vermiştir.
Başvuranın müteakip duruşmalardaki tahliye talebi benzer gerekçelerle Mahkeme
tarafından reddedilmiştir.
Başvuran, 12 Haziran 1998 tarihinde tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakılmıştır.
3 Temmuz 1998 tarihli karar ile, Devlet Güvenlik Mahkemesi, Türk Ceza Kanununun
169. ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca başvuranı üç yıl dokuz ay hapis
cezasına çarptırmıştır.
9 Temmuz 1998 tarihinde başvuran, Yargıtay’a temyiz başvurusunda bulunmuştur.
14 Ekim 1999 tarihli ve 27 Ekim 1999 tarihinde açıklanan karar ile Yargıtay,
başvurunun B.S. öldürülmesine karışması nedeniyle, Türk Ceza Kanununun 125.
maddesi uyarınca yargılanması gerektiği gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin
kararını bozmuştur.
30 Aralık 1999 tarihli duruşmada, Devlet Güvenlik Mahkemesi, Yargıtay’ın kararına
uyarak, Şırnak Ağır Ceza Mahkemesi’nden, başvuranın ifadesini almasını talep
etmiştir.
8 Şubat 2000 tarihli duruşmada, başvuranın tutuklanmasına karar verilmiştir.
Söz konusu dava halen ulusal yargı organları önünde devam etmektedir.
HUKUK
15 Ekim 2003 tarihinde Mahkeme, Hükümetten, aşağıdaki deklarasyon metnini
almıştır:
“Lokman Külter tarafından yapılan ve 42560/98 No. İle kayıtlı başvurunun dostane çözümü
ile ilgili olarak, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetinin, iyi niyete binaen, başvuranın zararına
karşılık 11.000,- (onbirbin) Euro ve yargılama giderlerine karşılık 1.500,- (binbeşyüz) Euro
olmak üzere 12.500,- (onikibinbeşyüz) Euro ödemeyi teklif ettiğini beyan ederim.
Bu miktara, herhangi bir vergi uygulanmaksızın, başvuranın ve/veya yetkili temsilcisi
tarafından bildirilecek banka hesabına, kararın Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 39.
maddesi uyarınca açıklanmasından sonra üç ay içerisinde, Euro olarak ödenecektir. Ödeme
davayı nihai olarak sonuçlandıracaktır.
Bu miktarın belirtilen süre içinde ödenmemesi durumunda, Hükümet, ödeme tarihine kadar
Avrupa Merkez Bankası’nın belirlediği marjinal kredi faizlerinin üç puan üzerinde basit faiz
ödemeyi taahhüt eder.
Diğer yandan, Hükümet, Sözleşme’nin 43/1. maddesi uyarınca, davanın Büyük Daire önüne
götürülmesini talep etmeyeceğini taahhüt eder.”
Mahkeme, 13 Ağustos 2003 tarihinde, başvuran temsilcisi tarafından imzalanan ve
dostane çözüm önerisini kabul ettiğini belirten bildiri metnini almıştır.
AİHM, tarafların dostane çözüme ulaştığını tespit etmiştir.. Sözkonusu uzlaşmanın,
AİHS ve Ek Protokollerde öngörülen insan haklarına saygı prensibine uygun olduğu
kanaatindedir. (AİHS’nin 37/1. maddesinin son fıkrası, İçtüzüğün 62/3. maddesi).
Dolayısıyla, dava kayıttan düşürülmeye uygundur.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oybirliğiyle,
1- Başvurunun, kayıttan düşürülmesine karar vermiş;
2- Tarafların davayı Büyük Daireye götürmeyecekleri yönündeki taahhütlerini
dikkate almıştır.
Fransızca olarak verilen bu karar, 4 Aralık 2003 tarihinde, İçtüzüğün 77.
maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca yazılı olarak tebliğ edilmiştir.
Vincent BERGER
Katip
Georg RESS
Başkan