CONSEIL

AVRUPA

DE L’EUROPE

KONSEYĐ

AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ

ĐKĐNCĐ DAĐRE

AYTAꢀ vd. -TÜRKĐYE DAVASI

(Baꢁvuru no:6758/05)

KARARIN ÖZET ÇEVĐRĐSĐ

STRAZBURG

08 Aralık 2009

Đꢀbu karar AĐHS’nin 44/2 maddesinde belirtilen koꢀullar çerçevesinde kesinleꢀecektir. ꢁekli

düzeltmelere tabi olabilir.

______________________________________________________________________________________

Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,

davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile

Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak

suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.

USUL

Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine açılan (6758/05) no’lu davanın nedeni isimleri ekte

belirtilen on yedi Türk vatandaꢀının (baꢀvuranlar) Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi’ne

8 ꢁubat 2005 tarihinde Đnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına iliꢀkin

Sözleꢀme’nin (Avrupa Đnsan Hakları Sözleꢀmesi - AĐHS) 34. maddesi uyarınca yapmıꢀ

olduğu baꢀvurudur. Baꢀvuranlar, Đstanbul Barosu avukatlarından A. T. Ocak tarafından temsil

edilmektedir.

OLAYLAR

24 Nisan 2004 tarihinde, baꢀvuranlar, yüksek öğretime iliꢀkin bir yasa tasarını protesto etmek

maksadıyla düzenlenen bir gösteriye katılmıꢀlardır. Polis tarafından düzenlenen tutanağa göre,

saat 13.50’de bir öğrenci topluluğu Taksim meydanında slogan atmaya baꢀlamıꢀtır. Polis,

göstericileri protesto gösterisinin yasadıꢀı olduğu ve slogan atmadan, pankart veya filama

taꢀımadan basın açıklaması yapabilecekleri hususunda uyarmıꢀtır. Polis göstericilerden

gösteriye son vermelerini ve dağılmalarını talep etmiꢀtir. Göstericilerin eylemlerine devam

etmesi nedeniyle, polis, göstericileri dağıtmak için güç ve biber gazı kullanmıꢀ ve Đstanbul

Emniyet Müdürlüğü’nde kırk sekiz kiꢀi gözaltına alınmıꢀtır. Saat 15.00’de olay ilgili tutanak

düzenlenmiꢀtir. Baꢀvuranlar, gözaltı sürecinin baꢀında ve bitiminde sağlık muayenesinden

geçirilmiꢀlerdir. 25 Nisan 2004 tarihinde, baꢀvuranların, avukatlarının hazır bulunduğu

Beyoğlu Savcılığı’nda ifadeleri alınmıꢀ ve baꢀvuranlar serbest bırakılmıꢀlardır.

Beyoğlu Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 24 ve 25 Nisan 2004 tarihli sağlık raporları

baꢀvuranların vücutlarında iꢀgöremez raporu verilmesini gerektiren ekimoz ve sıyrıklar tespit

etmiꢀtir: Gizem Aytaꢀ ve Erdinç Gök için bir gün iꢀgöremez raporu; Saygın Metin için iki gün

iꢀgöremez raporu; Đsmail Doğa Karatepe, Rüya Kutuluꢀ, Kamil Dinçer Aslan, Haꢀim Özgür

Ersoy ve Emre Can Bülbül’e beꢀ gün iꢀgöremez raporu; Serpil Ocak ve Özge Ozan’a dokuz

gün iꢀgöremez raporu. Fatma Demirtaꢀ, Onur Karakaꢀ, Avni Can Okur, Ufuk Pektaꢀ, Pınar

Hocaoğulları, Mearl Çelik ve Hasan Çelik ile ilgili olarak düzenlenen sağlık raporlarında,

sözkonusu kiꢀilerin vücutlarında hiçbir darp ve cebir izine rastlanmamıꢀtır.

3 Mayıs 2004 tarihinde, Beyoğlu Savcılığı, 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüꢀleri

Kanununu ihlal ettikleri gerekçesi ile baꢀvuranlar hakkında ceza davası açmıꢀtır.

10 Mayıs 2004 tarihinde, Savcılık, baꢀvuranları yakalayan güvenlik güçleri hakkında kötü

muameleden cezai soruꢀturma baꢀlatmıꢀtır.

17 Mayıs 2004 tarihinde, Savcılık, göstericileri dağıtmak amacıyla kullandıkları gücün 2911

sayılı Kanunun 24. maddesine uygun olduğu gerekçesi ile polis memurları hakkında

takipsizlik karar vermiꢀtir.

2 Temmuz 2004 tarihinde, Đstanbul Ağır Ceza Mahkemesi itiraz edilen takipsizlik kararını

onamıꢀtır. Sözkonusu karar baꢀvuranlara, 11 Ağustos 2004 tarihinde tebliğ edilmiꢀtir.

26 Ocak 2006 tarihinde, 2911 sayılı Kanunu çiğnemekten baꢀvuranlar hakkında açılan ceza

davası çerçevesinde baꢀvuranlar beraat etmiꢀtir.

2

HUKUK

I. AĐHS’NĐN 3. MADDESĐNĐN ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ ĐDDĐASI HAKKINDA

Baꢀvuranlar, güç kullanılarak yakalandıkları sırada kötü muameleye maruz kaldıklarını iddia

etmektedirler. Baꢀvuranlar, AĐHS’nin 3. maddesine atıfta bulunmaktadırlar. Hükümet,

tazminat elde etmek amacıyla sivil ve idare mahkemeleri önünde baꢀvuranların dava

açmamaları nedeniyle iç hukuk yolunun tüketilmediğini savunmaktadır.

A. Kabuledilebilirliğe iliꢁkin

1. Baꢀvuranlar, Fatma Demirtaꢀ, Onur Karakaꢀ, Avni Can Okur, Ufuk Pektaꢀ, Pınar

Hocaoğulları, Meral Çelik ve Hasan Çelik ile ilgili olarak

AĐHM, her ne olursa olsun izleyen nedenlerden dolayı ꢀikayetleri kabuledilemez olduğu

gerekçesi ile AĐHS’nin 35/1 maddesi uyarınca baꢀvuranların iç hukuk yollarını tüketip

tüketmediklerini incelemeye gerek olmadığı kanaatindedir.

Ayrıca AĐHM, Emniyet Müdürlüğü’nde gözaltına alınmadan önce, baꢀvuranlar, Fatma

Demirtaꢀ, Onur Karakaꢀ, Avni Can Okur, Ufuk Pektaꢀ, Pınar Hocaoğulları, Meral Çelik ve

Hasan Çelik’in adli bir tabip tarafından muayene edildiklerini ve adli tabibin baꢀvuranların

vücutlarında hiçbir darp ve cebir izine rastlamadığını kaydetmektedir. Bilahare, 25 Nisan

2004 tarihli raporunda, adli tabip ilk rapor sonuçlarını onaylamıꢀtır.

Biber gazı kullanımı sorunu ile ilgili olarak, AĐHM, biber gazının bazı sıkıntılara yol

açabileceğini kaydetmektedir; bununla birlikte, özellikle, biber gazının kullanılmasından

sonra baꢀvuranların dile getirdiği olumsuz etkileri gösteren hiçbir sağlık raporu AĐHM’ye

sunulmamıꢀtır (Oya Ataman-Türkiye, baꢀvuru no: 74552/01).

AĐHM, AĐHS’nin 3. maddesi kapsamına girmesi için, dile getirilen muamelelerin asgari bir

ciddiyet seviyesinde olması gerektiğini, ancak sözkonusu asgari sınırın değerlendirilmesinin

özü itibariyle göreceli olduğunu hatırlatmaktadır.

Baꢀvuranlar yakalandıkları sırada kötü muamelelere uğradıklarını iddia etmelerine rağmen,

sözkonusu sonuçların AĐHS’nin 3. maddesi ile öngörülen ciddiyet sınırına ulaꢀtığı sonucuna

ulaꢀma imkanı sağlayan hiçbir kanıt unsuru sunmamıꢀlardır. Yakalandıklarının ertesi günü

serbest bırakılan baꢀvuranlar, baꢀka bir doktor tarafından da muayene olma giriꢀiminde

bulunmamıꢀlardır (Kılıçgedik-Türkiye, baꢀvuru no: 55982/00, 1 Haziran 2004). Sonuç olarak,

AĐHS’nin 3. maddesine aykırı muamelelere iliꢀkin iddialarını destekleyen hiçbir kanıt unsuru

veya delil baꢀlangıcı bulunmamaktadır (Oya Ataman, Saya ve diğerleri-Türkiye, baꢀvuru no:

4327/02, 7 Ekim 2008, Karatepe ve diğerleri-Türkiye, baꢀvuru numaraları: 33112/04,

36110/04, 40190/04, 41469/04, 41471/04 ve 41551/98, 7 Nisan 2009).

Fatma Demirtaꢀ, Onur Karakaꢀ, Avni Can Okur, Ufuk Pektaꢀ, Pınar Hocaoğulları, Meral

Çelik ve Hasan Çelik’i kapsayan sözkonusu ꢀikayetin açıkça dayanaktan yoksun olduğu ve

AĐHS’nin 35. maddesinin 3. ve 4. paragrafları uyarınca reddedilmesi gerektiği sonucuna

ulaꢀılmaktadır.

3

2. Baꢀvuranlar Gizem Aytaꢀ, Erdinç Gök, Saygın Metin, Đsmail Doğa Karatepe, Rüya

Kurtuluꢀ, Kamil Dinçer Aslan, Haꢀim Özgür Ersoy, Emre Can Bülbül, Serpil Ocak ve Özge

Ozan ile ilgili olarak

Hükümet tarafından sunulan kabuledilemezlik itirazına iliꢀkin olarak, AĐHM, geçmiꢀte

müteaddit defalar benzer itirazı inceleme fırsatı bulduğunu ve sözkonusu itirazı reddettiğini

hatırlatmaktadır (bkz, diğerleri arasından, Karayiğit-Türkiye, baꢀvuru no: 63181/00, 5 Ekim

2004). AĐHM, iꢀ bu davada önce ulaꢀtığı sonuçlardan sapmasını gerektirebilecek hiçbir neden

görememektedir. AĐHM, Gizem Aytaꢀ, Erdinç Gök, Saygın Metin, Đsmail Doğa Karatepe,

Rüya Kurtuluꢀ, Kamil Dinçer Aslan, Haꢀim Özgür Ersoy, Emre Can Bülbül, Serpil Ocak ve

Özge Ozan’ı kapsayan AĐHS’nin 3. maddesi kapsamında yapılan ꢀikayetin, AĐHS’nin 35.

maddesinin 3. paragrafı uyarınca açıkça dayanaktan yoksun olmadığını kaydetmektedir.

Ayrıca AĐHM, kabuledilemezliğe iliꢀkin hiçbir gerekçe tespit edememektedir. Dolayısıyla

baꢀvuru kabuledilebilir niteliktedir.

B. Esas

AĐHM, bir kiꢀi özgürlüğünden yoksun bırakıldığında veya daha genel olarak, güvenlik güçleri

ile karꢀı karꢀıya kaldığında, davranıꢀı gerektirmedi halde kendisine karꢀı fiziksel güç

kullanılmasının insanlık onuruna yönelik bir müdahale olduğunu ve AĐHS’nin 3. maddesi ile

güvence altına alınan hakka yönelik bir ihlal oluꢀturduğunu hatırlatmaktadır (Labita-Đtalya,

baꢀvuru no: 26772/95 ve Kartal ve diğerleri-Türkiye, baꢀvuru no: 29768/03, 16 Aralık 2008).

Dolayısıyla sözkonusu yaraların nedeni hakkında makul bir izahat verme ve mağdurun

özellikle tıbbi belgelere dayandırılmıꢀ iddiaları hakkında ꢀüphe uyandıracak olayları ortaya

koyan kanıtları sunma görevi Hükümet’e düꢀmektedir (Selmouni-Fransa, baꢀvuru no:

25803/94, Berktay-Türkiye, baꢀvuru no: 22493/93, 1 Mart 2001 ve Ayꢀe Tepe – Türkiye,

baꢀvuru no: 29422/95, 22 Temmuz 2003).

Đꢀbu davada, AĐHM, öncelikle, Hükümet’in gösteri yapan grubun manu militari gözaltına

alındığına itiraz etmediğini tespit etmektedir. Bilahare AĐHM, sağlık raporlarında belirtilen

yaraların nedenine kimsenin itiraz etmediğini belirtmektedir. Bu bağlamda Hükümet’e

baꢀvurulan gücün kaçınılmaz olduğu ve aꢀırı olmadığını kanıtlama yükümlülüğü düꢀmektedir

(Balçık ve diğerleri – Türkiye, baꢀvuru no: 25/02, 29 Kasım 2007).

Mevcut davada, baꢀvuranların yukarıda belirtikleri Adalet Bakanlığı’na bağlı adli tabip

tarafından düzenlenen sağlık raporunda, baꢀvuranların yaralarının 1 ila 9 gün arasında

iꢀgöremez raporu verilmesine neden olduğu sonucuna ulaꢀılmaktadır. Sözkonusu unsurlar göz

önüne alındığında, AĐHM, yerleꢀik içtihadı uyarınca, baꢀvuranların maruz kaldığı fiziksel

ꢀiddetin asgari ciddiyet seviyesini aꢀtığını kabul etmektedir (Nurgül Doğan-Türkiye, baꢀvuru

no: 72194/01, 8 Temmuz 2008 ve Karatepe ve diğerleri).

AĐHM, Hükümet’in baꢀvuranları yakalama koꢀullarını ve kullanılan güç oranını tam olarak

ortaya koymadığını tespit etmektedir. AĐHM, iꢀgöremez raporu verilmesini gerektiren

baꢀvuranların yaraları göz önüne alındığında, güvenlik güçleri tarafından kullanılan gücün

orantısız olduğu kanaatindedir. Ayrıca AĐHM, baꢀvuranların ꢀiddet gösterdikleri veya

baꢀvuranların ꢀikayetçi oldukları güç kullanımına yol açtıkları iddiasına bulunulmadığını

belirtmektedir.

4

Savcılık tarafından açılan ceza davası ile ilgili olarak, AĐHM, baꢀvuranlara uygulanan gücün

oranını incelemeksizin savcılığın gösterilerde polisin müdahalesini öngören 2911 sayılı

Kanunun 24. maddesine atıfta bulunmakla yetindiğini gözlemlemektedir.

Bu itibarla, AĐHM, baꢀvuranlar, Gizem Aytaꢀ, Erdinç Gök, Saygın Metin, Đsmail Doğa

Karatepe, Rüya Kurtuluꢀ, Kamil Dinçer Aslan, Haꢀim Özgür Ersoy, Emre Can Bülbül, Serpil

Ocak ve Özge Ocak ile ilgili olarak AĐHS’nin 3. maddesinin ihlal edildiği sonucuna

ulaꢀmaktadır.

II. AĐHS’NĐN 5/3 MADDESĐNĐN ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ ĐDDĐASI HAKKINDA

AĐHS’nin 5/3 maddesine atıfta bulunarak baꢀvuranlar, gözaltı süresinden ꢀikayetçi

olmaktadır.

AĐHM, öncelikle, baꢀvuranların gözaltı sürelerinin 25 Nisan 2004 tarihinde sona erdiği halde

baꢀvurularını 8 ꢁubat 2005 tarihinde sunduklarını gözlemlemektedir. Davanın incelemesinde,

altı ay kuralının uygulanmamasını veya askıya alınmasını gerektirecek hiçbir özel koꢀula

rastlanmadığından, baꢀvurunun sözkonusu kısmı gecikmeli olarak yapılmıꢀtır ve AĐHS’nin

35. maddesinin 1. ve 4. paragrafları uyarınca reddedilmesi gerekmektedir.

III. AĐHS’NĐN 11. MADDESĐNĐN ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ ĐDDĐASI HAKKINDA

Baꢀvuranlar, gösterilerinin polis tarafından engellenmesi ve gösteriye katılmalarından dolayı

cezai soruꢀturmaya tabi olmaları nedeniyle ifade ve toplanma özgürlüğü haklarının ihlalinden

ꢀikayetçidirler. Baꢀvuranlar, AĐHS’nin 10. ve 11. maddelerine atıfta bulunmaktadırlar. AĐHM,

sözkonusu ꢀikayetlerin yalnızca AĐHS’nin 11. maddesi kapsamında incelenmesine karar

vermektedir.

AĐHS’nin 35. maddesinin 3. paragrafı çerçevesinde baꢀvurunun dayanaktan yoksun

olmadığını kaydeden AĐHM, ayrıca, baꢀka açılardan bakıldığında da kabuledilemezlik unsuru

bulunmadığını tespit eder. Bu nedenle baꢀvuru kabuledilebilir niteliktedir.

AĐHM, baꢀvuranların toplantı haklarına yönelik bir müdahalenin varlığına itiraz edilmediğini

belirtmektedir. Sözkonusu müdahalenin, 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüꢀleri Kanunu

ile yasal bir dayanağı bulunmaktaydı ve AĐHS’nin 11. maddesinin 2. paragrafı uyarınca yasa

ile öngörülmekteydi. Dolayısıyla sözkonusu müdahalenin meꢀru bir amaç izleyip

izlemediğinin ve demokratik bir toplumda gerekli olup olmadığının incelenmesi

gerekmektedir.

AĐHM, ihtilaflı tedbirin, AĐHS’nin 11. maddesinin 2. paragrafı uyarınca, düzenin korunması,

baꢀkalarının korunması, hiçbir güçlükle karꢀılaꢀmadan halk içinde dolaꢀma hakkı gibi meꢀru

amaçlardan en az ikisini izlemesinin kabul edilebileceğine hükmetmektedir (sözü edilen Oya

Ataman).

Müdahalenin demokratik bir toplumda gerekli olup olmadığı ile ilgili olarak, AĐHM,

öncelikle, AĐHS’nin 11. maddesi ile ilgili içtihadından doğan temel ilkelere atıfta

bulunmaktadır (Djavit An – Türkiye, baꢀvuru no: 20652/92, Piermont-Fransa, 27 Nisan 1995

ve Plattforme “Arzte für das Leben” -Avusturya, 21 Haziran 1988). Sözkonusu içtihattan, her

5

türlü yasal gösterinin iyi iꢀleyiꢀini ve vatandaꢀların güvenliğini güvence altına almak için

yetkililerin her türlü tedbiri almaları gerektiği sonucuna ulaꢀılmaktadır.

Halka açık bir alanda gerçekleꢀtirilen her türlü gösteri günlük yaꢀamın akıꢀını belirli bir

ölçüde bozacak bir karıꢀıklığa ve düꢀmanca tepkilere yol açabilir; ancak AĐHM, sözkonusu

düzeni bozan durumun, tek baꢀına, toplanma özgürlüğü hakkına yönelik müdahaleyi haklı

kılamayacağı kanaatindedir.

Ayrıntılı incelemenin ardından, AĐHM, dava dosyadaki hiçbir unsurun, gösterici grubun, olası

trafik sıkıꢀıklığı dıꢀında, kamu düzenini tehlikeye attığını ortaya koyma imkanı sağlamadığını

tespit etmektedir. Nitekim burada sözkonusu olan yaklaꢀık elli kiꢀilik bir grubun güncel bir

soruna kamuoyunun dikkatini çekmektir. AĐHM, gösterinin on dört sıralarında baꢀlayıp

izleyen bir saat içerisinde gösterici grubun yakalanması ile sona erdiğini gözlemlemektedir.

AĐHM bilhassa yetkililerin bu gösteriyi sona erdirme konusundaki aceleciliklerine

ꢀaꢀırmaktadır (Bkz. sözü edilen Oya Ataman ve a contario, Eva Molnar-Macaristan kararı no:

10346/05, 7 Ekim 2008).

AĐHM’ye göre, AĐHS’nin 11. maddesi ile güvence altına alınan toplantı özgürlüğünün

muhtevasından yoksun bırakılmaması amacıyla, kamu erklerinin, barıꢀçıl gösterilere belli

ölçüde hoꢀgörü göstermeleri önem arz etmektedir.

Mevcut davada, AĐHM, polisin güç kullanarak müdahale etmesinin ve baꢀvuranlar hakkında

ceza davası açılmasının orantısız olduğu kanaatindedir. Sözkonusu tedbirler, AĐHS’nin 11.

maddesinin 2. paragrafı uyarınca kamu düzeninin korunmasında gerekli tedbirler değildir.

Bu itibarla, sözkonusu hüküm ihlal edilmiꢀtir.

IV. AĐHS’NĐN 41. MADDESĐNĐN UYGULANMASI HAKKINDA

Baꢀvuranlar, maruz kaldıkları zararların tazmin edilmesini talep etmektedirler. Baꢀvuranlar,

miktar belirtmeden tazminatı AĐHM’nin takdirine bırakmaktadırlar. Baꢀvuranlar, iddialarını

destekleyen hiçbir belge sunmadan, 2.500 Euro yargılama masraf ve gideri talep

etmektedirler.

Hükümet, baꢀvuranlara tazminat ödemeye gerek olmadığı değerlendirmesinde bulunmaktadır.

AĐHM, AĐHS’nin 11. Maddesinin ihlal edildiği tespitinin baꢀvuranlar için yeterli adil tatmin

olduğu kanaatindedir. Bununla birlikte, yukarıda isimleri belirtilen baꢀvuranlar ile ilgili olarak

AĐHS’nin 3. maddesinin ihlal edildiği tespitini göz önüne alan AĐHM, hakkaniyete uygun

olarak, ayrı ayrı, baꢀvuranlar, Gizem Aytaꢀ, Erdinç Gök, Saygın Metin’e 2.000 Euro, Đsmail

Doğa Karatepe, Rüya Kurtuluꢀ, Kamil Dinçer Aslan, Haꢀim Özgür Ersoy, Emre Can Bülbül’e

3.000 Euro ve Serpil Ocak ile Özge Ozan’a 5.000 Euro ödenmesine hükmetmektedir.

Yargılama masraf ve giderleri ile ilgili olarak, AĐHM içtihadına göre, bir baꢀvuran, yargılama

masraf ve giderlerinin geri ödemesini ancak gerçekliği, gerekliliği ve oranlarının makul yapısı

ortaya konduğu sürece elde edebilir (bkz, örneğin, Bottazzi-Đtalya, baꢀvuru no: 34884/97 ve

Sawicka-Polonya, baꢀvuru no: 37645/97,

1

Ekim 2002). Mevcut davada,

belgelendirilmediğini göz önüne alan AĐHM, yargılama masraf ve giderlere iliꢀkin talebi

reddetmektedir.

6

AĐHM, gecikme faizinin, marjinal kredi kolaylıklarına uygulanan orana üç puanlık bir artıꢀ

eklenerek belirlenmesine hükmetmektedir.

BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK, AĐHM, OYBĐRLĐĞĐYLE,

1. Baꢀvurunun, Gizem Aytaꢀ, Erdinç Gök, Saygın Metin, Đsmail Doğa Karatepe, Rüya

Kurtuluꢀ, Kamil Dinçer Aslan, Haꢀim Özgür Ersoy, Emre Can Bülbül, Serpil Ocak ve Özge

Ozan ile ilgili olarak, AĐHS’nin 3. maddesi kapsamında yapılan ꢀikayete iliꢀkin kısmının ve

tüm baꢀvuranlar için AĐHS’nin 11. maddesi kapsamında yapılan ꢀikayete iliꢀkin kısmının

kabuledilebilir, geri kalan kısmının kabuledilemez olduğuna;

2. Gizem Aytaꢀ, Erdinç Gök, Saygın Metin, Đsmail Doğa Karatepe, Rüya Kurtuluꢀ, Kamil

Dinçer Aslan, Haꢀim Özgür Ersoy, Emre Can Bülbül, Serpil Ocak ve Özge Ozan ile ilgili

olarak AĐHS’nin 3. maddesinin ihlal edildiğine;

3. AĐHS’nin 11. maddesinin ihlal edildiğine;

4. a) AĐHS’nin 44/2 maddesi gereğince kararın kesinleꢀtiği tarihten itibaren üç ay içinde,

ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden Türk Lirası’na çevrilmek üzere, Savunmacı Devlet

tarafından aꢀağıdaki miktarların manevi tazminat olarak ödenmesine;

(i) her türlü vergiden muaf tutularak Gizem Aytaꢀ, Erdinç Gök ve Saygın Metin’in her birine

2.000 Euro (iki bin Euro);

(ii) her türlü vergiden muaf tutularak Đsmail Doğa Karatepe, Rüya Kurtuluꢀ, Kamil Dinçer

Aslan, Haꢀim Özgür Ersoy ve Emre Can Bülbül’ün her birine 3.000 Euro (üç bin Euro);

(iii) her türlü vergiden muaf tutularak Serpil Ocak ve Özge Ozan’ın her birine 5.000 Euro (beꢀ

bin Euro)

b) sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödemenin yapılmasına kadar Hükümet

tarafından, Avrupa Merkez Bankası’nın o dönem için geçerli olan faiz oranının üç

puan fazlasına eꢀit oranda basit faiz uygulanmasına;

KARAR VERMĐꢀTĐR.

Đꢀbu karar Fransızca olarak hazırlanmıꢀ ve AĐHM’nin iç tüzüğünün 77. maddesinin 2. ve 3.

paragraflarına uygun olarak 8 Aralık 2009 tarihinde yazılı olarak bildirilmiꢀtir.

Mevcut karar ekinde AĐHS’nin 45/2 ve Đçtüzüğün 74/2 maddesi uyarınca, Yargıç A. Sajo’nun

ayrı oy görüꢀü bulunmaktadır.

7

EK

Baꢀvuranların listesi

1. Kamil Dinçer ASLAN

2. Gizem AYTAꢁ

1982 doğumlu ve Đstanbul’da ikamet etmekte

1983doğumlu ve Đstanbul’da ikamet etmekte

1982 doğumlu ve Đstanbul’da ikamet etmekte

1981 doğumlu ve Đstanbul’da ikamet etmekte

1982 doğumlu ve Đstanbul’da ikamet etmekte

1981doğumlu ve Đstanbul’da ikamet etmekte

1981 doğumlu ve Đstanbul’da ikamet etmekte

1982 doğumlu ve Đstanbul’da ikamet etmekte

1978 doğumlu ve Đstanbul’da ikamet etmekte

1983 doğumlu ve Đstanbul’da ikamet etmekte

1980 doğumlu ve Mersin’de ikamet etmekte

1980 doğumlu ve Đstanbul’da ikamet etmekte

1981doğumlu ve Đstanbul’da ikamet etmekte

1985 doğumlu ve Đstanbul’da ikamet etmekte

1980 doğumlu ve Đstanbul’da ikamet etmekte

1979 doğumlu ve Đstanbul’da ikamet etmekte

3. Emre Can BÜLBÜL

4. Serpil OCAK

5. Hasan ÇELĐK

6. Meral ÇELĐK

7. Fatma DEMĐRTAꢁ

8. Đsmail Doğa KARATEPE

9. Haꢀim Özgür ERSOY

10. Erdinç GÖK

11. Pınar HOCAOĞULLARI

12. Onur KARAKAꢁ

13. Rüya KURTULUꢁ

14. Saygın METĐN

15. Avni Can OKUR

16. Özge OZAN

17. Ufuk PEKTAꢁ

8