CONSEIL

AVRUPA

DE L’EUROPE

KONSEYĐ

AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ

ĐKĐNCĐ DAĐRE

BAꢀARAN VE DĐĞERLERĐ - TÜRKĐYE DAVASI

(Baꢁvuru no: 42422/04, 2102/05, 18194/05, 18772/05,

33222/05, 36990/05 ve 37050/05)

KARARIN ÖZET ÇEVĐRĐSĐ

STRAZBURG

16 Haziran 2009

Đꢀbu karar AĐHS’nin 44/2 maddesinde belirtilen koꢀullar çerçevesinde kesinleꢀecektir. ꢁekli

düzeltmelere tabi olabilir.

1

______________________________________________________________________________________

Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,

davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile

Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak

suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.

USUL

Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine açılan (42422/04, 2102/05, 18194/05, 18772/05,

33222/05, 36990/05 ve 37050/05) no’lu yedi baꢀvurulu davanın nedeni yedi T.C.

vatandaꢀı’nın (baꢀvuranlar) Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi’ne Hakları ve Temel

Özgürlüklerin Korunmasına iliꢀkin Sözleꢀme’nin (Avrupa Đnsan Hakları Sözleꢀmesi - AĐHS)

34. maddesi uyarınca yapmıꢀ olduğu baꢀvurudur. Ayrıntılar kararın ekinde yer almaktadır.

OLAYLAR

DAVA KOꢀULLARI

1. Baꢀvuru n^o42422/04, Türkiye aleyhine Baꢀaran

1993 yılında baꢀvuran, Havza Asliye Hukuk Mahkemesi önünde halen görülmekte olan ve

bir taꢀınmaz mülkün fiilen kullanımına son vermek üzere tazminat talebiyle birlikte açılan

davada müdahil taraf oluꢀturmuꢀtur. Mahkemenin 14 ꢁubat 1996 tarihinde aldığı karar, 17

Eylül 1996 tarihinde Yargıtay tarafından bozulmuꢀtur. Yargıtay, 15 ꢁubat 2005 tarihli

kararında ise söz konusu itirazı reddeden 11 Haziran 2003 tarihli kararı onamıꢀtır. 15 Haziran

2005 tarihinde aldığı kararda Yargıtay, bu defa karar düzeltme talebini reddetmiꢀtir.

Yargılama iki dereceli mahkemeler önünde yaklaꢀık on iki yıl sürmüꢀtür.

2. Baꢀvuru n^o2102/05, Türkiye aleyhine Ece

1 Mayıs 1971 tarihinde baꢀvuran, üçüncü ꢀahıs adına yapılan bazı parsel kayıtlarının iptali

için Mardin Kadastro Mahkemesi önünde kadastro planına itiraz davası açmıꢀtır. 4 Haziran

1984 ile 10 Kasım 1997 tarihli mahkeme kararları Yargıtay tarafından bozulmuꢀtur. Dava

dosyasındaki bilgilere göre, bu yargılama halen ulusal mahkemeler önünde devam etmektedir.

Dolayısıyla bu dava, 22 Ocak 1987 tarihinden itibaren (Türkiye’nin bireysel baꢀvuru hakkını

tanıdığını beyan ettiği tarih) iki dereceli mahkemeler önünde yirmi iki yıl dört aydan fazla

sürmüꢀtür.

3. Baꢀvuru n^o18194/05, Türkiye aleyhine Erdoğan ve baꢀvuru n^o18772/05, Türkiye

aleyhine Baydur

1995 yılında baꢀvuranlar, murislerinin vefat etmesi sonucu mirasçı olma sıfatlarıyla

Bodrum Mahkemesi önünde görülmeye devam eden kadastro planına itiraz davasına müdahil

olmuꢀlardır. Yargıtay, 28 Kasım 2000 tarihli kararında ilk derece mahkemesinin 27 Mart

2000 tarihli kararını onamıꢀtır. Kadastro Mahkemesi kalemi, 5 Temmuz 2005 tarihinde

baꢀvuranların bilgi edinme talebine verdiği cevapta, tebligat formalitelerinin

tamamlanamaması dolayısıyla karar düzeltme talebinin incelenmek üzere henüz Yargıtay’a

gönderilmediğini bildirmiꢀtir. Dava dosyasındaki bilgilere göre bu yargılama halen devam

etmektedir. Dolayısıyla sözkonusu dava, iki dereceli mahkemeler önünde yaklaꢀık on dört yıl

dört aydan fazla sürmüꢀtür.

4. Baꢀvuru n^o33222/05, Türkiye aleyhine Bayrak

Ekim 1998’de baꢀvuran, bir araba kazası sonucunda uğradığı zararın telafisi için Kemer

Asliye Hukuk Mahkemesi önünde M.C.D. isimli ꢀahıs aleyhine tazminat davası açmıꢀtır.

M.C.D. isimli ꢀahıs da aynı ꢀekilde baꢀvuran aleyhine bir tazminat davası açmıꢀtır. Mahkeme

bu iki davayı birleꢀtirme kararı almıꢀtır. Yargılama esnasında mahkeme üç karar almıꢀ ve bu

2

kararlar Yargıtay tarafından bozulmuꢀtur. Tarafların kazadaki sorumluluk paylarını tespit

eden mahkeme 5 Aralık 2005 tarihli kararında, baꢀvurana 1 269 550 000 Türk Lirası (TRL ;

olayın meydana geldiği dönemde yaklaꢀık 725 EURO) tazminat verilmesine ve baꢀvuranın da

karꢀı tarafa 879 075 000 TRL (olayın meydana geldiği dönemde yaklaꢀık 500 EURO)

ödemesine hükmetmiꢀtir. Bu tutarlara, davaların açıldığı tarihten itibaren iꢀlemek üzere,

gecikme faizleri de ilave edilmiꢀtir. Bu karar, temyize baꢀvurulmadığı için 10 Mayıs 2006

tarihinde kesinleꢀmiꢀtir. Yargılama iki dereceli mahkemeler önünde yaklaꢀık yedi yıl yedi ay

sürmüꢀtür.

5. Baꢀvuru n^o36990/05, Türkiye aleyhine Gürkan

Baꢀvuran, 26 Ağustos 1992 tarihinde Bursa Asliye Mahkemesi önünde bir tazminat davası

açmıꢀtır. Ulusal mahkemelerin sırasıyla 1992, 1996 ve 1997 yıllarında üç kez verdiği

yetkisizlik kararı sonrasında dava idare mahkemesine gönderilmiꢀtir. 29 Nisan 2000 tarihli

kararın Danıꢀtay tarafından 26 Nisan 2002 tarihinde onanmasıyla baꢀvuranın itirazı

reddedilmiꢀtir. Danıꢀtay, 30 Mart 2005 tarihinde baꢀvuranın karar düzeltme talebini

reddetmiꢀtir. Böylece yargılama iki dereceli mahkemeler önünde yaklaꢀık on iki yıl yedi ay

sürmüꢀtür.

6. Baꢀvuru n^o37050/05, Türkiye aleyhine Arslan ve diğerleri

1973 yılında baꢀvuranlar, mirasçı olma sıfatlarıyla, murislerinin açtığı kadastro tespitlerine

itiraz davasına müdahil olmuꢀlardır. Mahkeme, 11 ꢁubat 2005 tarihli kararında baꢀvuranların

taleplerini reddetmiꢀtir. Bu karar 13 Nisan 2006 tarihinde Yargıtay tarafından onanmıꢀtır.

Dolayısıyla bu yargılama 22 Ocak 1987 tarihinden itibaren (Türkiye’nin bireysel baꢀvuru

hakkını tanıdığını beyan ettiği tarih) iki dereceli mahkemeler önünde on dokuz yıldan fazla

sürmüꢀtür.

HUKUK

I. DAVALARIN BĐRLEꢀTĐRĐLMESĐ

Baꢀvuruların usul ve esas bakımından benzerlik göstermesini dikkate alan AĐHM bu

baꢀvuruların birleꢀtirilerek tek bir dava kapsamında incelenmesinin uygun olduğuna

hükmetmiꢀtir.

II. AĐHS’NĐN 6/1 VE 13. MADDELERĐNĐN ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ ĐDDĐASI HAKKINDA

Tüm baꢀvuranlar, kendileriyle ilgili yargılama sürelerinin AĐHS’nin aꢀağıdaki gibi kaleme

alınan 6. maddesinin 1. paragrafında öngörülen « makul süre » ilkesine aykırı olduğunu ileri

sürmektedir:

A. Kabuledilebilirliğe iliꢁkin

Layihasında iç hukuk yollarının tüketilmediğini iddia eden Hükümet, ayrıca altı aylık

süreye de uyulmadığını ileri sürmekte ve AĐHM’nin baꢀvuruları reddetmesini talep

etmektedir.

3

AĐHM, Türk hukuk sisteminin davacılara yargılama süresini ꢀikâyet edebilecekleri etkin

bir itiraz yolu sunmadığını daha önce de tespit ettiğini hatırlatmakta (Türkiye aleyhine Tendik

ve diğerleri davası, n^o23188/02, prg. 36, 22 Aralık 2005) ve bu nedenle Hükümetin iddiasını

reddetmektedir.

Altı aylık süreye uyma konusunda ise AĐHM, tarafların sunduğu bilgilere göre Türkiye

aleyhine Ece (n^o2102/05), Türkiye aleyhine Baydur i(n^o18772/05) ve Türkiye aleyhine

Erdoğan (n^o18194/05) baꢀvurularıyla ilgili ihtilaflı yargılamaların halen görülmekte

olduğunu gözlemlemektedir. AĐHM, ayrıca diğer bütün baꢀvuruların ulusal mahkemelerin her

yargılama sonrasında verdiği kesin karardan sonra altı aylık süre içerisinde sunulduğunu

kaydetmektedir. Bu itibarla AĐHM, Hükümetin bu iddiasını da reddetmektedir.

AĐHM, içtihadından doğan kıstasların ıꢀığında ve elindeki mevcut unsurların tümü dikkate

alındığında baꢀvurunun esastan incelenmesi gerektiği kanaatine varmaktadır. AĐHM,

baꢀvurunun baꢀka bir kabuledilemezlik gerekçesinin bulunmadığını kaydetmektedir.

Dolayısıyla baꢀvurunun kabuledilebilir ilan edilmesi uygun olacaktır.

B. Esasa iliꢁkin

AĐHM, bir yargılama için makul sürenin, özellikle davanın karmaꢀıklığı, baꢀvuran ve

yetkili makamların tutumu, ilgili taraflar için davanın önemi gibi ꢀartlara ve mahkeme

içtihadını yönlendiren kıstaslara bağlı olarak değiꢀiklik gösterebileceğini hatırlatmaktadır

(bakınız, diğer birçoğu arasından, Fransa aleyhine Frydlender davası [GC], n^o30979/96, prg.

43, CEDH 2000-VII).

AĐHM, mevcut davanın konusuna benzer birçok davaya bakmıꢀ ve bu davalarda AĐHS’nin

6. maddesinin 1. paragrafının ihlâl edildiğine hükmetmiꢀtir (bakınız Frydlender, ilgili bölüm

prg. 46).

AĐHM sunulan tüm unsurları inceledikten sonra, Hükümetin mevcut davada farklı düꢀünmeyi

gerektirecek hiçbir olgu ve argüman sunmadığı kanaatine varmakta ve konuyla ilgili yerleꢀik

içtihadını da dikkate alarak, mevcut davada ihtilaflı yargılama süresinin aꢀırı olduğuna ve

« makul süre » ilkesine uymadığına hükmetmektedir.

Dolayısıyla, AĐHS’nin 6. maddesinin 1. paragrafı ihlal edilmiꢀtir.

III. AĐHS’NĐN 13. MADDESĐNĐN ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ ĐDDĐASI HAKKINDA

Baꢀvuranlar, Türkiye aleyhine Baꢀaran (n^o42422/04), Türkiye aleyhine Erdoğan (n^o

18194/05) ve Türkiye aleyhine Baydur (n^o18772/05) baꢀvurularında ayrıca, ulusal

mahkemelerde görülen yargılamanın aꢀırı uzun sürmesi karꢀısında bir itiraz yolunun

bulunmadığından ꢀikâyetçi olmaktadır. Baꢀvuranlar, AĐHS’nin 6. maddesiyle bağlantılı olarak

13. maddesine atıfta bulunmaktadır.

Madde 13 aꢀağıdaki gibi kaleme alınmıꢀtır:

A. Kabuledilebilirliğe iliꢁkin

AĐHM, baꢀvurunun AĐHS’nin 35. maddesinin 3. paragrafı anlamında açıkça dayanaktan

yoksun olmadığını ve baꢀka bir kabuledilemezlik gerekçesi bulunmadığını kaydetmektedir.

4

B. Esasa iliꢁkin

AĐHM Tendik ve diğerleri davasının ilgili bölümünde, Türk hukuk sisteminde ilgili kiꢀilere

davalarının AĐHS’nin 6. maddesinin 1. paragrafı anlamında makul süre içerisinde görülmesi

için hukuki bir yaptırım elde etmelerini mümkün kılan herhangi bir itiraz yolunun

bulunmaması nedeniyle AĐHS’nin 13. maddesinin ihlal edildiğine hükmettiğini

hatırlatmaktadır. Mevcut davalarda da bu muhakeme tarzından farklı düꢀünmeyi gerektirecek

bir unsur bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Türkiye aleyhine Baꢀaran (n^o42422/04), Türkiye aleyhine Erdoğan (n^o

18194/05) ve Türkiye aleyhine Baydur (n^o18772/05) baꢀvurularında AĐHS’nin 13. maddesi

ihlal edilmiꢀtir.

IV. DĐĞER ĐHLAL ĐDDĐALARI HAKKINDA

Baꢀvuranlar, Türkiye aleyhine Ece (n^o2102/05), Arslan ve diğerleri (n^o37050/05) ve

Türkiye aleyhine Bayrak (n^o33222/05) baꢀvurularında mülkiyet dokunulmazlığı haklarının

ihlal edildiğini ileri sürmekte ve 1 Nolu Ek Protokolün 1. maddesine atıfta bulunmaktadır.

Türkiye aleyhine Baꢀaran (n^o42422/04) baꢀvurusunda, AĐHS’nin 1, 6 ve 17. maddeleriyle

birlikte 1 Nolu Ek Protokolün 1. maddesine, Türkiye aleyhine Gürkan (n^o36990/05)

baꢀvurusunda özet olarak AĐHS’nin 6. maddesine atıfta bulunan baꢀvuranlar sözkonusu hukuk

yargılamalarının sonuçlarına itiraz etmektedir. Arslan ve diğerleri (n^o37050/05)

baꢀvurusunda, 1 Nolu Ek Protokolün 1. maddesine atıfta bulunan baꢀvuranlar ayrıca

taleplerinin ulusal mahkeme tarafından reddedilmesine de itiraz etmektedir. Türkiye aleyhine

Erdoğan (n^o18194/05) ve Türkiye aleyhine Baydur (n^o18772/05) baꢀvurularıyla ilgili olarak

ise baꢀvuranlar, 12 Aralık 2008 tarihli layihalarında 1 Nolu Ek Protokolün 1. maddesine atıfta

bulunmaktadır.

Elindeki mevcut unsurların tümünü dikkate alan AĐHM, önüne getirilen iddialar

hakkındaki bilgisi çerçevesinde AĐHS ve Ek Protokoller tarafından teminat altına alınan hak

ve özgürlüklerin ihlal edildiğini kanıtlayan herhangi bir unsur görmediğini kaydetmektedir.

Bu itibarla, söz konusu ꢀikayetler AĐHS’nin 35. maddesinin 3 ve 4. paragrafları uyarınca

kabuledilemez ilan edilmelidir.

V. AĐHS’NĐN 41. MADDESĐNĐN UYGULANMASI HAKKINDA

A. Tazminat

Baꢀvuranlar takip eden paragraflarda belirtilen tutarlarda maddi ve manevi tazminat ve

AĐHM ve iç hukuktaki mahkemeler önünde yapmıꢀ oldukları yargılama masraf ve giderlerini

talep etmektedir.

1. Baꢀvuru no: 42422/04 Türkiye aleyhine Baꢀaran

-

Manevi ve maddi tazminat : 45.000 Euro

Yargılama masraf ve giderleri: baꢀvuran bu baꢀlık altında net bir rakam telaffuz

etmemektedir. Bunun yanı sıra, iç hukukta yapmıꢀ olduğu harcamalar için 70 Euro’luk

seyahat gideri faturasını, 60 Euro’luk duruꢀma harcını, 21 Euro’luk mahkeme masrafını

belirtir makbuz ila yaklaꢀık 4.350 Euro temsil giderini ve Yargıtay önünde temsil

5

edilmesi için yapmıꢀ olduğu 220 Euro tutarındaki avukat masrafını sunmaktadır.

AĐHM bu meblağın toplamda 5.110 TL (yaklaꢀık 2220 Euro) olduğunu belirtmektedir.

Baꢀvuran iç hukuktaki mahkemeler nezdinde yapmıꢀ olduğu avukatlık sözleꢀmesini

sunmaktadır.

2. Baꢀvuru n^o2102/05, Türkiye aleyhine Ece

- Maddi tazminat : 2.200.000 Euro

- Manevi tazminat: 1.800.000 Euro

- Yargılama giderleri: 850.000 Euro

-Avukatlık ücreti: baꢀvuran AĐHM’den temsil giderinin karꢀılanmasını talep

etmektedir. Bu yönde ayrıntılı olarak hazırlanmıꢀ avukatlık masraflarını gösteren listeyi

sunmakta, fakat herhangi bir fatura ya da avukatlık ücreti makbuzunu iletmemektedir.

3. Baꢀvuru n^o18194/05, Türkiye aleyhine Erdoğan ve baꢀvuru n^o18772/05, Türkiye

aleyhine Baydur

- Maddi tazminat: baꢀvuranların her biri için 15.000 Euro.

- Avukatlık ücreti: baꢀvuranların her biri için 1.100 Euro.

- Baꢀvuranlar Türkiye barolar Birliği’nin hazırladığı resmi ücret tarifesine göre AĐHM

önündeki temsil için avukatlarına 2.200 Euro ödenmesini talep etmektedir. Baꢀvuranlar

herhangi bir kanıtlayıcı belge sunmamıꢀtır.

4. Baꢀvuru n^o33222/05, Türkiye aleyhine Bayrak

- Maddi tazminat : 4.098 TL (yaklaꢀık 1.800 Euro)

- Manevi tazminat: 10.000 Euro

- Yargılama giderleri: tercüme masrafları için 225 TL (yaklaꢀık 100 Euro). Kanıtlayıcı

belge niteliğinde baꢀvuran çok sayıda yeminli tercümandan alınan makbuzları

sunmaktadır. Baꢀvuran ayrıca posta giderleri için 25 TL (yaklaꢀık 13 Euro)

istemektedir.

5. Baꢀvuru n^o36990/05, Türkiye aleyhine Gürkan

- Maddi tazminat : 50.000 Euro

- Manevi tazminat: 50.000 Euro

6. Baꢀvuru n^o37050/05, Türkiye aleyhine Arslan ve diğerleri

- Maddi tazminat : 50.000 Euro

- Manevi tazminat: 35.000 Euro ( her baꢀvuran için 5.000 Euro)

- Yargılama giderleri: 1.500 Euro

- Baꢀvuranlar herhangi bir fatura ya da avukatlık ücreti makbuzu sunmamıꢀtır.

Hükümet bu meblağlara karꢀı çıkmaktadır.

AĐHM tespit edilen ihlal kararı ile öne sürülen maddi tazminat arasında hiçbir illiyet bağı

kuramamakta ve bu talepleri reddetmektedir. AĐHM buna karꢀın baꢀvuranların belirli bir

ölçüde manevi zarara uğradıklarını kabul etmektedir. AĐHM hakkaniyete uygun olarak

baꢀvuranlara aꢀağıda yer alan miktarların ödenmesini kararlaꢀtırmıꢀtır.

-

Baꢀvuru no: 42422/04: 9.900 Euro,

Baꢀvuru no: 2102/05: 20.600 Euro,

Baꢀvuru no: 18194/05: 12.100 Euro,

6

-

Baꢀvuru no: 18772/05: 12.100 Euro,

Baꢀvuru no: 33222/05: 4.900 Euro,

Baꢀvuru no: 36990/05: 9.100 Euro,

Baꢀvuru no: 37050/05: baꢀvuranların her birine 5.000 Euro.

B. Yargılama masraf ve giderleri

Mahkemenin bu yöndeki yerleꢀik içtihadına göre bir baꢀvuran yapmıꢀ olduğu masraf ve

harcamaların gerçekliğini ve gerekliliğini makul oranlarda ortaya koyduğu ölçüde bir

tazminat elde edebilir. Đlgili kanıtlayıcı belgelerin bulunmadığı dikkate alınarak ve sözü edilen

kıstaslar ıꢀığında AĐHM yargılama masraf ve giderlerine iliꢀkin talepleri reddetmektedir.

C. Gecikme Faizi

AĐHM Avrupa Merkez Bankası’nın marjinal kredi kolaylıklarına uyguladığı faiz oranına

üç puanlık bir artıꢀın ekleneceğini belirtmektedir.

BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK, AĐHM, OYBĐRLĐĞĐYLE,

1. Baꢀvuruların birleꢀtirilmesine;

2. Yargılama süresinin uzunluğu ve etkili iç hukuk yolu bulunmadığı kapsamında

yapılan ꢀikayetlerin kabuledilebilir olduğuna;

3. Baꢀvuruların geri kalan kısımlarının kabuledilemez olduğuna;

4. AĐHS’nin 6/1 ve 13. maddelerinin ihlal edildiğine;

5. a) AĐHS’nin 44/2 maddesi gereğince kararın kesinleꢀtiği tarihten itibaren üç ay içinde,

ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden Türk Lirası’na çevrilmek üzere, her türlü

vergiden muaf tutularak Savunmacı Devlet tarafından baꢀvuranların her birine

aꢀağıdaki miktarların manevi tazminat olarak ödenmesine:

i. baꢀvuru no: 42422/04, Baꢀaran-Türkiye:

9.900 Euro (dokuz bin dokuz yüz Euro);

ii. baꢀvuru no: 2102/05, Ece-Türkiye:

20.600 Euro (yirmi bin altı yüz Euro);

iii. baꢀvuru no: 18194/05, Erdoğan-Türkiye:

12.100 Euro (on iki bin yüz Euro);

iv. baꢀvuru no: 18772/05, Baydur-Türkiye:

12. 100 Euro (on iki bin yüz Euro);

v. baꢀvuru no: 33222/05, Bayrak-Türkiye:

4.900 Euro (dört bin dokuz yüz Euro);

vi. baꢀvuru no: 36990/05, Gürkan-Türkiye:

9.100 Euro (dokuz bin yüz Euro):

vii. baꢀvuru no: 37050/05, Arslan ve diğerleri:

5.000 Euro (beꢀ bin Euro);

7

b) sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödemenin yapılmasına kadar Hükümet

tarafından, Avrupa Merkez Bankası’nın o dönem için geçerli olan faiz oranının üç puan

fazlasına eꢀit oranda basit faiz uygulanmasına;

6. Adil tatmine iliꢀkin diğer tüm taleplerin reddine;

KARAR VERMĐꢀTĐR.

Đꢀbu karar Fransızca olarak hazırlanmıꢀ ve AĐHM’nin iç tüzüğünün 77. maddesinin 2. ve 3.

paragraflarına uygun olarak 16 Haziran 2009 tarihinde yazılı olarak bildirilmiꢀtir.

EK

Baꢁvuruların numaraları, isimleri Baꢁvuranların isimleri ve doğum

ve tarihleri

tarihleri, avukatların isimleri

Özalp Baꢀaran

42422/04

Baꢀaran -Türkiye

1935

6 Eylül 2004

Mehmet Ali Ece

1913

2102/05

Ece- Türkiye

25 Ekim2004

( Mehmet Baki Tek)

Leyla Erdoğan

18194/05

Erdoğan -Türkiye

1942

2 Mayıs 2005

(Belkıs Baysal)

Ayla Baydur

18772/05

Baydur -Türkiye

1940

25 Nisan 2005

( Belkıs Baysal)

Bekir Bayrak

33222/05

Bayrak - Türkiye

1959

10 Ağustos 2005

(Vahap Kuzu)

Yıldırım Gürkan

36990/05

1936

8

Gürkan- Türkiye

9 Ekim 2005

Đsmail Arslan’ın mirasçıları :

Ali Arslan - 1936

37050/05

Arslan ve diğerleri- Türkiye

1 Ekim 2005

Emine Aksu - 1939

Zeynep Arslan - 1940

Ayꢀe Pak - 1933

Fatma Seyhan - 1923

Mehmet Arslan - 1944

Zekiye Yıldız - 1927

Talat Saygılı

9