CONSEIL

AVRUPA

DE L’EUROPE

KONSEYĐ

AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ

ĐKĐNCĐ DAĐRE

ÇERĐKCĐ -TÜRKĐYE DAVASI

(Baꢀvuru no:33322/07)

KARARIN ÖZET ÇEVĐRĐSĐ

STRAZBURG

13 Temmuz 2010

Đꢀbu karar AĐHS’nin 44/2 maddesinde belirtilen koꢀullar çerçevesinde kesinleꢀecektir. ꢁekli

düzeltmelere tabi olabilir.

______________________________________________________________________________________

Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,

davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile

Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak

suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.

USUL

Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine açılan (33322/07) no’lu davanın nedeni, T.C. vatandaꢀı

Turan Çerikçi’nin (baꢀvuran) Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi’ne 1 Ağustos 2007 tarihinde

Đnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına iliꢀkin Sözleꢀme’nin (Avrupa Đnsan

Hakları Sözleꢀmesi - AĐHS) 34. maddesi uyarınca yapmıꢀ olduğu baꢀvurudur.

Baꢀvuran, Ankara Barosu avukatlarından S. Karaduman ve S. ꢁahin tarafından temsil

edilmektedir.

OLAYLAR

I. DAVANIN KOꢁULLARI

Baꢀvuran 1958 doğumludur ve Đstanbul’da ikamet etmektedir.

Olayların meydana geldiği dönemde, Beyoğlu Belediyesi’nde memur olan baꢀvuran, “Kamu

Emekçileri Sendikaları Konfederasyonu’na” (KESK) bağlı “Tüm belediye ve yerel yönetim

hizmetleri emekçileri sendikası’nın” (Tüm. Bel.Sen) üyesiydi.

1 Mayıs 2007 tarihinde, baꢀvuran, 1 Mayıs 2007 tarihinde görev yerini terk ettiği gerekçesi ile

hakkında açılan disiplin soruꢀturması hususunda bilgilendirilmiꢀtir.

4 Mayıs 2007 tarihinde, baꢀvuran, savunma layihasını sunmuꢀtur. Baꢀvuran, 1 Mayıs 2007

tarihinde KESK’in çağrısı üzerine, iꢀçi bayramını kutlamak için ulusal bir etkinliğe katıldığını

belirtmiꢀtir.

9 Mayıs 2007 tarihinde, baꢀvuran, görev yerini terk etmekten disiplin cezası baꢀlığı taꢀıyan bir

uyarı yazı almıꢀtır.

Baꢀvuran, Beyoğlu Belediyesi’nde sözkonusu karara itiraz etmiꢀtir. Baꢀvuran, sözkonusu

cezanın, sendika haklarını güvence altına alan ulusal hükümlere aykırı olduğunu belirtmiꢀtir.

9 Mayıs 2007 tarihinde, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 125 A maddesi uyarınca

baꢀvuranın baꢀvurusu reddedilmiꢀtir.

HUKUK

Baꢀvuran, aldığı uyarı yazısı nedeniyle AĐHS’nin 11. maddesinin ihlal edildiği

değerlendirmesinde bulunarak toplantı özgürlüğü hakkına saygı gösterilmediğini iddia

etmektedir. Bilahare baꢀvuran, uyarı yazısına itiraz etmek için iç hukukta baꢀvuru yolunun

bulunmayıꢀından ꢀikayetçi olmaktadır ve AĐHS’nin 13. maddesine atıfta bulunmaktadır.

Hükümet sözkonusu iddialara itiraz etmektedir. Özellikle, Hükümet, idareyi devlet

memurlarının karꢀısına getiren ihtilafların, AĐHS ve protokolleri ile bağlantılı olmadığını

savunmaktadır.

AĐHM, sözü edilen Karaçay kararında böyle bir itirazı reddettiğini hatırlatmaktadır. Ayrıca

AĐHM, baꢀvurunun AĐHS’nin 35. maddesinin 3. paragrafı çerçevesinde baꢀka hiçbir

kabuledilemezlik unsuru içermediğini tespit etmektedir. Dolayısıyla AĐHM, baꢀvuruyu

kabuledilebilir ilan etmektedir.

Esas ile ilgili olarak, AĐHM, sözü edilen Karaçay kararında benzer ꢀikayetleri inceleme

imkanı olduğunu ve AĐHS’nin 11. ve 13. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna ulaꢀtığını

hatırlatmaktadır. AĐHM, mevcut davada sözkonusu içtihadından sapmak için hiçbir neden

görememektedir. Ayrıca Hükümet, iꢀbu davada farklı bir sonuca ulaꢀmak için ikna edici

hiçbir tespit ve argüman sunmamaktadır. Bu itibarla AĐHM, sözkonusu hükümlerin ihlal

edildiği sonucuna ulaꢀmıꢀtır.

AĐHS’nin 41. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, baꢀvuran, 5.000 Euro manevi tazminat

ve 1.000 Euro yargılama masraf ve gideri talebinde bulunmaktadır. Hükümet, sözkonusu

iddialara itiraz etmektedir.

AĐHM, belge sunulmamasını göz önüne alarak, yargılama masraf ve giderlere iliꢀkin talebi

kabul edemeyecektir. Buna karꢀın hakkaniyete uygun olarak AĐHM, Avrupa Merkez

Bankası’nın marjinal kredi kolaylıklarına uyguladığı orana üç puanlık bir artıꢀ eklenerek

belirlenen gecikme faizi ile birlikte 1.800 Euro manevi tazminat ödenmesine hükmetmektedir.

BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK, AĐHM, OYBĐRLĐĞĐYLE,

1. Baꢀvurunun kabuledilebilir olduğuna;

2. AĐHS’nin 11. ve 13. maddelerinin ihlal edildiğine;

3. a) AĐHS’nin 44/2 maddesi gereğince kararın kesinleꢀtiği tarihten itibaren üç ay içinde

ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden Türk Lirası’na çevrilmek üzere, Savunmacı Devlet

tarafından baꢀvurana her türlü vergiden muaf tutularak 1.800 Euro (bin sekiz yüz Euro)

manevi tazminat ödenmesine;

b) sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödemenin yapılmasına kadar Hükümet

tarafından, Avrupa Merkez Bankası’nın o dönem için geçerli olan faiz oranının üç

puan fazlasına eꢀit oranda basit faiz uygulanmasına;

4. Adil tatmine iliꢀkin diğer tüm taleplerin reddine;

KARAR VERMĐꢁTĐR.

Đꢀbu karar Fransızca olarak hazırlanmıꢀ ve AĐHM’nin Đç Tüzüğünün 77. maddesinin 2. ve 3.

paragraflarına uygun olarak 13 Temmuz 2010 tarihinde yazılı olarak bildirilmiꢀtir.