Սա­րու­խան­յանն ընդ­դեմ Հա­յաս­տա­նի

Գոր­ծի հա­մա­րը.  38978/03

Վճի­ռը կա­յաց­վել է. 27.05.2008

Ու­ժի մեջ է մտել.  27.08.2008

Պաշ­տո­նա­պես

Հրա­պա­րակ­վել է. ՀՀՊՏ 2009.02.11/8(674)

Փաս­տե­րը

2003 թվականի մար­տի 15-ին դի­մու­մա­տուն գրանց­վել է թիվ 12 ընտ­րա­տա­րած­քում ՀՀ­ Ազ­գա­յին ժո­ղո­վի ընտ­րութ­յուն­նե­րում մե­ծա­մաս­նա­կան ընտ­րա­կար­գով թեկ­նա­ծու գրանցվելու հա­մար: Ընտ­րա­տա­րած­քա­յին հանձ­նա­ժո­ղո­վին ներ­կա­յաց­րել է անհ­րա­ժեշտ փաս­տաթղ­թեր, նե­րառ­յալ` սե­փա­կա­նութ­յան մա­սին հայ­տա­րա­րա­գի­րը: 2003թ.-ի ապ­րի­լի 28-ին թիվ 12 Ընտ­րա­տա­րած­քա­յին ընտ­րա­կան հանձ­նա­ժո­ղո­վը հար­ցում է կա­տա­րել ՀՀ կառա­վա­րութ­յանն ա­ռըն­թեր ան­շարժ գույ­քի կա­դաստ­րի պե­տա­կան կո­մի­տեին դիմումատո­ւի ան­վամբ սե­փա­կա­նութ­յան ի­րա­վուն­քով գրանց­ված ան­շարժ գույ­քի վերաբերյալ: 2003թ.-ի ապ­րի­լի 29-ին ՀՀ ­կա­ռա­վա­րութ­յանն ա­ռըն­թեր ան­շարժ գույ­քի կադաստ­րի պե­տա­կան կո­մի­տեն` ի պա­տաս­խան Ընտ­րա­կան հանձ­նա­ժո­ղո­վի կող­մից ուղարկ­ված գրութ­յան, տե­ղե­կաց­րել է, որ բնա­կա­րա­նում, որ­տեղ բնակ­վում է դի­մու­մա­տուն, գրանց­ված են վեց անձ, նե­րառ­յալ` դի­մու­մա­տուն և հան­դի­սա­նում են բնա­կա­րա­նի համասե­փա­կա­նա­տեր: Սույն գրութ­յան հի­ման վրա ընտ­րա­կան հանձ­նա­ժո­ղո­վը որո­շել է դի­մու­մա­տո­ւի թեկ­նա­ծութ­յան գրան­ցու­մը ճա­նա­չել ան­վա­վեր, քա­նի որ դի­մու­մա­տուն գույքի սե­փա­կա­նութ­յան վե­րա­բեր­յալ հայ­տա­րա­րագ­րի մեջ չէր նշել բնա­կա­րա­նում համասե­փա­կա­նա­տեր լի­նե­լու փաս­տի մա­սին: Դի­մու­մա­տուն ո­րո­շու­մը բո­ղո­քար­կել է Երևան քա­ղա­քի Շեն­գա­վիթ հա­մայն­քի ա­ռա­ջին ատ­յա­նի դա­տա­րա­նում: Նա նշել է, որ չի կեղ­ծել որևէ փաս­տա­թուղթ և բա­ցատ­րել է, որ 1973թ.-ից բնակ­վել է բնա­կա­րա­նում և, որ բնա­կա­րա­նը Երևան քա­ղա­քի ժո­ղովր­դա­կան պատ­գա­մա­վոր­նե­րի Շա­հում­յա­նի շրջա­նա­յին խորհր­դի գոր­ծա­դիր կո­մի­տեի 1994թ.-ի հոկ­տեմ­բե­րի 27-ի ո­րոշ­մամբ սե­փա­կա­նաշ­նորհ­վել է իր մոր ա­նու­նով: 1994թ.-ի նո­յեմ­բե­րի 18-ի սե­փա­կա­նութ­յան վկա­յագ­րի հա­մա­ձայն` բնակարանն ամ­բող­ջո­վին պատ­կա­նում է իր մո­րը: 2003թ.-ի ապ­րի­լի 29-ի գրութ­յու­նը հակասում է այդ եր­կու փաս­տաթղ­թե­րին և չի հա­մա­պա­տաս­խա­նում ի­րա­կա­նութ­յա­նը: Իր ըն­տա­նի­քը բաղ­կա­ցած չի ե­ղել վեց ան­ձից, քա­նի որ իր հայ­րը մա­հա­ցել է  1982թ.-ին: Այնուհետև, նա նշել է, որ տեղ­յակ չի ե­ղել այդ ան­հա­մա­պա­տաս­խա­նութ­յան մա­սին և իր հայ­տա­րա­րա­գի­րը լրաց­րել է իր մոտ առ­կա պաշ­տո­նա­կան փաս­տաթղ­թե­րի հի­ման վրա: Ընտ­րա­տա­րած­քա­յին ընտ­րա­կան հանձ­նա­ժո­ղո­վը սխալ­մամբ նույ­նաց­րել է կեղծարարություն և անճշ­տութ­յուն հաս­կա­ցութ­յուն­նե­րը: 2003թ.-ի մա­յի­սի 8-ին Երևան քաղա­քի Շեն­գա­վիթ հա­մայն­քի ա­ռա­ջին ատ­յա­նի դա­տա­րա­նը մեր­ժել է դի­մու­մա­տո­ւի հայցը՝ հիմ­նա­վոր­ված հա­մա­րե­լով, որ դի­մու­մա­տուն, իր հայ­տա­րա­րագ­րում կեղ­ծիք կատարե­լով, թաքց­րել է բնա­կա­րա­նի նկատ­մամբ իր հա­մա­տեղ ընդ­հա­նուր սեփականության ի­րա­վուն­քի փաս­տը: Վճիռն օ­րի­նա­կան ու­ժի մեջ է մտել հրա­պա­րակ­ման պա­հից և են­թա­կա չի ե­ղել բո­ղո­քարկ­ման:

Դա­տա­րա­նի ո­րո­շու­մը

Ի­րա­վա­չափ նպա­տա­կի տե­սանկ­յու­նից անհ­րա­ժեշտ է խու­սա­փել այն­պի­սի իրավիճակ­նե­րից, երբ թեկ­նա­ծու­նե­րի կող­մից ներ­կա­յաց­ված սխալ տե­ղե­կատ­վութ­յու­նը կարող է մո­լո­րութ­յան մեջ գցել ընտ­րող­ներին, այս ա­ռու­մով Դա­տա­րա­նը եզ­րա­կաց­րել է, որ նշվա­ծը վե­րա­բե­րում է նույ­նիսկ այն դեպ­քե­րին, երբ թեկ­նա­ծու­նե­րի կող­մից ներկայացված տե­ղե­կատ­վութ­յու­նը ոչ մի­տում­նա­վոր կեր­պով է պա­րու­նա­կում օբ­յեկ­տիվ անճշ­տութ­յուն: Այ­դու­հան­դերձ, Դա­տա­րա­նը նաև գտել է, որ չի կա­րե­լի տվյալ դեպ­քում դիմու­մա­տո­ւի գործո­ղութ­յուն­նե­րը գնա­հա­տել ան­բա­րե­խիղճ, քա­նի որ նա ու­նե­ցել է բո­լոր հիմ­քե­րը ենթադ­րե­լու, որ ներ­կա­յաց­ված տե­ղե­կութ­յու­նը ճշգրիտ է, ա­ռա­վել ևս` հաշ­վի առնե­լով այն, որ իր կող­մից թույլ տրված սխա­լը մո­լո­րութ­յան մեջ գցող սեփականաշնորհման կանոնների և պրակ­տի­կա­յի արդ­յունք է, և որ դա չի կա­րող ողջամտո­րեն դիտ­վել որ­պես դիմու­մա­տո­ւի մե­ղա­վո­րութ­յուն: Ա­վե­լին, տե­ղե­կատ­վութ­յու­նը, ո­րը դի­մու­մա­տուն ենթադրա­բար թաքց­րել է, վե­րա­բե­րում է 64.7 քմ ­մա­կե­րե­սի ըն­դա­մե­նը մի փոքր մա­սի սեփա­կա­նա­տեր լի­նե­լու փաս­տին, և չի կա­րե­լի հա­մա­րել, որ կար ի­րա­կան վտանգ, որ նման փոքր նշա­նա­կութ­յուն ու­նե­ցող տե­ղե­կութ­յու­նը կա­րող է մո­լո­րութ­յան մեջ գցել ընտրա­զանգ­վա­ծին: Հաշ­վի առ­նե­լով դի­տա­վո­րութ­յու­նը հիմ­նա­վո­րող հա­մո­զիչ ապացույցնե­րի բա­ցա­կա­յութ­յու­նը, նրա սխալն ար­դա­րաց­նող օբ­յեկ­տիվ և բա­վա­րար պատճառ­նե­րի առ­կա­յութ­յու­նը և նրա սե­փա­կա­նութ­յան ի­րա­վուն­քի չնչին բա­ժի­նը` Դատարա­նը եզ­րա­կաց­րել է, որ դի­մու­մա­տո­ւի թեկ­նա­ծութ­յունն ան­վա­վեր ճա­նա­չելն անհամա­չափ է ե­ղել հե­տապնդ­վող ի­րա­վա­չափ նպա­տա­կին: Հետևա­բար, խախտ­վել է Կոնվեն­ցիա­յի Թիվ 1 ար­ձա­նագ­րութ­յան 3-րդ ­հոդ­վա­ծով սահ­ման­ված ընտր­վե­լու իրավունքը: Դա­տա­րա­նը սահ­մա­նել է 3,000 եվ­րո ոչ նյու­թա­կան վնա­սի և 1,000 եվ­րո դատական ծախ­սե­րի դի­մաց: