996 tarihinde başladığı kabul edilebilir

Mahkeme, başvurunun 8 Nisan 1997 tarihinde yapıldığını gözlemlemiş ve altı aylık sürenin

şikayet konusu olayın gerçekleştiği tarihte başladığını belirtmiştir. Ancak bazı istisnai

durumlarda altı aylık süre başvuranın sözkonusu iç hukuk yollarının etkisiz olmasına neden

olan şartların farkına vardığında başlar.

Bu hususta Mahkeme başvuranın şikayetlerini ulusal makamların dikkatine sunduğunu

belirtmiştir. Diyarbakır Valiliğine ve Olağanüstü Hal Bölge Valisine 16 Ekim 1996 tarihinde

sunduğu dilekçelerle eşinin ölümü ve köyün boşaltılması sonucunda yedi çocuğuyla birlikte

köyü terketmek zorunda kaldığından şikayetçi olmuştur. Olayın faillerinin bulunmadı için

soruşturma başlatılması ve tazminat ödenmesi talebinde bulunmuştur.

Başvuran, 19 Ekim 1996 tarihinde Diyarbakır DGM Lice Savcılığına başvurmuştur. Bu olayın

ardından Valiliğin eşinin ölümü hakkında bilgilendirilmediğini ve Savcılığa eşinin ölüm

______________________________________________________________________________________

Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,

davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile

Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak

suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.

raporunun iletilmediğini öğrenmiştir. Ayrıca 5 Kasım 1996 tarihinde başvuran, İçişleri ve

Dışişleri Bakanlıklarına şikayetlerini tekrarlamıştır.

Mahkeme ayrıca nüfus müdürlüğüne eşinin ölümünü bildirmeye gittiğinde bazı belgelerde

eşinin teröristlerce öldürüldüğü şeklinde kayıtlara rastladığını belirtmiştir.

Mahkemeye göre başvuran başvuruda bulunmakta geç kalmamıştır. Altı aylık sürenin

başlangıcı olarak 19 Ekim 1996 tarihini kabul etmiştir.

Başvuranın şikayetleri sözleşmenin 35. maddesinin gerektirdiği şekilde altı aylık süre içinde

sunulmuştur. Bu nedenle Hükümetin bu konudaki itirazı reddedilmiştir.

Sözleşmenin ikinci Maddesinin İhlal Edildiği iddiası

Başvuran, eşi Sariye Yılmaz'ın güvenlik güçleri tarafından öldürüldüğünü ve ölümü hakkında

etkili bir soruşturma yapılmadığını ileri sürmüştür. Ayrıca başvuranın iddiasına göre Devlet

yaşam hakkının koruma sorumluluğunu yerine getirmemiştir.

Mahkeme Huzurundaki Argümanlar

1-

Başvuran

Başvuran eşinin güvenlik güçlerinin açtığı top ateşi sonucunda öldüğünü, köylülere karşı

kuvvet kullanılmasının gerekli olmadığını ve sivillerin ölümüne yol açmanın bu şartlar altında

savunulamayacağını belirtmiştir.

Başvuran, olaydan sonra Lice Jandarması'nın köylülerin evlerini terketmeleri ve köyü

boşaltmaları için aylarca baskı uyguladığını savunmuştur. PKK ve Güvenlik Güçleri arasındaki

silahlı çatışma sona erdikten sonra, güvenlik güçleri köylülerin köyü boşaltmalarını sağlamak

için top ateşine devam etmiştir. Ayrıca bütün tanıklar top ateşinin ilgili zamanda jandarma üssü

olarak kullanılan Lice yatılı okulundan açıldığını söylemişlerdir. Güvenlik güçleri başvuranın

eşinin ölümü konusunda PKK'yı suçlamaları için başvurana ve diğer tanıklara baskı

yapmışlardır. PKK'nın olaydan sorumlu tutulmasını ve kendilerinin olayın dışında tutulmalarım

sağlamak için raporlar hazırlanmıştır. 7-8 Ekim tarihli tanık ifadelerinin güvenilir olmadığını

çünkü ifadelerin olaya karışan jandarmalarca alındığını belirtmiştir.

Başvuran ayrıca olay hakkında etkili ve yeterli bir soruşturma yapılmadığım ve sözleşmenin

ikinci maddesinin prosedürle ilgili bölümünün dört ayrı sebepten ötürü ihlal edildiğini ileri

sürmüştür.

Öncelikle köylülerden sadece birkaç ifade alınmıştır ve bu ifadelerin güvenliği şüphelidir.

Silahlı çatışmaya giren jandarmaların ifadelerine ise başvurulmamıştır. Ayrıca olay gecesinde

başvuranın konuştuğu üsteğmen veya jandarma komutanının ifadeleri alınmamıştır.

İkinci olarak olay yerinden herhangi bir delil toplanmamıştır. Şarapnel üzerinde balistik

inceleme yapılmış olsaydı ateş edenlerin kimliğini tespit etmek mümkün olabilirdi.

Üçüncüsü başvuranın eşine otopsi yapılmamıştır. Başvuranın otopsi isteğini üsteğmene

söylemiştir. Daha sonra ise aynı isteği jandarma komutanına tekrarlamıştır. Ayrıca ilk yazılı

şikayetini olaydan 8 gün sonra makamlara bildirmiştir. Ü aşamada cesedin çıkarıldıktan sonra

cesede otopsi yapılması mümkündü. Savcı, güvenlik güçlerinin başvuranının eşinin ölümünden

sorumlu olduğu ihtimalini düşünmemiştir. Ayrıca yetkisizlik karan verildikten sonra Lice

Savcısının olayı incelemesine kadar yirmi ay geçmiştir.

Başvuranın, devletin ikinci maddeden kaynaklanan pozitif sorumluluklarım yerine getirmediğini

ileri sürmüştür. Bütün olarak ele alındığında güvenlik güçlerinin sorumluluğu konusunda etkili

bir sistemin bulunmamasının, yargılama makamlarının tutumları, özellikle de yetkililerin

olaylardan sorumlu olmadığı sanısı, kanıtların toplanmaması ve incelenmemesi ve olay

hakkındaki resmi açıklamaların incelenmemesi gibi sebeplerle sözleşmenin ikinci maddesinin

ihlaline yol açtığını ileri sürmüştür. Devlet görevlilerinin acil müdahaleye ihtiyacı olan köylülere

sağlık hizmeti sağlamadığını da ileri sürmüştür.

2-

Hükümet

Hükümet bütün tanık ifadelerinin kendi anlattıklarım onayladığını, sadece başvuranın

onaylamadığım belirtmiştir.

Hükümet başvuranın ilk defa 30 Mayıs 2001 tarihinde itiraz ettiğini belirtmiştir. Bu tarihten önce

jandarmaların kendisine veya diğer tanıklara baskı yaptığına dair şikayette bulunmamıştır. Bir

üsteğmen, cesedi inceledikten sonra rapora, ölümün şarapnel parçasının isabet etmesi

sonucunda gerçekleştiğini yazmıştır. Hükümet böyle bir rapor olmadığım belirtmiş ve

Jandarma Genel Komutanlığını İçişleri Bakanlığına gönderdiği 3 Ağustos 2001 tarihli mektuba

gönderme yapmıştır.

Hükümet bu nedenle Sariye Yılmaz'ın güvenlik güçleri tarafından öldürüldüğünün kesinlik

kazanmadığını düşünmektedir.

Hükümet, 1990'h yıllardan beri bölgede terör tehdidi ile karşı karşıya olduğunu vurgulamıştır.

PKK binlerce masum insanı öldürmüş ve yörede yaşayan halka zulüm yapmıştır. Bu şartlar

altında güvenlik güçleri bölge düzenin ve vatandaşların güvenliğinin sağlanması için elinden

geleni yapmıştır.

Hükümet, ulusal makamların ikinci maddeden kaynaklanan sorumluluklarını yerine getirmediği

iddialarını reddetmiştir, hükümet, bu maddenin prosedürle ilgili gereklerinin olay günü

başlatılan hazırlık soruşturması ile yerine getirildiğini belirtmiştir. 7-8 Ekim 1996 tarihlerinde

bütün tanıkların ve başvuranın ifadeleri alınmıştır. Ayrıca dava Diyarbakır DGM'de

görülmekteydi ve failler bulunana kadar dava kapanmayacaktı. Bölgedeki güvenlik durumu

dikkate alındığında terör olaylarının faillerinin tespit edilmesinin zor olduğunu vurgulamıştır.

Mahkemenin Değerlendirmesi

l Başvuranın eşinin öldürülmesi

Mahkeme, yaşama hakkını koruma altına alan ve bu hakka müdahaleyi mazur gösteren halleri

belirleyen ikinci maddenin sözleşmenin en önemli maddelerinden biri olduğunu hatırlatmıştır. 3.

maddeyle birlikte, Avrupa Konseyine üye olan demokratik toplumların en temel değerlerinden

birini korumaktadır. Sözleşme, 2. maddenin sağladığı güvencelerin pratik ve etkili olmasını

sağlayacak şekilde yorumlanmalıdır.

Mahkeme, bu hakkın kaybedilmesi durumunda devlet görevlilerinin fiillerini ve bütün çevresel

etkenleri de dikkate alarak dikkatli bir inceleme yapmaktır. Mahkeme, kendisine sunulan bilgi

ve belgeler ışığında ortaya çıkan konuları, özellikle de hükümetin soruşturmalarla ilgili sunduğu

belgeleri ve tarafların yazılı görüşlerini inceleyecektir. Mahkeme, üstlendiği rolün ikincil

durumunun farkındadır ve ilk derece mahkemesi rolünü üslenirken dikkatli olmalıdır.

Mahkemenin görevi kendi değerlendirmesini ulusal mahkemenin yaptığı değerlendirmenin

yaptığı değerlendirmenin yerine koymak değildir, genel bir kural olarak kanıtları

değerlendirmek ulusal mahkemelerin görevinin. Ulusal mahkemelerin bulguları mahkemeyi

bağlamamasına rağmen, normal şartlar altında sözkonusu bulgulardan ayrılarak farklı bir

sonuca ulaşmak için kuvvetli unsurların varlığına gerek duymaktadır. Sözleşmenin 2.

maddesine dayanarak çeşitli iddialarda bulunulduğunda mahkeme detaylı bir inceleme

yapmalıdır.

Mahkeme, başvuranın eşinin ölümü hakkında farklı ifadeler olduğunu gözlemlemiştir Başvuran

eşinin güvenlik güçlerince öldürüldüğünü iddia ederken, hükümet, teröristlerle güvenlik güçleri

arasında çıkan çatışma çatışmada açılan ateş sonucu öldüğünü ileri sürmüştür.

Mahkeme, her iki tarafında olay gecesinde Cüm tepesi olarak bilinen yerde güvenlik güçleri ve

PKK arasında silahlı çatışma çıktığı konusunda hem fikir olduklarım belirtmiştir.

Mahkeme, başvuranın jandarma tarafından tehdit edilerek ve zorla bazı ifadeleri imzaladığını

iddia ettiğini gözlemlemesine rağmen, bütün resmi ifadeler ölümün teröristlerin açtığı ateş

sonucu gerçekleştiğim onaylamaktadır. Başvuran 15 Ekim ve 5 Kasım 1996 tarihli

dilekçelerinde Lice yatılı okulunun bulunduğu yönden top ateşi açıldığını belirtmiştir. Lice

Valiliğine sunduğu 21 Ekim 1997 tarihli dilekçesinde başvuran eşinin teröristlere karşı

yürütülen operasyon sırasında öldüğünü savunmuştur.

Mahkeme balistik inceleme ve otopsi olmaksızın başvuranın eşinin ölümünden sorumlu

olanların tespit edilmesinin mümkün olmadığını belirtmiştir. Ayrıca başvuranın iddialarının

aksine, jandarmanın köyün boşaltılması için uyguladığını baskı sonucunda öldüğüne karar

vermek için deliller yeterli değildir.

Mahkeme kanıtları değerlendirirken kanıtların şüpheleri giderecek nitelikte olmasına önem

vermektedir. Mahkeme bütün kanıtlan değerlendirmiştir ancak Sariye Yılmaz'ın ölümüne neden

olayları tam olarak belirleyememiştir.

Mahkeme başvuranın eşinin ölümünden güvenlik güçlerinin sorumlu olduğuna karar vermek

için kanıtların yeterli olmadığını düşünmektedir. Bu nedenle Sözleşmenin 2. maddesinin ihlali

sözkonusu değildir.

2. Soruşturmanın Yetersizliği İddiası

İnsanlar kuvvet kullanılması sonucunda öldüğünde, 2. madde bağlamındaki yaşama hakkını

koruma sorumluluğu 1. madde ile birlikte etkili bir soruşturma yapılmasını gerekli kılar.

Soruşturmanın amacı yaşama hakkını koruyan kanunların ulusal düzeyde korunmasını ve

kendi sorumlulukları altında meydana gelen ölümler için güvenlik güçlerinin sorumluluğunu

sağlamaktadır. Ne tür bir soruşturmanın amaca ulaştıracağı farklı şartlar altında değişiklik

gösterir. Ancak otoriteler konu kendilerine iletildiğinde harekete geçmeli ve bir akrabama resmi

bir şikayette bulunmasını beklememelidirler.

Soruşturma ayrıca kullanılan kuvvetin ilgili şartlar altında gerekli olup olmadığı ve faillerin

kimliği konusunda ışık tutabilmelidir. Yetkililer görgü tanığı ifadesi, adli tıp belgesi, otopsi

raporu gibi kanıtları korumaya almak için gerekli tedbirleri almalıdırlar. Soruşturmadaki bir

eksiklik veya kusur ölüm sebebinin ve sorumluların belirlenmesini engelleyecektir.

Yürütülen soruşturmanın kısa süre içinde tamamlanması gerekmektedir. Mahkeme

soruşturmada ilerlemeyi zorlaştıran engellerin çıkmasının muhtemel olduğunu kabul

etmektedir. Ancak kuvvet kullanılması hakkındaki soruşturmanın kısa sürede tamamlanması

hukukun üstünlüğüne kamu güvenini korumak açısından önem taşımaktadır.

Mahkeme ölüm hakkında soruşturma başlatıldığım fakat soruşturmada eksiklikler olduğunu

belirtmiştir. Bu bağlamda Mahkeme başvuranın sunduğu dilekçelerle eşinin güvenlik güçlerince

açılan top ateşi sonucunda öldüğünü yetkililere bildirdiğini gözlemlemiştir. Dahası başvuran

bunu eşinin cesedini inceleyen üsteğmene söylemesine rağmen, soruşturma güvenlik güçlerini

de kapsayacak şekilde genişletilmemiştir. Başvuru sorumlu Devlete iletildikten sonra otopsi

yapılmadığı için iki memur hakkında soruşturma açılmıştır.

Mahkeme, savcı tarafından ne bir otopsi ne de balistik inceleme yapılmadığını belirtmiştir.

Ancak bu prosedür yerine getirilseydi kurban ve failleri arasındaki mesafe tayin edilebilir ve

şarapnel parçalarının Lice Yatılı Okulu veya köyden geldiği belirlenebilirdi.

Ayrıca, jandarmaların hazırladığı olay raporuna göre, evlerde mermi izleri bulunmaktadır. Buna

rağmen, ne jandarma ne de savcı olay yerinden kovan veya şarapnel parçalarını

toplamamıştır. Sözkonusu kanıtlar üzerinde yapılacak balistik incelemenin soruşturmaya büyük

faydası olabilirdi.

Mahkeme, olaydan sekiz yıl sonra başlatılan soruşturmanın bir sonuç vermediğini, Diyarbakır

DGM'de devam soruşturmada gelişme olup olmadığı konusunda Hükümetin bilgi vermediğini

belirtmiştir.

Mahkeme, ulusal makamları Sariye Yılmaz'ın ölümü hakkında etkili ve yeterli bir soruşturma

yapmadığını ve otoritelerin bu konudaki sorumluluklarını yerine getirmediğini düşünmektedir.

19901ı yıllarda güneydoğudaki güvenlik durumuna rağmen, yetkililerin etkili bir soruşturma

yapma sorumluluğundan kurtarmaz.

Bu şartlar altında Mahkeme başvuranın iç hukuk yollarını tüketmiş olduğunu kabul etmiştir.

Dolayısıyla Mahkeme Hükümetin iç hukuk yolları bağlamındaki itirazım reddetmiş ve 2.

maddenin ihlal edildiğine karar vermiştir.

Ulusal hukuk ile yaşama hakkının korunmadığı iddiası

Mahkeme, başvuranın eşinin öldürülmesi hakkında etkili bir soruşturma yapılmamış olması

nedeniyle 2. maddenin ihlal edildiğine karar vermesine bağlı olarak, bu şikayeti incelemeyi

gerekli görmemiştir.

III. SÖZLEŞMENİN 6 VE 13. MADDELERİNİN İHLAL EDİLDİĞİ İDDİASI

Başvuran, etkili bir soruşturma yapılmamış olması nedeniyle hukuk mahkemelerine başvurmak

suretiyle tazminat talebinde bulunamadığını, 6. ve 13. maddelerin ihlal edildiğini iddia etmiştir.

Hükümet, başvuranın iddialarının doğru olmadığını ve temelden yoksun olduğunu belirtmiştir.

Mahkeme başvuranın Sözleşmenin 6/1 maddesi bağlamındaki şikayetinin soruşturma

makamlarının eşinin ölümü konusundaki tutumları ile yakından ilişkili olduğunu gözlemlemiştir.

Başvuranın 6. madde bağlamındaki şikayetinin Sözleşmeci devletlere daha genel bir

sorumluluk yükleyen 13. madde kapsamında değerlendirilmesinin daha doğru olacağını

düşünmektedir.

Madde 13'ün, iç hukuk düzeninde ne şekilde güvence altına alınmış olursa olsun.

Sözleşmedeki hak ve özgürlüklerin özünün korunması için ulusal düzeyde başvuru yolu

sağlanmasını güvence altına aldığını yinelemiştir. Bu madde, Sözleşmeye taraf devletlerin

sözkonusu yükümlülüklerini nasıl yerine getirecekleri hakkında takdir yetkisi tanımış olmasına

rağmen, "yetkili ulusal otoritelerin" hem Sözleşme bağlamındaki şikayetlerle ilgilenmelerine

hem de uygun çözüm sağlayacak iç başvuru yolunu içeren bir hükmü gerektirmektedir.

Sözkonusu iç hukuk yolu hem uygulamada hem de hukuken etkili olmalı, başvuru yolu davalı

devletin yetkililerinin fiilleri veya ihmalleriyle haksız biçimde engellenmemelidir.

13. madde, tazminatın yanında sorumluların kimliklerinin tespit edilmesini ve

cezalandırılmalarım sağlayacak etkili ve yeterli bir soruşturmanın yapılmasını ve akrabaların

soruşturma sürecine aktif katılımlarının sağlanmasını da içerecektir.

Eldeki kanıtlardan yola çıkarak Mahkeme devlet görevlilerinin başvuranın eşinin ölümünden

sorumlu olduğunun veya olaya karıştığının ispatlanmadığını tespit etmiştir. Ancak bu durum

Sözleşmenin 13. maddesinin anlamı doğrultusunda 2. madde bağlamındaki şikayetin

tartışılabilirliğini engellemez. Mahkeme başvuranın eşinin yasalara aykırı olarak öldürüldüğünü

ve dolayısıyla başvuranın 2. maddenin ihlali ile ilgili tartışılabilir iddiası olduğunu

gözlemlemiştir.

Yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı Sözleşmenin 13. maddesinin gereklerine uygun olarak

etkili bir soruşturma yürütüldüğü söylenemez. Mahkeme başvuranın etkili bir iç hukuk yolundan

faydalanamadığın ve tespit etmiştir.

Sonuç olarak Sözleşmenin 13. maddesi ihlal edilmiştir.

SÖZLEŞMENİN 3,8,14 VE 18. MADDELERİ İLE l NO'LU PROTOKOLÜN 1. MADDESİNİN

İHLAL EDİLDİĞİ İDDİASI

Bayırlı Köyünde 1996 yılında yaşamakta iken güvenlik güçlerince uygulanan zulüm sebebiyle

3. maddenin ihlal edildiğini iddia etmiştir.

Başvuran ek olarak, güvenlik güçlerinin top atışı sebebiyle bütün mal ve mülkünün zarar

gördüğünü köyünden ayrılmak zorunda bırakıldığım ve l No'lu Protokolün 1. maddesine aykırı

olarak mülkünden faydalanamadığını iddia etmiştir.

Başvuran köye yapılan saldırının Kürt vatandaşlarına uygulanan ayırımcı politikayı ortaya

koyduğunu ve bu uygulamanın 14. ve 18. maddelerin ihlaline yol açtığını ifade etmiştir.

Hükümet şikayetleri reddetmiştir.

Mahkemenin elindeki kanıtlara bakarak olayların başvuranın anlattığı şekilde geliştiğinden

emin olması mümkün değildir. Bu nedenle 3,8 ve l No'lu Protokolün 1. maddesinin ihlal edildiği

sonucuna varmak için yeterli kanıt bulunmadığı görüşündedir. Mahkeme ayrıca, 14 ve 18.

maddelerle ilgili iddiaların temelden yoksun olduğunu düşünmektedir.

Dolayısıyla Mahkeme 3,8, 14 ve 18. maddeler ve l No'lu Protokolün 1. maddesinin ihlal

edilmediğine karar vermiştir.

SÖZLEŞMENİN 41. MADDESİNİN UYGULANMASI

Başvuran kendisi, eşi ve yedi çocuğu adına adil tazmin talebinde bulunmuştur.

A. Maddi Tazminat

Başvuran eşinin ve kendisinin çiftçi olduklarını ve ürettiklerinin fazlasını satarak geçimlerini

sağladıklarını belirtmiştir. Sariye Yılmaz'ın öldüğünde 28 yaşında ve yedi çocuğunun da 7-15

yaş arasında olduklarını belirtmiştir. Başvuran eşinin ölümünden sonra evle ilgili tüm işleri ve

çocukların bakımını iki yıl boyunca kendisinin üstlendiğini belirtmiştir. Sözkonusu maddi zarar

için 50,000 İngiliz Sterlini talepte bulunmuştur. Mal ve mülkünün zarar gördüğü ve köyünden

ayrılmak zorunda kaldığı için 133,994.85 İngiliz Sterlini talep etmiştir.

Maddi zarar için talep edilen toplam tazminat miktarı 183,994.85 İngiliz Sterlinidir. Hükümet

başvuranın talepleri ile ilgili yorum yapmamıştır.

Mahkeme, Sözleşmenin ihlaline neden olan olay ile başvuranın talep ettiği miktar arasında

nedensel bir bağ tespit edememiştir. Mahkeme başvuranın bu başlık altındaki taleplerinim

tamamını reddetmiştir.

B. Manevi Tazminat

Başvuran kendisi ve yedi çocuğu için 50,000 İngiliz Sterlini ve eşinin öldürülmesi, yetkililerin

soruşturma yapmaması ve köyün zorla boşaltılması sebepleriyle kendisi için 10,000 İngiliz

Sterlini talepte bulunmuştur.

Hükümet başvuranın talepleri üzerinde yorum yapmamıştır.

Sözleşmenin 2 ve 13. maddelerinin ihlaline ilişkin kararına bağlı olarak Mahkeme, yetkililerin

Sariye Yılmaz'ın ölümü hakkında etkili bir soruşturma yapmamasının eşi ve çocukları üzerinde

sıkıntıya neden olduğunu gözlemlemiştir. Bu nedenle Mahkeme başvurana ve yedi çocuğuna

manevi tazminat için 35,000 Euro ödenmesine, sözkonusu miktarın ödeme günündeki kur

üzerinden Türk Lirasına çevrilerek başvuran ve çocukların Türkiye'deki banka hesabına

yatırılmasına karar vermiştir.

C. Mahkeme Masrafları

Başvuranın Mahkeme masrafları için talep ettiği 12,538 İngiliz Sterlininin detayları aşağıda

sunulmuştur:

a) a) İngiltere'deki avukatların çalışması için 8,762.48 İngiliz Sterlini;

b) b) Türk avukatın çalışmaları için 2,612 İngiliz Sterlini;

c) c) İdari masraflar için 1,164 İngiliz Sterlini;

Hükümet bu konuda yorum yapmamıştır.

Mahkeme hakkaniyete uygun bir karar vererek ve başvuranın sunduğu detaylara bağlı olarak

uygulanabilecek katma değer vergisi ile birlikte 10,000 Euro ödenmesine, ve sözkonusu

meblağın ödeme günündeki kur üzerinden İngiliz Sterlinine çevrilerek başvuran veya

temsilcilerinin belirlediği bir hesaba yatırılmasına karar vermiştir.

D. Gecikme Faizi

Mahkeme Avrupa Merkez Bankasının uyguladığı faiz oranına üç puan eklemek suretiyle el<!e

edilecek oranın gecikme faizi olarak benimsenmesine karar vermiştir,

BU NEDENLERDEN DOLAYI MAHKEME,

1. 1. Oybirliğiyle Hükümet'in ilk itirazlarının reddedilmesine;

2. 2. 2'ye karşı 5 oyla, başvuranın eşinin ilgili devlet yetkililerinin sorumluluğunda hayatını

kaybettiği iddiası ile ilgili olarak 2. maddenin ihlal edilmediğine;

3. 3. Oybirliğiyle ilgili devlet yetkililerinin başvuranın eşinin ölümü hakkında etkili ve yeterli bir

soruşturma yapmaması bağlamında Sözleşmenin 2. maddesinin ihlal edildiğine;

4. 4. Oybirliğiyle, yaşama hakkının iç hukukta korunmaması ile ilgili olarak 2. madde altında

sunulan şikayetin incelenmesinin gerekli olmadığına;

5. Oybirliğiyle Sözleşmenin 6/1 maddesi bağlamındaki şikayetin incelenmesine gerek

olmadığına;

6. Oybirliğiyle 13. maddenin ihlal edildiğine;

7. 7. l'e karşı 6 oyla, Sözleşmenin 3. maddesinin ihlal edilmediğine;

8. 8. Oybirliğiyle Sözleşmenin 8. maddesinin ihlal edilmediğine;

9. 9. Oybirliğiyle, 14. maddenin ihlal edilmediğine;

10. 10. Oybirliğiyle, 18. maddenin ihlal edilmediğine;

11. 11. Oybirliğiyle, l No'lu Protokol'ün l. maddesinin ihlal edilmediğine;

12. 12. Oybirliğiyle,

a) Sorumlu Devletin Sözleşmenin 44-2 maddesi uyarınca kararın kesinleştiği tarihten itibaren

üç ay içinde vergilerden muaf olmak kaydıyla aşağıda belirtilen miktarların ödenmesine;

i) Manevi tazminat başlığı altında başvurana ve yedi çocuğuna ödeme günündeki kur

üzerinden Türk Lirasına çevrilerek başvuranın ve yedi çocuğunun banka hesabına 35.000 Euro

yatın imasına;

ü) Mahkeme masrafları için başvuran veya temsilcileri tarafından belirlenecek bir

hesaba ödeme günündeki kur üzerinden İngiliz Sterlinine çevrilerek 10,000 Euro yatırılmasına;

b) Yukarıda değinilen üç aylık sürenin aşılmasından ödeme gününe kadar geçen süre için ilgili

meblağlara Avrupa Merkez Bankası'nın uyguladığı faiz oranına üç puan eklemek suretiyle elde

edilecek oranın uygulanmasına

13. Oybirliğiyle başvuranın geri kalan adil tazmin taleplerinin reddedilmesine KARAR

VERMİŞTİR.

Karar İngilizce olarak hazırlanmış olup Mahkeme İç Tüzüğünün 77/2 ve 77/3 maddeleri

uyarınca 29 Temmuz 2004 tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmiştir.